Bay Hatıra 

yorgunluk

yorgunluk benimkisi. yılların çok uzağından kopan tatsız bir şey. kızgınlıklarımla kırgınlıklarımla gelen tuhaf bir sızı. ne yapsam ne etsem çaresiz kalacağımı bildiğim bir durum. hata mı yaptım, bana mı hata yaptılar, çok mu kaçırdım topuzunu kantarın, bilemiyorum haliyle. ilgilendiğim de söylenemez artık bu tip şeylerle. hani bana ne dermiş gibiyim bu türden geçmiş analizcilerine. yorgunluk ama bitkinlik değil. elim de ayağım da dilim de çalışır durumda. gören maşallah desin ama isteksizlik var be ne yazık gözlerimde. iştahsız bakıyorum ölüme dahi. bir yerlerden geçiyorum bir yerlere gidiyorum sanki sürekli. çok sevdiğim cumartesileri unutmuş aklımda kalan bütün şarkılar. belki de bu yüzden, sığınma telaşıyla yaşıyorum haftaları bir gün eksik. kirlenmişim sanki yaşarken seni de diğerlerini de aynı kefelere koyup hiç ama hiç tartmadan. bir de adil olmuşum ki züppelikte sormayın! ne yüzüm kalmış ne sözüm. yorgunum işte! şikayetim de var tabii ama dinleyen yok ne yazık. kırılmış kanadım kolum kalmamış anlayanım buralarda. çekip gider miyim onu da bilmiyorum. öylesine tükenmiş ki umutlarım, nereye gitsem boş!.. kime ne anlatsam boş! haksızım artık sevdiğimin gözünde. üstelik haklı olduğuma bu sefer daha bir inanarak. ama değişmeyecek yazgım biliyorum nedense. içime doğuyor yalnızlık rahmimi kanatarak. yaklaşıyor fırtına görüyorum, bir şey yapamıyorum. bu ilk değilse de çaresizliğim sanki son yürüyüşüm o muhakkak yola. kalmışım bir yerlerden, fena artmışım. daha kim ne yapsın ki beni? kime çare olur bu başım yoluna kurban vereyim!.. musa nın göz yaşıyım nehirleri ayıran ve kardeşiyim sularında boğulan. iki kişi olamadım ki hiç bir zaman iki kişi kalayım ordularında sülayman ın. siz bilseniz korkarsınız diye anlatmadığımı, yoruldum vallahi içimde taşımaktan. derman olsun diye kapısına geldiğim dahi korkarak bekliyorsa gidişimi belki de fazla kaldım, gitmeliyim buralardan. yorulmuşum diyorum işte! papatya gibi düşürmüşüm boynumu oynaşan ateş böceklerine aldırmadan. çürümüş dilimin ucu inanmıyorlar bana da gölgeme de artık. gölgem ki bir zamanlar sarsardı gerektiğinde güneşi dahi. bitti mi acaba taze değil mi şimdi sardunyaların kokusu? açmayacak mı bir daha sanıyorsunuz çiçek çiçek yaban otları... aman! ben gibi yanılmayın ne olur!.. ben gibi yorgun gelirsiniz her savaştan. ezberlemişim ki her bir şeyini unutmayayım yaşarken bile sevdiğimin. açık senet verilmişti bana, her bir şey dahildi, hatırlıyorum oysa. sözler karışmış sözlere, söz üstüne söz söylenmiş, unutulmuşum, tenhalarında kalmışım yüreğinin ne yazık!.. "bırakın vurayım kendimi şuracıkta dilimin varmadığı yerimden" desem, üzerim an fazla kimi, bilemiyorum ne yazık. düşsem yine yollara, başka yerlerde arasam vuslatı, başka memleketlerin insanlarını sevsem hep olduğu gibi, yine hüsran kalır avuçlarımda senden armağan bir kaç göz yaşı, biraz çiçek tohumu ve çok büyük bir hasret. gitsem gelirim sanmıyorum artık. bu başka yol biliyorum. dönüş olur mu gücüm kalır mı sanırsınız? keşke baharında olsam ömrümün de tüm çiçeklerini dağıtsam ellerinize bütün sabahlarımın. olmuyor sevdiğim olmuyor biliyorum. sen ayrı dağın ceylanı ben serseri kurşun, yine de buluşamııyoruz çayın başında ya da pusularında ahh sevdiğim.o zaman diyeceksin," neden gelmişliğin var gittiğin yollatrdan", bir bilsem söylemez miyim? biliyorum başka bir yol bu. kutsanmış ve temiz. davete cüret edemem sevdiğim belli işin var daha, çoğu yarım üstelik. yorgunluk benimkisi bir türlü anlatamadığım. bay hatıra.