FEYİL

Bu dünya, hızlı giden vasıtaya biniştir,

Ömrümüz, bir yağmur gibi, sessizce diniştir,

İyi amel ile gitmek, sağ salim iniştir,

Sevin yaratanı, yaratandan ötürü.

Niçin görmeyiz sıra sıra duran dağları,

Tarih unutmaz hiç, zulüm la geçen çağları,

Sevilip, sevelim, oluşsun sevgi bağları,

Sevin yaratılanı, yaratandan ötürü.

Ne yaratılmış ise, vardır onun hikmeti,

Yüce rabbim verir bizlere, pek çok nimeti,

Kin, öfkeden uzak dur, tanıma nedameti,

Sevin yaratılanı, yaratandan ötürü.

Güzel bir gülüş, eve giren güneş gibidir,

Ömrümüz, ya yedidir, yâda yetmiş yedidir,

Yetmişinde, yükünü almış kervan gibidir,

Sevin yaratılanı, yaratandan ötürü.

Ölüm bir gerçek, dünya kimseye baki değil,

Tevazu ol sen, kültürel bencilliğe eğil,

Kimseye karşı, taşımayalım kötü feyil,

Sevin yaratılanı, yaratandan ötürü.

HAYAT OTOBÜSÜ

Asil, bilge kişi doğruyu sever, iş görür

İtfaiyeciler, yangını söndürür is görür,

Uzun yol giden şoförler, daime sis görür,

Devrilmeden gitmek ister HAYAT OTOBÜSÜ..

Tembel kuş, yem aramak için gidip eşinmez,

Karakteri sağlam olanlar, asla şişinmez,

Yarını düşünmeyen, yarın hiç düşünmez,

Çok fazla surat istemez HAYAT OTOBÜSÜ..

Körleri rehber sanma, rehberini iyi seç,

Paslanma sakın, ne rüzgar ek, ne fırtına biç,

Kötü çevreden kaç, uçurumdan yavaşça geç,

Çarpılmaktan pek hoşlanmaz HAYAT OTOBÜSÜ..

Seherde uyanıp, tarlada tohumları saç,

Şu âlemde kimi tok gezer, kimisi de aç,

Sabırlı uyanık ol, her zaman beladan kaç,

Çarpmadan götürseler der, HAYAT OTOBÜSÜ..

Bazen uykusuz, bazen mutsuz çıkar yoluna,

Zeki olan, rağbet etmez cimrinin balına,

Dürüst, tedbirli ol, güç gelsin senin koluna,

İnfilak etmekten korkar, HAYAT OTOBÜSÜ..

Yıkanan saçı, bakım için taramak ister,

Hayat otobüsüne binmeye yürek ister,

Hayat otobüsü, ara sıra fren ister,

HER YÖNÜYLE

GÜZELDİR ŞİRİNCE

Bülbül dağına yaslanmış bir köydür şirince,

Şirince’de; meltem rüzgarı eser serince,

Gözleme ile köy yemekleri yiyince,

Seyret mehtabı, pek fazla düşünme derince,

Zeytin, Şarabı ile meşurdur şirince…

Sevinsin komşular, sen ağlayarak gelince,

Olgun insan olmak, hatalarını silince,

Efendilik; ancak bilgiye hizmet edince,

Ağlasın komşular, vefat edipte gidince,

Çilek ve şarabı ile meşhurdur Şirince…

Yapmak mamure, sevgi duvarını örünce,

Gülmek, neşe ilaçtır, tebessümle gülünce,

İnsanoğlu çok şey öğrenir, gezip görünce,

Sevmek ve sevilmek güzeldir, ancak sevince,

Üzümü, şarabı ile meşhurdur Şirince…

Bilgi havuzun dolsun senin araştır,

Havuza her gün şeker koy tatlansın karıştır,

Ey sevgili dostum sen, dargınları barıştır,

Konuş, tanış, iyi dostu, dostuna tanıştır,

Şeftali, şarabı ile meşhurdur, Şirince…

Turistlerin bir uğrak yeri olmuş Şirince,

Mutlu olursunuz siz, Şirinceye gidince,

Vişne, nar suyu, yayık ayranı içince

Köyün muhtarı, Levent bey efendi ve ince,

Tabiatı, her yönüyle güzeldir şirince…

SEZDİRME

Aradığın kimseyi bulabilmek zordur,

Aranan bir insan olmak, senin elinde,

Acı söz; ateş gibi, kalbi yakan kordur,

Kendini meth etme, dolaşsın dost dilinde.

Akıl çok kıymetli bir nimet, mihenk taşıdır,

Güzelleri gösteren, göz ile kaşıdır,

İnsanı üzen boş laf, tembelin aşıdır,

Bencilin çektikleri, akılsız başıdır.

Bin bahar görse de, otlar yeşermez taşta,

Akıl boş kafada değil, hoş kafa başta,

Kimi söz dinlemez, gezer yağmur, kar, kışda,

Tedbir almayan kişi, üzülür her yaşta.

Ömrünü, ele yele Kaptıranlar yatar,

Çalışkan olanlar, aşına şeker katar,

Ne hikmettir, kimi hemen gider laf çatar,

Fesat olan, arkadaşını ucuz satar.

İyi amel ve tedbir, yaşamın yarısı,,

Dostunu üzme sakın, yapma dil yarası,

Müsrif kimsenin, kalmaz hiç pulu parası,

Pek kısadır, yaşam ile kabir arası.

Az öz konuş, güçsüzü güçlüye ezdirme,

Ahmak kimseyi, arkadaş bilip gezdirme,

Halim o ki; dostunu canından bezdirme,

Sev, sevil, halini hiç kimseye sezdirme..

DEĞİRMEN

Gezmek, görmek güzeldir siz rehbersiz gezmeyin,

Selçuk Beleviden gidersiniz değirmene,

Hep kazman sallayıp ta, kendinizi ezmeyin,

Huzur isterseniz, uğrayın siz Değirmene…

Kimi sazcı, kimi Sözcü, kimi gitar men,

Kimi yazar, kimi çizer, kimisi de şiir men,

Dilleri, diden dile aktarandır, çevirmen,

Şirin bir tabiat harikasıdır, Değirmen…

Değirmen yeri, Kayalı dağına yaslanmış,

Kimi öfke ile, hayata küsüp paslanmış,

Kimileride; gençlik yıllarında yaşlanmış,

Gerçek şairdir, hayattan ders alıp uslanmış…

Keklik, sülün kanat çırpar, havada süzülür,

Vakit, nakit müsait ise gidip gezilir,

İnsanımız, bazen sevinir, bazen üzülür,

Ancak, bir çok hadise konuşmakla çözülür…

Tire’nin kızları güzel örer nakışına,

Asla aldırmayın, Baykuşların bakışına,

Gör dostum, Şair ustanın çivi çakışına,

Salın siz kendinizi, hayatın akışına…

Isparta’nın gül yağı, gül Tire’nin yağhanesi,

Meşhurdur, Şirince şarabı, şaraphanesi,

Ya sevinç ya üzüntü kişinin bahanesi,

Değirmende yenir, mezenin en şahanesi…

Çok kötü şeydir, insanın dostunu yermesi,

En iyi peşin satış, hoştur alıp vermesi,

Okul, şehir meydanında, yaparlar kermesi,

HER YÖNÜYLE

GÜZELDİR ŞİRİNCE

Bülbül dağına yaslanmış bir köydür şirince,

Şirince’de; meltem rüzgarı eser serince,

Gözleme ile köy yemekleri yiyince,

Seyret mehtabı, pek fazla düşünme derince,

Zeytin, Şarabı ile meşurdur şirince…

Sevinsin komşular, sen ağlayarak gelince,

Olgun insan olmak, hatalarını silince,

Efendilik; ancak bilgiye hizmet edince,

Ağlasın komşular, vefat edipte gidince,

Çilek ve şarabı ile meşhurdur Şirince…

Yapmak mamure, sevgi duvarını örünce,

Gülmek, neşe ilaçtır, tebessümle gülünce,

İnsanoğlu çok şey öğrenir, gezip görünce,

Sevmek ve sevilmek güzeldir, ancak sevince,

Üzümü, şarabı ile meşhurdur Şirince…

Bilgi havuzun dolsun senin araştır,

Havuza her gün şeker koy tatlansın karıştır,

Ey sevgili dostum sen, dargınları barıştır,

Konuş, tanış, iyi dostu, dostuna tanıştır,

Şeftali, şarabı ile meşhurdur, Şirince…

Turistlerin bir uğrak yeri olmuş Şirince,

Mutlu olursunuz siz, Şirinceye gidince,

Vişne, nar suyu, yayık ayranı içince

Köyün muhtarı, Levent bey efendi ve ince,

Tabiatı, her yönüyle güzeldir şirince…

AKMESCİT

Buralara bazen yağmur yağar, bazen dolu,

Kin ayrılığın, aklı ise, mutluluk yolu,

Akmescit’liler; çalışkan kimsenin sağ kolu,

Üzüm’ü doğası ile meşhurdur, AKMESCİT.

                   Dil ile düğümlenen söz, diş ile çözülmez,

                   Vakit ile nakit müsait değilse, gezilmez,

                   Hayat; azim, gayret, mücaledir, bezilmez,

                   İncir’i, pekmez’i ile meşhurdur, AKMESCİT…

Keklik, Sülün kanat çırpar, havada süzülür,

İnsanımız; bazen sevinir, bazen üzülür,

Çuval, torba iple bağlanıp, ağzı büzülür,

Kestanesi ile şirin bir köydür, AKMESCİT…

                   Bir kilometre söz yerine, bir metre iş yap,

                   Söz torbaya girmez, ancak iyi bilgiyi kap,

                   Körleri rehber sanma sen, onun yolundan sap,

                   Ceviz’i, Susam’ı ile meşhurdur, AKMESCİT…

Havuza her gün şeker koy tatlansın karıştır,

Ey sevgili dostum, sen dargınları barıştır,

Bilgi havuzun dolsun, durma araştır,

Kara üzüm pekmeziyle meşhurdur AKMESCİT…

                   Şair SOLMAZ derki; hep boşa kazma sallanmaz,

                   Hilekar kimse, hayatta kök atıp, dallanmaz,

                   Bir kenarı delik olan cepler, asla dolmaz,

                   Sevinçler; yüze söylenir, mektupla yollanmaz.

Çiftçilik; Eti’lerden kaldı bize, bidayet,

Seni emin bilenlere, yapma sen hıyanet,

Bu dünyadan eli boş gitmeyelim nihayet,

Tabiatı, her yönüyle güzeldir, AKMESCİT…

Faydalı olmayan, bahar ile yazdan,

Arseniğe dönüşen eğlence, sazdan,

Cahilin yaptığı, sohbet ile sözden,

Kaç dostum, gönlü, akılı bol insan ol.

 

Lokmayı yeme hiç, cimrinin elinden,

Asla kurtulamazsın, acı dilinden,

Kime faydası var ki; onun balından,

Kaç dostum, gönlü, akılı bol insan ol.

 

Kimi vezir, kimi rezil olur dilden,

Nimetleri Allah verir, sebep kuldan,

İnatçi kimseden kork, anlamaz halden,

Kaç dostum, gönlü, akılı bol insan ol.

 

Bazen sağ ele fayda olmaz sol elden,

Dere dibindeki ev, kurtulmaz selden,

Terli su içme, koru kendini yelden,

Kaç dostum, gönlü, akılı bol insan ol.

 

Vefa gelmez, hak hukuk geçen malından,

Bazan iğne yaparlar, kol damarından,

Körü rehber sananlar, dönmez yolundan,

Kaç dostum, gönlü,akılı bol insan ol.

 

Güvercinler havada takla atar,

Doğan da onları avına katar.

Güvercin, doğandan daima kaçar;

Doğan durmaz, kanatlarını açar.

 

Doğanın bir kanunudur bu düzen,

Hayırsız evlat babasını üzen.

Sabır temkindir, benim ekmek, soğan;

Ne güvercin olurum, ne de doğan.

 

Koru her daim hakkını verme ele,

Bırakma tedbiri düşme sen dile.

Bazı söz iş yapar, bazısı yakar;

Zeki ol, kapılma coşkun sele.

 

Hayat bize gerçekten karanlıktır,

Çoğu zaman engellerle doludur.

İstenmeyen yol her zaman ıssızdır;

En akılcı yol, hidayet yoludur.

 

Hakkın ve doğruluğun simgesi ol,

Şefkatle güzel ahlâka sahip ol.

İnsanın gönlüne neşe ile dol;

Akıllı olana huzur ve nimet bol.

 

Memduh SOLMAZ