22/8/2007 -

Nerede duruyorum ben.Neden hep olamadığım olmak, yapamadığımı yapmak istiyorum.İnsan doğasının gereği çünkü bu.Hep ulaşılmazın arkasaından koşarak mutluluğu kovalamak..Ucundan ,kenarından yakalayınca da bırakıvermek umarsızca..Çünkü ulaşılan değersizleşir!Gerçekten böyle midir;yoksa biz istediğimiz için mi böyle olur?Gerçekten bunu istiyor muyum yoksa yaşamın bana getirdiği şey mi bu?Eğer yaşamın getrdiğiyse her şey benim kabul ettiğim, benimsemek istediğim gibi değil midir?Ya da en azından bana öyle görünmesi gerekmez mi??

Sakin ol kızım.Her şeyi sıraladın ama çözüme ulaşabildin mi?Önce sakin ol.Hangisinden başlayacağına karar ver ve ilk adımı at.Kırma kimseyi! Şimdi hatırlayamayabilirsin ama hatırladığında şimdiden çok çok daha büyük acı çekeceksin.İçinde karmakarışık olmuş duyguların ve düşüncelerinle öylece kalakalacaksın ortada.İşte bu yüzden sakin ol ve iyi düşün.Belki de büyümenin ne kadar sancılı olduğunun ayırdına varacaksın bildiğin halde..Sakin ol ve sabret!!