15/9/2007 - YILMAZ PELTEK

YİTİRİLEN

Olaki yürürüm bir başka aşka yada,yürürüm mavi olmayan bir gülüşe...
Unutmaki tek aşık olduğum sensin aşık olduğum tek...
Karanlıkla süzülüyor icime yıkım dur diyorum,yıkılıyorum...
Ucurumları başucuma koyuyorum sonra okşuyorum saclarını rüzgarda...
Sıcak ılık bir koku sınıyor yüregime;gitme diyorum gitme düşüyorum...
Sonra Beni soruyorlar bana tanımıyorum diyorum daha hic karşılaşmadık...
Aynı cizgide bilge susumu dinliyorlar ben sustukca...
Yazık bir cığlıgın doğuşu gibi ölüyorlar önce bir bir sonra hepsi...
Sonra bir ucurumlar kalıyor birde yıkımlar...
Verilen herşey borcmuş gibi anlıyor önce bir bir sonra hepsi...
Sonramı bir ben kalıyorum birde yalnızlık ucurumlar yıkımlar,ben ve yalnızlık...
Zorlu bir savaşın unutulmuş cesetleri gibi yatıyoruz yanyana....
Öpüşüyoruz sevişiyoruz da hatta herşey oyunun yasaklarına uygun bir günah oluyor...
Tek umudumuzu göge gelin ediyoruz telli kanlı dügün iste...
Üşüyor saclar biliyorum dargınmısın bu baharda mayısa bıraktıgım gibimisin...
Hala vurulmuş cocuk gibi büyümemiş yüregimde hüzün hala kacıyormusun zamansız gözlerini bırakarak birilerinde...
Hala ellerinden tutup sevgileri dipsiz kuyulara salıyormusun ağlayarak...
Kücücük bir dokunuşla son sevilen Olabiliyormusun...
^^KENDİN KADAR AKLIMDASIN^^
Hala öyle savuruk bir gök hala öyle yurdunu yatagını bulamamış bir mavi ve aşkını şaşırmış bir tanrı çogalan sızısıyla mutlu bir yara...
Öylemisin mavi gözlü sarı saclı yoldaşım...
Öyle bıraktıgım gibimisin gercegi yakmada hala ustamısın yoksa cırakmı yanarken yaralı...
saclarıma dolanan aydınlıgımsın somutlaştıramadıgım tek imgemsin...
Şiirde anlattıkca eksilen tek anlam hala bıraktıgım gibimisin yoksa beni bıraktıgın gibimi..
Kac MEVSİMSİZ KAR düştü topragıma....