ışıltısını özlemişim denizin.

güneş, onun güzelliğini yansıtmakta cömert davranmıştı dün.   uzunca bir zamandır eksikliğini hissetiği  ilgisini geri kazanmıştı o gün besbelli. geniş  gülümsemesiyle, ışıldattı gözlüğümün camlarını. rüzgar getirdi burnuma denizin kokusunu hiç tasalanmadan hamile burun deliklerime. iki katı daha fazla duyuyor bu kadın kokuları diye geçirdi belkide içinden.

oh! dedi, içine çekti o güzel kokuyu onca zaman hasretten kurumuş, adeta  kavrulmuş, odalarda kapalı kalmış bedenim ve ruhum.öyle bir vakit geldiki herkesi evine kovalayıp aceleyle  gitmeyi aklına koymuş rüzgar, estirdi de estirdi bacaklarıma ve sırtıma. adeta itekledi omuzlarımdan gideyim diye gerisin geriye.

kaya gibi direndim, kafa tuttum hırçın davranan rüzgara. tahmin edebildim ertesi gün yaşayacağım bel tutulmalarını, sızlanmalarımı.

güzel bir gün oldu demeye çalışıyorum kısacası. özlediğim bahara hoş geldine gittik. tesadüfen ardarda geldi güzellikler. işte neşe doldu insan