Bay Hatıra 

Güvercin Avı

söz gelimi işgüzar kediler için hakiki güvercin avına örnektir

bıraksalar diyordu, eski mavi gözlü kedi, sabaha kadar yayılabilirim sokakların adres şaşırmış kuş bakışı görünümünde. bıraksalar, kaç güvercine mal olurum bu sezgiyle. hazır tutarım patimin birini de bekler usanmazım sabahların ilk aydınlığında bayram hediyemi. hiç utanmaz yakalarım diyorum size, zira tehlikeli kediyim. adım var benden büyük. endamım yürüyüşüm tavrım görseniz üç kere korkarsınız.

usanmazım dediysem öyle çok ta sabırlı bellemeyin. iki bulut arası güneş gördüysem yayılırım da öyle beklerim. aklıma gelirse kırık bir hikaye ne güvercin ne bayram derim, koyveririm kendimi uzaklara bakmaya. bakıp bakıp eski bir dostu aramaya. yarılanır kendinden göz kapaklarım, yorgunluk düşer hasretimin üstüne yavaşça. sıkılır mıyım bilmem hissettiğimden. pek çok şey gibi bunu da bilmem ama çöker içime acıklı türkülerin nağmeleri. gidemem bağlarlar yolumu dört yandan. şanslı düşüşlerimden biri değilki bu sokak daha daha kalayım! yazık olmuş bana diyor topuğunu mazgala kaptırmış ayakkabının sahibi zavallı ayak incecik bileklerine bakarak. yazık olmuş ta ne olmuş diyor mazgal. dinliyorum ya uzaktan, her bir şeyi duyuyorum. paylaşmak değil ki bu apaçık yakalamak  oysa. az daha sabır az daha sabır diyorum iki kanat sesi arasından kulaklarımı dikerek. beklediğim gelmeyecekse eğer acaba kimi sevmeye değer?

usanmazım dediysem utanmaz da değilim. azıcık bahar olsa koynumda tohum ısıtırım senin için güvercin. azıcık ayak olsam rıza gösteririm vallah mazgaldaki topuğa. ne çare kapandı gözlerim açılmaz sabahlarına kadar başka bayramların. dağıtır dururum kendimi liğme liğme çöplüklerine sokakların. dağıtır da tutamam bir daha. en iyisi adres sormamak bana.

bay hatıra