Bay Hatıra 

Kimbilir Nerelerden Arttım

söz gelimi mektup, "kimbilir kaç kişinin hikayesinden artığım ben kimbilir" diyenlere açıklamadır.

soluksuz kalana kadar seveyim de seni usanmayayım ey yar! söküp alamasınlar içimden zamanlarını ne olur. yalnızlığımda tutunduğum ol, bereketim bileyim seni göğsüme çiçek çiçek ilkbahar gibi şenlikle dol. bir yerlerden gel ama hiç bir yere gitme. basan olmasın ayak izine dahi.

ne gönüller hülyalar kurmuş kaşın gözün üstüne de şiir olmuşsun bir güzel. lafların artmış sesin artmış soluğun renklerine bulanmış solukların. dizelenmişsin de öyle gelmişsin. ne güzel ne güzel gelmişsin de artarak mı eksilerek mi gelmişsin bilemedim ya belki yangınlığım bundan dedim de yine sevmişim. sen de özlemişsin o yaz serinliğini alev alev güneşin sonrasında bahtına armağan ama utanmışsın söylemeye, eskir diye korkmuşsun belli ki. yine gelmişim yine gidermişim gibi. kimbilir kaç hikayeden artarak kaldım birilerine öfkeli armağanlar gibi eksilerek bir bilsen!..

çıkmaz sokaklarında dolanmak gibidir bir yerlerine gitmek kentin. yürürsün ya hani çok ta iyi bildiğin yolda. ama birden, sanki başka olmuş gibi her bir şey şaşırıp kalırsın ya, "bu o yol değil, yeminle değil" dersin ya bir bankın üstüne oturarak, işte o benim ne yazık ki. şaşırmışlık hikayesiyimdir telaşlı park yerlerinin ve bütün bilindik yol hikayelerinin.

senin için de artmışlığım var desem başkalarından inanma sevdiğim. inanmak yorabiliyor insanı kentin iz bilinmez adreslerinde. en fazla kendimden kalmışım bir tutam o da sana kısmet olsun diyerek sunuyorum satır aralarında halime az şaşırarak.

bay hatıra