Bay Hatıra 

tasasız

tasasız yaşamak istiyorum. tasasız da, eh! biraz da güzel haliyle;  anlamak diyorum o zaman. anla ne olur...

bilmiyorum, anlamsız kalıyorum da bilmiyorum; anla dediğim sokaklar yoldaki kendinin ağzına düşmüş. kendini güvercin sanıyor. göremiyorum. görmediğimi anlatamıyorum..

nasıl olurda düşlerimde gizli gizli sakladığım parça parça her bir karesini bildiğim; başka birşey olur algılayamıyorum....algılayamadığım yere yalan yazıyorum haliyle..

anlaşılır tarafı yokki, alıpta buzluğuma koyayım. üçgün saklayıp dördüncü gün yiyeyim. yediğimde tadını bileyim.

nerde yıldızsız akşam görse kayıp kuyruklu yıldız sanıyor kendini kuyruğunu arıyor

işte bu yüzden sırf bu yüzden tutunduğum anlamak, içi dolu bir anlayış olmak zorunda kalıyor.

Yorgun ama, çok yorgun; bütün yükleri ona taşıtmış hayat. dirayeti yok.

döndüğü evinin harabesi içinde dolaşmaya bile mecali yok.

Gecelerde ağırlaşıyor haliyle..sanki sabahın içinde büyüyen koca bir kaya oluyor.

reter