ilk
sorunlar,kıskançlık 2
Yaşadıklarım öyle şeyler ki beni susmaya zorluyor.Ulan öyle bi durum ki tam bi avanaklık ya.Ben de zannediyorum ki insanları kandırabiliyorum farklı yerlerde farklı davranınca biraz susunca,biraz konuşunca falan.Yemiyor kardeşim yemiyor.Herşey ayrılmıış artık bu evrede.Sen kimi kandıracağını sanıyon salak.Sen şimdi bissürü entry girdin dimi dini olaylar hakkında yok inancın hakkında.Ama yaşadığın hayatta bunlara yer yok şu an.Bunlar hakkında konuşmana izin yok.veya hakikaten bunlar hakkında konuşmanın gerekli olup olmadığına emin değilsin.Sonuç bir kan bir kavga olmasın diye çabalıyorsun evet sadece bu.Hep korktun bir kedi gibi kaçtın aman kavga olmasın,diye hep sustun bu şekilde yürüyebileceğini sanıyorsun,sanıyordun ama yürümüyor.işler yürümüyor.artık tıkanma noktasında.Bir camiye gidip namaz kılan insan ile eğitim alan ve zengin arkadaşlarla muhatap olan üstüne üstlük bu ikili ortamın ailesinin psikolojik ortamı için de geçerli olduğu yerde bulunan insan çöküşe sürükleniyor.Çöküşe sürüklenmemek için tek bildiği komik birşeyler okumak ve susmak,sinirlenmemek.Sinirlenirse çünkü herşey bitecek.Şu anda tırnak ucuyla alınan yol sona ermiş olacak.Onun için konuşulmuyor,anılar hatırlanmıyor.E peki ne kaldı.Sen yaşadığını mı sanıyorsun.Yaşam bu kadar ucuz değil biliyormusun.Bunu öğrenmen gerek.Ucuz olmadığını,ellerini kullanman gerektiğini,zekanı sonuna kadar kullanman gerektiğini anlaman gerekli.Evet anladın.Keşke dedin ki mesela Zeynep gbi her lafı yenilebilir şekle sokan bi kız olsaydım.Evet bunu istedin.Senin istediğin ideal dünya bellki yalnız yaşarsan yaratılabilir ve güçlü bir hitabetin olduğunda.Veya yurtdışına gitmek bir kurtuluş olabilir.Madem eskiyi inançlarını unutmak istemiyorsun çünkü bunları unutmanın doğru olduğuna kendini inandıramadın o zaman bu kapsamlı programı kendin için başlatmalısın.Kendi kendine kişisel gelişim programı.Ben kendim için başlatıyorum.Aslında bunu çoğu kez söylediğimi zannediyorum kendime.Ama hiçbir zaman kapsamlı olamadı.Bir şey uydurdum kendimce.Yalan söyleyemiyorum diye bir tez.Bu öyle bir kaçaklık ki.Sorma gitsin.Bu beni öyle doğruluğuna inandıran bir tez ki sorma gitsin.Ama işler yürüyor mu böyle.Hayır.Yürümüyor ve yürümeyecek.Sen bu planı ve programı kendi hayatına uygulamadığın sürece hep böyle ne yapacağını bilmeyen avanak biri olarak kalacaksın.Evet belki bu diğer şeylerden haberi olmayan yanın senin beynindeki beyaz sayfaların bir miktar daha beyaz kalmalarını ve teknik olarak daha iyi çalışabilmeni sağlayabilecek ama sonuç yine kendini ifade edememiş ve kaçak güreşen birey olacak.Madem bu kadar tartışmaların içine yuvarlanan bir ortamdayız bu ülkede.Nden bu tartışmaları kendi çevrende yaşamaktan korkuyorsun ki.Yaşanacaksa yaşansın.Kim kırılacaksa kırılsın.Artık bu izolasyon ve fanus içinde büyüyen çiçeğin oksijensizliği beni ürkütmeye başladı.Kafamda bütün bu cevap bulmamış karmaşıklıklar ile devam etmek istemiyorum ama teknik yapımı bu nedenle geri bırakmak istemem.Kişisel gelişimi teknik altyapı ile beraber götürebilirsem ne mutlu bana.Ve bütün bu düşüncelerin sistematik bir şekilde çözümlenmesi gerekliliği ilk başta kaçılası ve ürkütücü ve sıkıcı,robotsal görünse de maalesef geldiğim noktada enine boyuna süşünülmüş bir plan dahilinde yaşamımı ancak sürdürebileceğimi görüyorum.Ayrıca bu zorunluluk bana acı veriyor bir yandan.Nden herşey kaydıraktan kaymak gibi falan değildi de bütün bu karmaşıklar içinde msela diyelim yalanlar içinde yaşamaya zorunluyum.DAha önce söylediğim gibi dengeli bir yalan dünya içinde yürüyebilir herşey.maalesef budur yani.Tek kandıramadığın da tabiki Tanrı.Ona sonradan hesap verme yükümlülüğü.Bütün bunlarla başa çıkmak gerek.Bunlar griple mücadeleye benzemez.Hakkaten zor konular.Deniyorum.İnşallah başarırım.Yorum Yap
{ Önceki Sayfa } { Page 7 of 28 } { Sonraki Sayfa }
Hakkımda
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
Fotoğraf Albümüm
Linkler
Kategoriler
Son Yazılar
boredbaşlıksız
kötü
korkunç
ağlamak
Arkadaşlarım delikanli
