Bay Hatıra 

Adımlar

herkesin vardır öyle günleri. ee benim de var haliyle. çıkarım öyle bilmeden ama biliyormuş gibi. çıkarım da bakınırım etrafıma gideceğim her bir yeri sanki önceden bilirmişim gibi. düşmüşüm ya yola, budur kendimi kandırmam aslında. adım madım hikaye gerekçeleri tükenmiş ayaklarıma. çare olma durumuyum kimi zaman kendimden başkasına gitmelerimin. zaten çok azdır kendim için yol bitirmelerim.

bir sokağı geçerim, bir tane daha çıkar hemen karşıma. şekillidir kimi sokaklar severim. kaldırımını beğenmesem dükkanlarını beğenirim. ince hassas biri olmasam da etkilenirim ben de herkes kadar halinden asfaltın. bazen öyle an gelir ki sanki çok önemli bir işim varmış ta gecikiyor gibi hızlanırım. numaram kendimedir, kendimden başkasını inandırmış sayılmasam da. duruşum da öyle gürültülü olur ama. neden derseniz, benim adımlarımla ilgili amaç sorunum vardır. inancımı yitirmişliğim vardır çok eskiden. heyecean eksikliği nedir bilir misiniz? hah! işte o dur benim ahvalim esasında. çıktım ya, yürümrk gerek derim. yürüdüm mü durmak gerek de derim. durunca da dönmek gerek bilirim de nere nasıl döneceğim bilmem. işte o zaman başlar ayaklarımın kaderle raksı.

ben var ya ben, bir yerlere gidiyorsam vallahi dönmek için derim de başka bir şey demem.

bay hatıra