Bay Hatıra 

Sevdiğini Söylemek

söz gelimi mektup itirafından hicap duyup sevdiğini söylemeyenlere eleştiri mahiyetindedir

şimdi hatırlamıyorum ama o zamanlar çok iyi hatırlıyordum. küçüktüm de ondan mı yoksa hatırlamaya değer başka bir şey yoktu da ondan mı, iyi hatırlamıyorum orasını. neyse işte, dedim ya küçüktüm. horoz şekerinden az büyük bisikletten az küçük filan. hani ağaca tırmanacak kadar erkek ama aşağıya bakamayacak kadar da yüreksiz. yüreksiz kelimesi bana ait değildir bu arada. ödünçtür. iyi durmadıysa hatırlamayıverirsiniz olur biter.

kadri kıymeti bilinmez bir çok kişiden biri olarak ben, iki kere, vallahi en az iki kere söyledim de sevdiğimi itelendim bir ucundan diğer ucuna memleketin. korktum ki aman. sormayın aman. dedim ki kendime, ellerimi başımın arasına alıp ,iy,ce bakarak sağına soluna uçsuz bucaksız denizin, daha ne kadar korkabilirim söylemekten, geceleri hatırlayıp ansızın iç çekeceksen durmadan?.. derken vaz geçiverdim titrek seslerin içi doldurulmamış kelimeleriyle anılmasından ve saldım kendimi çayırların hasına dağların arasına ve dahi bir çok şeyin ortasına. anladı ki mesele daha zor hatırlamaktan ve unutmaktan başka bir şey. cesaret etmek değil ki anlatmak, anlatıp da şehit olasın uğrauna! yok öyle yağma sevdiğim. sen bilmeden ölmem dedim de, bastırıp karanlığını yüreğimin, bir solukta hemen, hiç gecikmeden, bunca yılın geç kalmışı ben, söyledim.

isterdim ki renkler de coşsun benimle ve hatta güneş iki kere doğsun, şen olsun her bir yan. ama yok işte. öyle olmuyor falı yarım kalmış kızın niyeti. bir çırpıda söylemek için beklettiğin nefes soluyor bazı bazı sevdiğinin yüzünde.

bay hatıra