Senden sonsuza kadar uzaklastim...
Senden ayriliyorum ama her zaman seninle olacagim. Bir zamanlar adim YARIN´di!.. Sonra sana eslik etmeye basladim ve adima BUGÜN dendi... Artik DÜN´üm ve üzerimde senin hiç çikmayacak izini tasiyorum. Ben kitabin sayfalarindan biriyim. Benden önce ve benden sonra da pek çok sayfa var. Solgun görünüyorum, çünkü hiç umudum yok. Elimdeki tek sey anilarim... Zenginim çünkü bilgilerim var... Bir çocuk dogurdum sana biraktim, adi DENEYIM!.. Bana bakmaktan hiç hoslanmiyorsun. Hiç güzel degilim çünkü...Sadece heybetli, sadik ve ciddiyim... Ben DÜN´üm Bugün´den veya Sonsuza Dek´ten farkim yok çünkü ben SEN´im, kendinden kaçamazsin. Seni sevmiyoruz, senden nefret de etmiyoruz.Yargiliyoruz seni!.. Sefkat duymuyoruz yalniz BÜGÜN yapabilir bunu! Seni cesaretlendiremiyoruz da... Bu da sadece YARIN´in elindedir. Geçmisin kapisinda durmus, geçen günleri karsiliyoruz. Yarinlarin bugün oldugunu görüyoruz sonra onlar da aramiza katiliyorlar... Yavas yavas hayatini emiyoruz tipki vampirler gibi!..
Sen yaslandikça biz düsüncelerimizi yudumluyoruz... Giderek daha bize dönüyorsun YARIN´dan yavas yavas uzaklasiyorsun... Yarinlar belirsiz, bugünler anlamadan geçiyor. Bugün´ü bogmak, Yarin´in önünü kesmek için geleneklerin uzun, güçlü, gri kollarina siginiyoruz! Biz dünyanin DÜN´leriyiz... Eger bize karsi ayak diremeyi bilseydin, daha hizli yükselebilirdin. Ama bizim sirtina binmemize izin verdiginde, sana baski yapiyor, seni boguyoruz... Ben DÜN´üm. Benim yüzüme bakmayi, beni kullanmayi, Benden korkmamayi ögren! Ben senin dostun degilim...Sadece seni yargilar ve korkuturum...
Senin dostun YARIN´dir!..