kaç yağmur yağdı yoluma...

donu$

uzun zaman olmu$ ikimizi yazmayali... cok uzaklarda birakmi$im hakkindaki en son notlari. hayret, daha bir ucari, daha bir ele avuca sigmaz oldum halbuki zamanla. ondandi demek ki elimin kalemle kagida gitmeyi$i bir $eyler karalamak icin. istedigi yaziyi bile verirken ne kadar zorlandim, ki ben yazmaya a$iktim, ki ben yazarken suyun ustunde gider gibi akar giderdi kalem kagitta...

$imdi, aylar oncesinin korkulu alacakaranligina inat simsicak bir gune$ olmu$ isitiyor hayatimi. kararsizliklarimin aksine ne kadar serinletici oldu varligi butun kirilmi$liklarim ustunde... gormekten korktugum bir gercek aninda gozuktu gozume; hakliydim, ben ondan once kimseyi sevmemi$tim. ondandi belki yanima oturdugunda ba$imi ona cevirir cevirmez gozlerime bir gulumseme oturmasi

mutluluga dair ne varsa onda var! yagmur altinda saga sola ko$masi, sıkıcı rituelleri yerine getirirken hep el ele olmasi, en sevmedigi bir yemegi yapmak icin yapilan ali$veri$te hic birbirimizden ayrilmamasi... kizilayin en i$lek saatinde gule oynaya gezinmesi, hoplayip ziplamasi, butun bir $enlik boyu bir yerde 5 dakikadan fazla oturmaya bir turlu ikna edemeyi$ine ragmen ayak uydurup yanimda ordan oraya ko$masi...

cocukluga dair ne varsa, onda var...