7/7/2007 - FUFU

İNTİHAR

Bir atasözü vardır bilir misin?
İçinde insan yoksa en güzel ev anlamsız
Sana aşık olduğuma inan
İçinde aşkın olmazsa,anlamsız bu adam

Yorgun düştüm,ver elini sevgili
Belki birlikte yaparız devrimi
Bitcek deme,küçük görme bu büyük sevgiyi
Çıkalım dağlara,yakalım tüm faşistleri

Tutarsan elimden aslan kesilirim
Tutmazsan da sağol,"kafama sıkar giderim"
Sen de tilki ol, gez karlı dağları
Sadece kürkçü dükkanın olmak isterim

Affet beni yoldaş
Savaşmak varken hedefimiz için, aşık oldum biraz
Umudu oldukça yaşar insan, bunu bir yere yaz
Umudum: senle, adam gibi, özgür bir ülkede yaşamak
Kırılsa da hergün az az.

Sen nasıl insansın sevdiğim
"Allah belamı versin" dersin
İnanmıyorum yoldaşlığına senin
Devrim yerine aşk, özgürlük yerine belanı istersin.

Yoldaşım, görürüm ben Nazım Hikmet’i,
"Seviyorum seni ekmeği tuza banıp banıp yer gibi"
Yoldaşım Edip Akbayram benim,
Yapamazsak devrimi, sen de sevmezsen beni "aldırma gönül" derim.

İmkansız diye bir şey yok hayatta,
Zoru başarırız, imkansız zaman alır.
Sana ve devrime aşkım da sonsuza dek kalır;
Sen bana inansan da, inanmasan da.

Artık çok zor sevda sözleri söylemek,
Artık çok zor beni sevmeni istemek,
Artık iki neden var mutluluğa;
Devrimi ya da o güzel yüzünün güzel gülüşünü görmek.

Bu gece ay ışığında güneşleneceğim,
Belki de sabaha kadar içeceğim,
Ölmeyi istemek kolay,
Ben yaşayarak intihar edeceğim...