Bay Hatıra 

Pozlanma

sözgelimi fotoğrafçılar için en iyi pozlanmaya açık şikayettir

"işte öyle durmanın tam sırasıdır" dediğinde bir çift ağız, anlarım donup kalacağım, hikayesi olmak için çok çok uzun zamanlar kağıdın birinin üstüne. değer mi olacağım da hatırlanacağım yoksa değersizleşip yırtılacak mıyım bilmeden, ve dahi bunu bütün bütün düşünemeden daha ışıklarla gireceğim o yere.

karanlıklar saracaksa beni gökyüzünü görmeliyim bir daha desem de boş. işaret parmağının azizliğidir hakkımda karar veren. ne bir saniye geç ne de bir o kadar erken. tam zamanıdır elin hızlı davrandığı o zaman. nedense tam da zamanıdır. hani ölüm gibi dersem çok ta boşboğazlık etmiş sayılmam. hani yaşamak gibi dersem daha bir yerine oturur. pozlanmışım ben bir çift ağzın önünde pek bir kendime güvenerek. oysa kendimi merak etme durumuydu başka bir gözün açlığında seyretmek. üç rengin karmaşasında kendi rengimi bulmak gibi bir şey bu. bilirsiniz aramayı! aramak sıkılmadan yapılması gereken o güzel eylem.

dökülürüm üç kovadan üç ayrı ölçülerde şanslı kağıdın üstüne. gözlerim bir başkadır ellerim ayrı havada. "hiç de böyle biri değilim ben" demek isterim ama heyhat! bu kadar mı benzer sahtekar gerçeğine.. mahçup olurum. utanırım. kendimi ceketimden tanımış gibi yapsam da bu benim apaçık işte.

bay hatıra