kaç yağmur yağdı yoluma...

Nerede duruyorum ben.Neden hep olamadığım olmak, yapamadığımı yapmak istiyorum.İnsan doğasının gereği çünkü bu.Hep ulaşılmazın arkasaından koşarak mutluluğu kovalamak..Ucundan ,kenarından yakalayınca da bırakıvermek umarsızca..Çünkü ulaşılan değersizleşir!Gerçekten böyle midir;yoksa biz istediğimiz için mi böyle olur?Gerçekten bunu istiyor muyum yoksa yaşamın bana getirdiği şey mi bu?Eğer yaşamın getrdiğiyse her şey benim kabul ettiğim, benimsemek istediğim gibi değil midir?Ya da en azından bana öyle görünmesi gerekmez mi??

Sakin ol kızım.Her şeyi sıraladın ama çözüme ulaşabildin mi?Önce sakin ol.Hangisinden başlayacağına karar ver ve ilk adımı at.Kırma kimseyi! Şimdi hatırlayamayabilirsin ama hatırladığında şimdiden çok çok daha büyük acı çekeceksin.İçinde karmakarışık olmuş duyguların ve düşüncelerinle öylece kalakalacaksın ortada.İşte bu yüzden sakin ol ve iyi düşün.Belki de büyümenin ne kadar sancılı olduğunun ayırdına varacaksın bildiğin halde..Sakin ol ve sabret!! 

Bu mudur?

Tepkisiz kalmak; dünyanın en zor ve en dayanılmaz davranışı olmalı..Öyle olmalı ki , karşısındakini boğazlatmak için kişiyi yeterince zorluyor.Düşünüyorum kendi kendime ''heyecanla ve büyük bir merakla yeni aldığım tokayı takmış ve nası olmuş diye sormaya gelmişim.En azından geçiştirilen bir güzel güzeli yeğleten bir tepkisizlik.Kötü de, iğrenç de, ehh de ,bişey deme kafanı salla ama tepki ver! Tepkisizlik insanı yeterince yaralayıp incitince de insan tepkisizleşiyormuş kendini korumak adına.Boş boş bakıyormuşsun.Hem de karşındakini kırmak,incitmek için; bilinçsizce..

Uzun zaman sonra..

Uzun zaman sonra yeniden merhaba...

İnsan bi ara dönüp de geçmişine bakmalı bence.Neler yazmış??Neleri kendine dert edinmiş??

Ve geçmişine takılmadan ama ondan yararlanarak yoluna devam etmeli.Sessiz ve kendince..

BULUTLAR PUSUDA * ŞİİR LİSTEM

ŞİİRLERİM

Ninnilerle Büyür İnsan
Yıldızlar
Gökler Duman Kesti
Aralıkta
Bulutlar Pusuda
Umutların Şafağında
Bir Gül Goncasında Yaşamak
Ninnilerle Büyür İnsan
Karasevda
Kim Tutar?
Sarkaç
Yıldız Yıldız Ağlıyorum
Sizler Bizi
Bir Gümüş Taç Gibi
Dut Ağacı
Kaval Ağlar Dağlarımda
Olsaydım
En Güzelin Tarifi
Sevda
Meral
Yusuf
Geçse Yıllar Gün Gelecek
Av İzinde Bir Şahin
Bir Başka Bahar
İki Gönül Bir Olunca
Yürekteki Sancı
Sıcak Salıncaklar
Yüreğim Gelmeni Bekler
Sevdaya Tutulmak
Kan Uykusu
Berikiler
Gözler
Sevgiliye
Balıkçıların Dünyası
Şimdi Nasılsın?
Ağlamak
Değil Mi?
Sen Misin?
O Gün Bahardı
Anlayamadık
Unutulmak
Sevgilim
Yeni Bir Gün Doğacak
Başım Dumanlı
Bağışla Beni
Kaderim Beni Çağırıyor
Kaderim Beni Çağırıyor
Nazlı Çiçeğim
Üç Adam
Yalnız Senin İçin
Yaprak Dökümü
Acı
Anla Beni
Can Pınarı
Yüreğimdeki Dünya
Huzur
Umut Köprüleri
Bir Işık Üç Çocuk
Delikanlı Yüreğim
Al Yazmalım
Çocuğum
Son Akıncı
Yaz Ortasında Islanmak
Gemlenmiş Al Atlarım
Yıldız Kayması
Acı Meyve
Su Ve Selâm
Uzat Ellerini
Hikâyem
Gül
Hüzün Kesmiş Her Damlacıkta
Hey Gidi Gençlik Günlerimin Şiiri
Senin İçin
On Altı Yaşında
Ayrılık Gecesi
Nereye?
Dünya Bu
Kızıl İle Kara
Sensizlik Acısı
Ölümsüz Fotoğraflar
Dilek Mumu
Gece Ve Gündüz
Elleri Kınalım
Gecenin Gözleri
Kızıl Bir Alevdi Gözlerin
Kaçamak
Yıllar Girdi Aramıza
Ebediyen Bekleyeceğim
Yaşanmış Anılar
Neden Böyle?
Gizli Dert
Çakalın Oyunu
Gönlümde Kor Ateşler
İki Kere İki
Dayan Yüreğim
Sükut
Mutsuzlar Gemisi
Şiir Dedikleri
Sen De Mi?
Sensizlik Bulvarı
Bilmiyorsun
Gün Batarken
Donuk Bırakan
Bir Ömür Birlikte
Resim

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Ninnilerle Büyür İnsan

 

NİNNİLERLE BÜYÜR İNSAN

 

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Yıldızlar

Şehrin ışıkları kör etti

Gökyüzünün nurdan rengini.

Baksanıza bütün yıldızlar;

Simsiyah ağlaşıyorlar.

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Gökler Duman Kesti

Şimdi sevme zamanı değil bir tanem,

Şimdi ağıtlara ağıtlar ekleme zamanı.

Karanlık bir Ağustos gecesinin en orta yerinde

Toprak oynadı, yer yarıldı, sığmadı deniz kabına

Gökler duman kesti, öfke kustu

O saatte, o dakikada, o saniyede

On binlerce hayat sustu

Kimisi otuzunda, kimisi bebe, kimisi yeni doğmuş

Yaşlısı genci, kimisi üç otuzunda

Bak, bu köşede teki eksik bir bebe pabucu

Dedeler, nineler, eli böğründe anneler şurada

Ötede çözülmüş bir kıravat uzanmış yatıyor

Şimdi ağıtlara ağıtlar ekleme zamanı

Şimdi sevme zamanı değil bir tanem.

 

Şimdi arka çıkma, kol kanat olma zamanı

Şimdi gönle ve akla sarılma zamanı

Yıkıntılar altında kalan umutları

Nice gergef gergef işlenen dizi dizi umutları

Toprağın içinden, yerin altından, denizin dibinden

Tırnak tırnak söküp çıkarma zamanı

Şimdi sevme zamanı değil bir tanem

Şimdi gönle ve akla sarılma zamanı.

6 Ekim 1999

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Aralıkta

Şimdi senden çok uzakta

Ötelerde çılgın bir denizin kenarında

Deli gönlüm sızım sızım

Nice hasretleri yeniden yaşamakta

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Bulutlar Pusuda

Tekmil gündönümlerinde

Yeniden yakalamak mutluluğu

Ve bölüşebilmek birileriyle

Birlikte yaşamak sonsuzluğu

 

Masmavi gökyüzünde nokta nokta bulutlar

Zamanı kolluyorlar

Rahmet olup yağmak için

Bereket olup dökülmek için

Amansız bir koşudur tutturmuşlar

Birbirleriyle yarışıyorlar

 

Haydi yağmur,

Çabuk tut elini düş de gel!

Haydi yağmur,

Sana hasret sevgilere koş da gel!

 

Bak, görüyorsun işte

Dallarda titreyen sevgiler

İrili ufaklı tomurcuk kesilmiş

Mutluluğa uyanmak için şahlanıyor

Gemler azıda

Tekmil bulutlar pusuda

Damla damla düşmeye hazırlanıyor.

 

Haydi yağmur,

Çabuk tut elini düş de gel!

Haydi yağmur,

Sana hasret sevgilere koş da gel!

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Umutların Şafağında

Tekmil ufuklarda koyu bir sis perdesi

Almış güneşi koynuna bulutlar

Ne güneş yakıyor, ne hava açıyor

Dağların doruklarında bulutlar

Almışken koynuna güneşi

Umudu yakalamanın

Bin bir çeşit tuzağını kuruyor

 

Ha çıktı, ha çıkacak güneş

Derken efendim bir taksi geçiyor

Umutlarla düğümlenmiş hayâller

Teker teker kanatlanıp uçuyor,

Teker teker çakıp çekip gidiyor

 

Söke’de bir cami avlusunda

Adı sebile çıkmış şadırvanın altında

Kurnalardan oluk oluk sular akıyor

Yeni umutların şafağında bir adam

Abdestini tazeliyor!

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Bir Gül Goncasında Yaşamak

 

Dün, uzak bir gündür ötede

İşte bugün, sımsıcak avuçlarımda

Geçmişle gelecek, yarınlarda buluşacak

Belki de tenhalarda menhalarda kavuşacak

Kalıpsız gerçekler korkutur beni

Umutlarım gerçeklere teğet geçiyor

Her şeyin merkezinde olmak, felâket

Bir türlü tutamıyoruz;

Hani mutlu yarınlar nerede?

 

Nerede mutlu yarınlar?

Bir menekşenin tacında mı saklı

Yosma karanfilin düşünde,

Solgun gülün kokusunda

Veya yıldız yıldız gökyüzünde

Çılgın bülbülün nağmesinde mi takılı;

Mutlu yarınlar, bu kadar uzak mı?

 

Dün, bir yudum su gibi aktı geçti

Bugünden hiç korkmuyoruz

Endişe duymayız yarınlardan

Üç boyutlu ayna sanki bütün yokuşlar

Bir gül goncasında nefes tüketiyoruz.

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Ninnilerle Büyür İnsan

Anamın gayreti, alın teri

El değmedik masalları, ninnileri

Babamın bıktıran sabrı

Sabana yapışmış nasırlı elleri

Ülkemin saf türküleri;

Hünerimin sebebi.

 

Anam şükre boyanmış bir can

Babam halim selim bir insan

Çiçekli dağlar zorlu yüce

Düşse de kalkar yürür

Ve ninnilerle büyür insan.

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Karasevda

Dar zamanların şarkısını yavrum

Söyleyebilmek oldukça zor!

Kahramanlıklar bu çağda demlenir, çelikleşir

Hainlik denilen şey yanıbaşında

Filizlenir, gelişir

Sonsuz akınlara çıkan

Ölümsüz atlara biner duygular

Yüreğinde biter kımıl kımıl tükenmez arzular

Yatağına sığmaz seller misali akar

Şahlanmış dal uçlarındaki güller gibi açar

Renkten renge coştukça coşar yavrum,

Coştukça coşar

İklimden iklime

İlkbahardan sonbahara

Yazdan kışa

Koştukça koşar.

  

Tutulmaz kuşlar gibi

Umutların akkınına soyunmuş

Enginlere kanat çırpar

Kim bilir kaçıncı seferdir

Yeniden yarışlarda

Arasan bulacaksın

Uzansan tutacaksın

Kafdağı’nın arkasında

Hem yanar, hem yakar

Ateş gibi

Sevda desem değil

Dert desem değil

Karasevda!

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kim Tutar?

 

Sabah

Huzur ve mutluluk vakti

Gönlüm sevgilere sebil mi olmuş

Yeni yeni umutlar dokur

 

Anaç bir kuş

Gözleri boncuk boncuk

Yem taşır gagasında

Kim bilir hangi umudun şafağında

  

Dağların doruklarında

Keskin çizgiler üzerine oturmuş gökyüzü

Mavinin en güzelinde

Nice nice türküler dokur

Sevgiye tutkun gergefinde

 

Bir çocuk kaldırımda yürür

Gözleri sağda solda

Kim bilir hangi geleceğe uzanıyor

Umutları yolda

 

Ötede bir çift serçe kanat açmış

Uçar da uçar

Hadi söyle canım

Sevda kesilmiş bir çift yüreği

Kim tutar?

 

Sabah

Huzur ve mutluluk vakti

Yepyeni umutlar dokur

Gönlüm sevgilere sebil olmuş

Bereket dolu sofralarda

Nergis olur, gül olur, sümbül olur açılır

Dağıtır ha dağıtır.

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Sarkaç

En güzel gelgitlerde sarkaç

Hem gelir, hem gider

bir o yana, bir bu yana

Açılır mor sümbüller gibi

Gök maviliğince tükenmez

Yüreğinde yaşamak sevinci

 

Bozgunların sonsuz akınlarında

Öfke sellerine kapılıp desen

“Artık bu acıyla yaşayamam ben”

Yalan

 

Gün gelir alışırsın

Daha beter acılarla yaşamak için

Yakası açılmadık umutların peşinde

Yola koyulursun

Uçtan başa

Taş kesilse de yüreğin

Bayrak bayrak donatırsın gökyüzünü

sanki hiçbir şey olmamış gibi

Yepyeni sevdalara

Haberin bile olmaksızın

bağlanırsın

 

Yüreğin sevdaların en tükenmezinde

Nice yokuşlara bayrak açar

Bir o yana, bir bu yana

Şimdi en güzel gelgitlerde sarkaç

Umutlarını yele verse

bütün yolları tutsa da kırk haramiler

Duyguların yeniden ayaklanır

 

Açılır mor sümbüller gibi

Yüreğinde yaşamak sevinci

Gök maviliğince tükenmez

Kim bilir kaçıncı sil baştanlara

Yeniden başlamalara

Umut yüklü baharlara

Anaç kuşlar gibi kanat çırpar

Kanat açar

Yüreğinde yaşamak sevinci

Açılır mor sümbüller gibi

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Yıldız Yıldız Ağlıyorum

Kaderim beni çağırıyor

Anılarda seni yaşamak güç

Güneş bile bırakıp gitti beni

- “Ne olur söyle bana,

O kayan yıldız sen miydin?

Kraliçem, meleğim!”

 

İçim içime sığmıyor,

Ağlıyorum!

 

Sevgiye susamış yaşlar

Tutunamıyor gözlerimde

Hasret yüklü bulutlar gibi

yıldız yıldız ağlıyorum!

 

Sen çok uzaklardasın şimdi,

Kraliçem unuttun mu, beni?

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Sizler Bizi

Bilmem neresinden söz edelim güzelliğinizin

Güzel sözler bilemeyiz ki biz

Sizi çok seviyoruz n’olur inanınız

kelimeler düzeriz bil sizden bahseden

Sizleri hayâl ederiz düşünürüz oysa

Sizler bizi düşünemezsiniz

 

Kiminiz geceleri kaldırım başlarında pinekler

kiminiz taksilerde cadillaclarda gezersiniz

Arada bir sarhoş eller

sarar sizi ürperirsiniz

Bu sizin yaşamanız n’olur aldırmayınız

Sizler bizi sevemezsiniz

 

Biz sizler için geceleri kolladık

Sizler için denizleri aşıp geldik oysa

Sizler bizi terk ettiniz

sizler bizi terk ettiniz yaşamak buysa

biz ölümü çoktan seçtik

Sizler bizi terk ettiniz

  

Ya işte Zehra, biz sizi kurtarmak istedik

Ayşe’yi sarhoş gecelerin kollarından söküp almak

belma’yı, Fatma’yı, Sevgi’yi kurtarmak

Sizleri iyi kızlar gibi yaşatmak istedik

Ama sizler bizi sevmediniz

Sizler bizi anlamadınız

 

Geceleriniz rüyâlarınız korkulu korkuludur

Sevmediklerinize sevmiş görünmeye mecbursunuz

Odalar açılır odalar kapanır

Sevmekten bıkarsınız yorulursunuz

Ve anlıyoruz -bunda- sizler haklısınız

Sizler bizi sevemezsiniz

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Bir Gümüş Taç Gibi

           

 

            Karşı yatan kara dağlar aydınlanınca

            Cümle âlem uyandı .

            Göğsü al kınalı bülbül öter ötmez

            Soylu atların akınları başladı.

            Bilinmez ufukları tutacak gibi

            Kurt kuş, dahi börtü böcek seslendi

            Tavla tavla taylar kişnedi

Taze akınlara çıkacak gibi

Karşı yatan kara dağlar aydınlanınca

Tavla tavla taylar kişnedi

Başladı akınları soylu atların

Bereket yüklü ufuklara doğru

Bütün dudaklarda aynı nida:

Cümle yeni günlere merhaba!

Merhaba, merhaba dağa taşa!

Merhaba, merhaba kuşa kurda!

Gizlenmiş bir gümüş taç gibi

Umut, bilinmez ufuklarda!

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Dut Ağacı

Dut ağacı!

Dün sana sırtını vermiş,

Elinde kalem bir şair gördüm.

Yazıyordu yıldızları karalaya karalaya

Ve dinliyordu cırcır böceğinin sesini

Koyu gölgende ağlaya ağlaya.

 

dut ağacı!

Bugün keserken seni

Elinde balta bir oduncu gördüm.

Kesiyordu taze dallarını acımaya acımaya

Ve bazen sıcağa küfrediyordu

Gölgenin yokluğuna kıza kıza.

 

dut ağacı!

Bir zaman sonra yine geldi o şâir,

Göremeyince sana sırt verdiği gövdeyi

Ağlattı kalbindeki en tatlı köşeyi:

“- Bu insanlarda hiç insaf yok mu?

sırt verip gözlerimde ararken

Eşsiz sevgilimin hayâlini

bulurdum dibinde senin.

Ama şimdi

Yıldızlarda kaldı umudum.” dedi.

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kaval Ağlar Dağlarımda

Yüce Bozkurt ağlar orda

Hani bizim dağlar diye?

Garip ozan ağlar burda

Hani bizim bağlar diye?

 

Gece gündüz gördüklerim

Nice düşman dediklerim

Dertli söyler ördeklerim;

Hani bizim göller diye?

 

Koyunlarım ağlaşırlar

Sığırlarım çağrışırlar

Çobanlarım bağrışırlar;

Hani bizim eller diye?

 

Kanım kaynar damarımda

Kaval ağlar dağlarımda

Bir ses gürler kulağımda;

Hani bizim yollar diye?

 

Yiğit Oyhan dile Hak’tan

Kurtulalım bu azaptan

Haykıralım bir ağızdan;

Hani bizim dağlar diye?

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ