|
sevişme bir törendir. yılların soldurmadığı bir tören, bir çok kişi için. bunlardan biriyim.
ama sevinin yazılmazlığına yenik düştüm bunca yıl sonra. bir geçmişi anlatmanın, bir geleceği düşlemenin ötesine geçebilmek gerekti. anladım.
sevi yaşanmakta olandır.
sevi ile özgürlük biribirini azdırır, biribirini yokedebilir.
sevinin zamanın geçişine dayanamadığını sanabiliriz.
oysa özgürlükle bağdaşmasının da, zamana dayanmasının da olanaklı olduğunu öğrenebildim sonunda. olanaklı; yeter ki.
her "yeter ki" gibi dile kolay ya, yeter ki o seviyi yaşayanlar, onu yaşadıklarını sanmanın ötesine geçebilecek ölçüde biribirini seveler, sevebileler, onu yaşamanın gerektirdiği özveri, özgeçi ile özgürlüğün hakkını verebileler. şuncacık olsun hak geçmesine, yenmesine, izin vermeksizin.
kolay değil belki, ama sevinin bir tansık olabileceğini o zaman kavrar, bu tansığı yaşarız.
sevinin yaşanması ile sevişme aynı kişilerde buluşur da buluşmazda. ikisi için de kişilerin biribirini çok iyi tanıması gerek. tanımanın gerektirdiği emek, süre, gönül gücünün ilişkiyi soldurmasına meydan vermemeli. bu sırra ermek bir yaşam boyu sürebilir de. yılmamasını bilmemeli.
bk
12:23 - Sep. 26, 2006
|
