söz gelimi mektup nar ağacı nar vermeli diyenlere hak verme durumu içermeyebilir
belki daha başında yanıldım hayatımın ve bir yanılgıyı taşırken yoruldum, kimbilir..her ne olduysa zaten o akşam oldu. akşammıydı sabahmıydı öğlen gibimiydi hatırlamıyorum aslında. ürkütücü olsun diye belki de akşam dedim, siz de hissedin içimin yangısını diye akşam dedim işte! dal dal yaprak yaprak açmışlığım birdenbire gitti. ne takatim kaldı gövdemde ne de bir tek çiçeği düşünecek akıl. birdenbire soluverdim sanki suyum çekildi de ben aslında hiç su istemezmişim gibi kuruyuverdim.
siz daha nardan bahsede durun. köklerim dağıldı diyorum. paramparça olmuşum, her bir yerine dağılmışım kimsesiz toprağımın. gelen geçene bakmaz olmuşum nicedir. habersiz yaşıyorum anlayacağınız, habersiz! kendimden de sizden de ve olaki halimi soranlardan bile saklanıp, habersiz yaşıyorum. ama sizler nar yoksa ağaç ta yok diyorsanız, az daha bekleyin zaten bu gidişle çok da yaşamam, dökülerek yaşlanıp karışıveririm sizler gibi ben de zamanı gelince o yere. o zaman özlerseniz tam da durduğum yeri, bir nar ağacı daha ekin, nasılsa öğrenmiş olursunuz ondan nar istemeyi.