bu haksızlık.ölümden sonrasını bilmeden yaşamaya çalışmamız haksızlık.yediğimiz yemeğin,giydiklerimizin,oturduğumuz evin,bindiğimiz arabanın,çalışmamızın,kazandığımız paranın hiçbirşeyin anlamı yok.hepsi palavra.herşey düzmece.ve biz bu oyunu oynamak zorunda bırakılıyoruz.ölmek ve yaşamk arasında bir seçim yapmaya bile hakkımız yok.bir seçim yapabilmek için iki seçeneği ve getireceği sonuçları analiz edebilmemiz gerek.şimdiki hayatımızı yani yaşadığmız?!? hayatı analiz edebiliriz.ama ölürsek ne olacağını bilemiyoruz.daha önce öldüysek bile bunu hatırlamıyoruz.bu çok büyük bir yük.taşıması çok zor.yıllardır ağır işçilik yapmış gibi hissediyorum bedenimi.kalbim sanki yüzyıllardır çalışan bir saat gibi.yorgunum ve hiçbirşey dinlendirmiyor bu bedeni.tüm vücudumda ağrılar var hiç dinmiyorlar.kulaklarım uğulduyor...sanki kimse dilimi bilmiyor.yada ben onlarkini anlamıyorum.kimseyle aynı dili konuşamıyorum.kendimi çok... bitik hissediyorum.dakikaları sayıyorum geçsinler diye...sonra geçiyorlar...ama hep yenileri geliyor..dakikalar hiç bitmiyor....

....