Gecenin Öteki Yüzünden

Hep Geceyi mehtap ve yıldızlar şeklinde mi hatırlarız? Bilinçaltımıza yerleşmiş olan şekliyle,gece deyince bu mu gelir aklımıza? Gece bir yandan doğal güzelliği ve görkemiyle bizleri büyülerken, diğer taraftan da ne acılar serper içimize. Sevgiliyle yaşanan anılara bile güzellik katar gece. Bunları zamanla hatırlamak dahi yakar içimizi.

Hep istediğimiz tarafıyla mı yaşadık peki? Ne ihanetleri vardı oysa bilinmeyen gizli kalmış taraflarında. Ölümler vardı en ıssız buğulu karanlıklarında.

Oysa ki geceyi severdim hep. Gece büyülerdi beni, gündüzümden üstündü ve çok değerliydi gece. Çünkü gündüz aleni yapılan kötülükleri, gece göstermez, ört bas eder, saklar, sonsuz karanlığıyla örter. Geceleri kötü şeyler olmuyor derdim. Gökyüzündeki yıldızlara bakar, bir yıldız kayınca çocukça bir hevesle içli içli dilek tutardım. Ay'a bakar, bakar da güzelliğine hayran kalırdım. Sevgiliye hasretken, bu büyülü güzellikler karşısında aklımda anılarım canlanırdı ve kentin loş ışıkları şahitti yüzümde oluşan tebessümlerime. Ta ki gece; öteki yüzünden beni haberdar edene kadar!

Ama yine de Aydınlıkların değerini anlamamız için, bir ihtiyaçtır gece !

12:13 - 2007-02-07 - Yorum Yap