ilk | |
bir fikirYazmak istedim evet,tırstım belki haberlerden falan.şunu yazmak istedimŞu zamana kadar birşeyler çıkmaya çalıştı.Ama o çocuğu öldürmeye çalıştılar.Benim içimde kalmış 10 yaşındaki küçük kızı hep öldürmeye çalıştılar.Ama o beni bırakmıyor.Yirmi üç yaşındaki çocuk ona diyor ki o eski eviniz ,o bahçe ve oyunların seni koruyordu,onları bırakma,güzel oyuncakların hep yanında kalsın,kilimini alp küçük pkniğine git küçük arkadaşlarınla.Bıdıklar,küçük arkadaşlarım.Neden sanki çocuklğa özlemi normal olarak algılamazlar.10 yaşındaki küçük kızı özlüyorum bazen.Sanırım benim en özgür ve mutlu olduğum zamanlarımdı.Ölünce bu yüzden bilmiyorum insan nereye gider.Sevdiği yere mi gider,hangi mekana gider.Çünkü benim hiç sevdiğim bir mekan ve insanlar olmadı.Ben sadece çocukluğun özgürlüğünü, yaratıcılığını,saflığını sevdim.Sonra ise bunlar yoktu.Ama bendeki küçük hiç bunları unutmadı ve mutlu olamadı evet mutlu olamadı.Sevemedi ne insanları ne akrabaları,belki de herkes gerçekten unuttu önceyi yada hiç hiç önceyi yaşamadılar.Çünkü yıllar öncesinde benimle yaşıt olup çocuk olmayan çok insan vardı.Evet sanırım bu yüzden anlaşamıyorum sevemeiyorum .Yorum Yap { Önceki Sayfa } { Page 5 of 36 } { Sonraki Sayfa } |
HakkımdaProfilim Arşiv Arkadaşlarım Fotoğraf Albümüm LinklerKategorilerSon Yazılarişte manyaklıkdikiz. O sevince bir fikir Arkadaşlarım delikanli cem24d tesso crazy31 |