Bay Hatıra 

söz gelimi mektup yalan söylemeyi beceremeyenlere atfedilmiştir

bizler zavallıyız. yalan söyleriz. hem de sevdiklerimizin gözlerinde kaybolarak. öyle bir kaptırırız ki kendimizi yalanın ahengine sanki biraz inanırız da söylediklerimizin her bir harfine. neden mi yaparız ne zaman mı yaparız; bilmem. biz insanız ya. hele de biraz insanlığımızın farkında isek kenarından bucağından az biraz okumuşsak bir kaç satırı olduğ haliyle, offf off...

bizler zavallıyız ne yazık biliriz bunu geceleri tam da uykuya dalarken ama çaktırmayız yastımıza yorganımıza çarşamıza. aynı yalanla yatarak aynı yalanla uyanırız kendi çukurumuzda niteliksiz sabahlarımızda. sabahlar dedim biliyorum. maalesef bizim de sabahlarımız oluyor bir tuhaf karanlıktan bir başka tuhaf aydınlığa uzanan. yalan öyle bir işlemiş ki kemik iliklerimizin nadir hücrelerine, vaz geçmek ne mümkün!.. arzuyla bağlandığımız dünyalığımızdır o ne yazık asla onsuz yola çıkmadığımız. aykırıdır bir de bize utanmadan.

bizler çaresiz yalancılarız. korkularımızı gafletle kaplarız ki dehşetin pençesinde gül açsın isteriz, o tutturduğumuz ağacın her bir dalında, hem de her sabah, hem de en bir kırmızısından ahengi tartışılmaz letafetiyle.yalan işlemiştir kanımıza sümükü böcekler gibi iki ileri üç geri veya bir başka geri adım dansıyla. bizler mi? yalancıyız işte!.. yalancıyız ama inanacak kadar gücümüz olsun istediğimizden muhtemelen, her yalana açığız da, hilekar ruhumuzun işvesiyle, hiiiç de bıkmadan.

bay hatıra