Bay Hatıra 

Suç ve Ceza

sözgelimi mektup bi çareler için savunma oluşturma niyetindedir

bugünlerde bazı na hoş olaylara karıştırıyorlar beni. birilerinin evini soyuyor muşum da birilerini vuruyor muşum cinsinden. kapkaç yapıyor muşum kazalara karışıyor muşum. daha neler yapıyor muşum da dilim varmıyor anlatmaya yazmaya. ben ki masumuyeti filimlerden tanırım, yeminle işim olmaz bu tür işlerden. az biraz yalanım olsa da her beni adem gibi, yapmamışımdır bunca şeyi, kıymayın bana eyy sizler...

yok inanmadınız biliyorum. ev soymadım diyorum size. evet içeri girdiğim doğru ama soymak bhanesiyle değil ki. birilerini görmek ti umudum görüp de iki satır konuşmaktı, billahi. ehh kimse olmayınca evde hatıra cihetinden aldığım doğru o gümüş sigaralığı ve yanında sırf kendini yalnız hissetmesin diye hemen masanın üstünde duran saat ile cep telefonunu. ama hırsız sayılmam bı kadarla muhtemelen.

hadi bu neyse de adam vurduğum büsbütün yalan. yok öyle bir şey. diyorum sizlere hem de kaç kere. silah benim, evet, ama sorun bir nasıl oldu diyerekten. hah! anlatayım. efendim o gece ben ve tüfeğim her zamanki gibi yürüyüşe çıktık. geceydi her yer ıslaktı yeni yağmış anlaşılıyordu. zira bunu doğrulayabilirim. şimdi yalnızım tabii sokakta. arasokağın birinde çöplerin orda bir adam bir sarhoşu pataklıyordu. sarhoş kusarken adam da söyleniyordu. oralı olmadım koyuldum yoluma. sonra aynı adam, yani sarhoşu döven adam yaklaşıp yanıma üstünü başını göstererk "kan içinde kaldı gömleğim , kahretsin. kan lekesi kan ile çıkar" deyince, ben de gömleğinin üçüncü düğmesi üzerindeki lekeyi çıkardım zarifçe.ama bu kadarla katil olmam muhtemelen

bir de kapkaç işi var ki öyle değil o hikaye. kadının çantası üzerimden çıkmıştır doğrudur ama niyet tamamen başkadır. şöyle ki; hafif gri bir çarşambaydı. hatırlıyorum. saçlarım yağlı yağlıydı. zira saçıma dokunmak istemediğimi de çok iyi hatırlıyorum. zaten temiz olsa neden dokunmayayım ki? işte ordan hatırlıyorum hafif gri bir çarşambaydı. bir kadın çocuğuyla yürüyordu. çocuğun elinde balon vardı. iyice şişirilmişti ve üstünde resimler vardı. böyle bulut gibi güneş gibi. hani öyle resimler olur ya güneş çıkamaz hani bulutun arasından bir türlü, işte o türden bedbaht bir resim vardı iyice şişirilmiş balonun üstünde. bir an dedim ki kendime bu resim zararlı çocuğa gelişim bakımından. umutsuzluk taşır yarımlık taşır. alayım da gideyim hemen yanından. tam ben alacak oldum ki balonu ani bir hareketle kadın dönünce çantası takılıverdi elime. olay budur. herhalde bu kadarla kapkaçcı sayılmam muhtemelen.

kazaya gelince, kazaydı işte. arkadan çarpanda kabahat. ben duracak oldum zavallı bir kediye yol vermek için ama arkamdan ve birdenbire o sürücü çarptı gelişi güzel. yoksa yalandır elbet kediyi ezmek için direksiyonu kırdığım yan yola. hem neden yapayım ki böyle bir şey. zaten geliyordu az daha beklesem....ooppsss...

boşverin. hadi asın gitsin beni. değmez o kadar suç bu kadar lügata.

bay hatıra