BULUTLAR PUSUDA 

Kan Uykusu

İkindi geçince

Yavaş yavaş çöken akşamın sesini

Kısa aralıklarla duyarsınız

Bu ülkede

 

Bazen kara bulutlar siler gökyüzünü

Arada bir bereket olup yağar

Telgraf tellerinde tüneyen kuşlar

“Gelecek ne zaman?” diye sayıklar

 

Umut bağladığımız bu kaçıncı yağmur

Bak işte şimdi sicim sicim yağıyor

Utancından çatlayan toprak

Dirilip şahlanmak için mis gibi kokuyor

 

Ötede al yazmalım vurgun yemiş

Elleri böğründe Mehmet’im

Nice karlı dağların çilesini çekmiş

Serin serviler altında yatıyor

 

Beride Çırağan’da masal düğünler

Sosyete eğleniyor

Yediden yetmişe milletimin saf dilekleri

Kan uykusuna yatmış demleniyor

 

Baba ekmek peşine düşmüş gurbette

Ana kız evde, hem arkasız, hem aç

Sokaklarda çengi köçek çeteler

İlk adımıyla birlikte bebeler ölüyor

 

Bütün değerlerimiz elde bir

Kim kime, dum duma günlerdeyiz

 

Hazırla küheylanımızı kömür gözlüm

Alıp başımızı Kafdağı’na gidelim

Gerekirse bu garip ülke için

Birlikte ölelim

 

Yıllar var ki nedense

Benim ülkemde sabah olmaz

Yaşanır hep akşamlar

“Yaşasın kahramanlar!

Yaşasın kahramanlar!”

 

BULUTLAR PUSUDA Oyhan Hasan BILDIRKİ