Bay Hatıra 

Zaman

söz gelimi mektup zamana ihtiyaç duyanlar için kısa yollar içerir

vee işte bir tane daha vurdu da geçip gitti koca saat. daha söyleyecek düşünecek ne çok şey vardı halbuki. nerde benim çocukluğumdaki ağır aksak duvar satleri nerde şimdiki elektronik saatler. kesin hile var içinde bu meretin. diyorum ya, söyleyecek sözüm vardı daha, yazacaklarım, düşüneceklerim hem de ondort otuzun içinde.çekip aldılar da seni kurdela mı taktılar göğsüne sanki!

üç yaşımdan biliyorum zamanı. ardaşık tanışmalarımız oldu. devrettiğimiz de oldu ama onlarla pek işim olmazdı. daha çok üç yaşından sonrasıyla ilgilidir benim flörtüm. akşamın karanlığından sabahın aydınlığına bir, sonra her bir zaman hep on. öyle işte. o saate başlardı radyo tiyatrosu o saatten sonra çıkardım bahçeye oynamak için. arkadaşlar olurdu, bir yerlerden yarım bir yerlere tam giderdik. ağaçlarına tırmanırdık bahçelerinin ki güz nedir bilmediğimizden bahar sanırdık da aldanırdık. miskette oynamışlığım vardır misketlere kap yapmışlığım da. saklanıp bulunduğum olmuştur ya kurt da tayin edilmişimdir defalarca. zaman derdim o kadardı işte. sonra akşam olurdu. ben ona kara derdim. o kadar. sonra saatler yok olurdu. annem olurdu kardeşlerim olurdu. saati onlara sorsam da hep akşam derdiler de öyle belledim ben içerde olmayı, bir türlü dışarı çıkamamayı. akşamdı işte. her yerde akşamdı ve ben içerde olmalıydım.

az büyüyünce, yani okullu filan olunca, az daha uzadı saatler. şunu oku bunu yaz derken geçmiyordu içerlerdeki vakitler de olmuyordu teneffüs. ne yapsak ne etsek sıkılırdım çok çok fazlaca. öğrenmişimk ama yine de sorardı öğretmen sırf oyalamak için beni içerde biraz daha fazlaca. zaten böyle sürdü de gitti benim hikayem de sizler gibi zamanı az çok tanıyarak. onaltısında bir kızı öptüm o zaman farkettim ki zaman da durabiliyor bazen. nacaronyediraus saatim varken kolumda bakamaz oldum. anladım bazen başka da akabiliyor zaman ama anlayamıyorsun.

az daha az daha derken tadına varmaya başladığında tam da hayatın başlıyorsun çalışmalara. bir çok yerlere gidiyorsun bir çok yerlerden geliyorsun para alıp para veriyorsun. vakit böylece oldu mu nakit! ben kaldım mı bir başıma! üzüldüm ki aman ne üzülmedir o. dedim işte gidiyor böylece akıp ve ben hiç bir şey yapamıyorum artık.

şimdilerde ise bir telaştır bende ki sormayın. tabakhaneye bir şeyler yetiştiriyorum. bir dostun bir dosta armağını olsun diye ucundan bucağından öylece yazıyorum. sonra okuyorum da. zaman yine geçiyor. bakıyorum saate çok olmuş. olmuş ta neye göre çok olmuş nasıl az olur bilemiyorum. en iyisi kolumdan çıkarmak ve bileğimi seyretmeye başlamak galiba. zaten zaman dediğin seni ölüme götüren yolculuk değil mi?

bay hatıra