Yalnızlık....

Yalnızlığı hazmedemediğin gecelerde uykun düşmüşse üç saate, ve akrep ile yelkovan eşlik etmeden geceye, sana inat duruyorsa karşında bütün umursamazlığıyla ve üzerinde bir burham, bir hasretlik nöbeti, bil ki ruhun yalnızlığın mengenesinde…

  Aşılmaz duvarların, içeriden açılmaz kapıların bulunduğu bir odadır yalnızlık…

Bağırırsın kimse duymaz, kapıyı tekmelersin dışarıdan kimse açmaz ve o çaresiz aynı zamanda sezsiz çığlıkların hiç susmaz…

 Tarifinde kelimelerin acizlik çektiği birkaç duygudan biridir yalnızlık ve ancak birisini sevmekdir ona karşılık….

  Hani bir gerçeğe dönüşse aklını başından alacak sandığın gerçekler vardır ancak hayallerde yaşadığın, Engeller vardır sadece içindeki sızısını tarif edebildiğin ve acılar vardır tarif edemeyip yalnızca adlarını söyleyebildiğin, işte o adlardan, acılardan birisidir yalnızlık…

 Mutluluğu çizmek istersin resimlerde bir suret şeklinde, ama sıra gözlere gelir ve sen yine yalnızlığı yani gerçeklerini gizleyemezsin ve o gözlere birkaç damla gözyaşı eklersin…

 Bir şiir yazmak istersin yalnızlığa inat huzur ve sevinç dolu, şiirin biter ama sen kimseye okuyamazsın çünki sen hep yalnızsın, şiirlerde bile kendini kandıramzsın….

Ve o şiiri buruşturup bir köşeye atarsın, kendini affettirmek için yalnızlığa çıkan gerçeklere, bir şiir daha yazarsın…

10:58 - 2007-10-15 - Yorum Yap