BİR BEBEĞİN YARIM KALMIŞ GÜNLÜĞÜ

5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor.
Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim.

19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım.

23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hâlâ daha var değilmişim… Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya… Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem!

27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne?

2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz.

12 Kasım: Ah evet… Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım…

25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var… Anneme benziyorum galiba…

13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız…. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı… Hiç duymadığım bir şey bu… Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka… Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne… Anne… Anneciğim… Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne bir şeyler yap… Anne… Kolumu çekiyorlar anne… Canım yanıyor anne... Anne… Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne… Anne kalbimi parçalıyorlar… Anneciğim… Anne… Anne… Anne..…

Ah! Kürtajınız tamamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun !..

11:50 - 16/8/2006 - Yorum Yap

Başlıksız Yorum

bu cok güzel bi hikaye yaaa her okudugumda agliyorum bu hikayeyi yazanin ellerini öperim ben

Anonymous - 12:16 - 30/9/2006

---

BIR BEBEGIN YARIM KALMIS GUNLUĞÜ

COK GUZEL BIR HIKAYE BU CİDDEN OLAYLARA COK GUZEL BAKMIS AGLAMAMAKELDE DEIL BUNU YAZANLARA COK TESEKKUR EDIYORUM

Anonymous - 10:45 - 2/10/2006

---

Başlıksız Yorum

su an goz yaslarımı tutamıyorum 15 gunluk bır bebegım var ve bende onu aldırmayı dusunuyordum simdi kollarımda uyuyor iyi ki de aldırmamısım onu yoksa omur boyu vicdan azabı cekerdim

Anonymous - 06:37 - 21/12/2006

---

Başlıksız Yorum

çok mükemmel bir hikaya ilk ömer aniden dinlediğimde ağlamıştım zaten çok güzel yyyyyaaaa

Anonymous - 12:46 - 23/12/2006

---

kıyamam sana

olmaması gereken şey asllında nasıl kıyala biliyo bukadarcık bi bebişee anlamaıyorumm
işte biz bukadar deger verebiliyoruzz

yazıkk - 12:16 - 7/1/2007

---

annelik bunu gerektirmez

nie kimi insanlar böyle yapar o küçücük bebek annesini görecek die ne hayaller kuruyor ama kimse bunu düşünmüyor

rüzgar - 06:26 - 16/1/2007

---

Başlıksız Yorum

ben bu yazıyı ilk dinlerken ağladım,ve şuan birkez daha okudum tekrar ağlıyorum:((

Anonymous - 04:49 - 17/1/2007

---

Başlıksız Yorum

ben bu yazıyı ilk dinlerken ağladım,ve şuan birkez daha okudum tekrar ağlıyorum:((umarım bütün hamile bayanlar bu yazıyı okur...

pikolata - 05:09 - 17/1/2007

---

ÜÇ FİDAN

Biz üç kız kardeşiz bu hikaye bizi çok etkiledi annem bundan 3 sene önce bir bebeği aldırmak zorunda kalmıştı.önce karşı çıktık ama aldırmazsa annem ölecek ti nasıl bir ayrım yapılabilirdiki siz olsanız annenizimi yoksa hiç görmediğiniz ve bir parçacık seyimi tercih ederdiniz.tercihimiz aldırmaktan yana oldu o annemin yüzünde anlamsız bir acı ifadesi vardı mutsuzdu ve tabi bu bize yansıyordu istemeden.daha sonra ömer abiden dinledik şimdi songül'ümüzü düşünüp ağlıyoruz demek ki o da böyle düşünüyor belki hata ama annesizlik çok büyük bir acı bunu yaşamak çok zor şuan burdan tüm annelere ve bunu okuyan anne adaylarına tek bir sözüm olacak ne olur fidanlarınıza sahip çıkın onları doğurmak marifet değil şu ülkeye yaraşır onu bırakın sizin için hayırlı bir evlat yetiştirin çünkü onlar sizin bir tatlı tebessümünüze muhtaçlar...(ÜÇ FİDAN)

Anonymous - 08:12 - 20/1/2007

---

Başlıksız Yorum

madem doğurmayacaksınız neden hamıle kalıyosunuz kucucuk canlara neden kıyıyosunuz

Anonymous - 07:30 - 1/2/2007

---

Başlıksız Yorum

yyya gerçektenn çok güzzel yaniii hayran kaldıımm

Anonymous - 12:29 - 14/2/2007

---

casusluk

böles bi şerroluk yapılmaz

Anonymous - 02:07 - 16/3/2007

---

Başlıksız Yorum

canımı cok yaktı

Anonymous - 01:47 - 31/3/2007

---

siessi

cok duygulandım benimde bir kızım var onun saçının telini dünyalara değişmem bunu yazanlara tesekkurler annelik bu değil. (bu durumu yasatanlara yazıklar olsun

siessi - 10:14 - 14/5/2007

---

Başlıksız Yorum

SÜPER BİR ŞEY BU KİM YAZDIYSA HARİKA

Anonymous - 01:04 - 25/9/2007

---

acı

insanlar bebeklerinin bu kadar hayata bağlı olduklarını öğrenseler inanın ki bebeklerini aldırmazlar o bebeğin yerinde bizde olbilirdik öyle degilmi,,,,,,,,,,.............................

Anonymous - 08:38 - 5/12/2007

---

hazal

:(:(:(:( etraf dolu böyle şeylerle yaa ::((:(:(her gün başka bir bebek hayata doğmadan elveda dio...

Anonymous - 12:52 - 27/12/2007

---

NE HAKLARI VAR BUNU YAPMAYA :((((

okuyunca çok kötü oldum anlatamam..nasıl yapabiliyorlar bir cana nasıl kıyabiliyorlar anlamıyorum..bu insanlık dışı bir kavram..bunu yapanın hiç bir mekanda yeri yok bence..

inci tanesi - 05:11 - 13/2/2008

---

SEN İNSAN MISIN BEE??

ÇOK GÜZEL Bİ HİKAYE NE BİÇİM BİR KADIN YA.ALLAHIN VERDİĞİ CANI ANCAK ALLAH ALIR.HEM DOĞAN ÇOCUK RIZKIYLA DOĞAR YAZIK ETTİN ONA.BAKAMIYACAĞIN ÇOCUCUĞU NİYE YAPIYON Kİ LANET OLSUN SİZİN GİBİ KADINLARA.......

GÜLŞAH - 07:55 - 23/2/2008

---

Başlıksız Yorum

cok guzel bır hıkaye bu o kucucuk masum bebeklere kıyanlar okusun lutfen ve onlar ıcın ders olsun bebekler dunyanın en tatlı canlıları:)

damla - 11:46 - 17/3/2008

---

ben olsaydım

bir bebeğin günlüğünün yarım kalmasına sebep olanlar utansın

Anonymous - 01:57 - 10/4/2008

---

Başlıksız Yorum

Göz yaşlarım sel misali çok spr bir hikaye ne yazık kı..... bu tip olayları önleyemiyoruz ilk önce tedbir almıyoruz sonra doğurmuyoruz ne kötü bağnazlıktır bu yaaaaaaa...... ama ne kadar da saf dimi bebeklerin annelerine babalarına karşı duydukları, besledikleri hisler fakat biz zedeliyoruz bu gzl tabloyu ya aldırarak ya da doğum yaptıktan sonra ilgilenmeyerek,sevmeyerek.....

pınar - 06:34 - 2/5/2008

---

bir bebğin yarım kalmış günlüğü

ya bu çok güzel bir hikaye ben bunu ömer abiden dinlerken hüngür hüngür ağladım böyle bişey olamaz ya en beğendiğim hikayelerden biri

isimsiz - 05:21 - 3/5/2008

---

hiç kimse bunu yapmamalı

bir anne ne kadar zor durumda olursa olsun bunu yapmamalı.eğer böle bişeye hazır değilsede böle bişeye kalkışmamalı.bu konuyu ele aldığınız için gerçekten teşekkürler ama insanların bunu her yerde görmesi ve daha bilinçli olmaları için daha çok çalışmalar yapılmalıdır...

Anonymous - 09:06 - 8/5/2008

---

BİR BEBEĞİN YARIM KALMIŞ HAYATI

süper bişi ama acıklı bunu yazan ömer köroğlunu tebrik ediyorum ve bunu yazarken nası esinlenmiş çok merak ediyorum .lütfen açıklayabilir misinizzzz

Anonymous - 07:06 - 15/5/2008

---

Başlıksız Yorum

ayy inanamıyorum yaaa.sonunda çok güsel bişi bekliodum:(( kıyılır mı o küçücük bebişe yaa..:(((

Anonymous - 11:16 - 26/5/2008

---

Başlıksız Yorum

bu hikaye beni çok etkilediya burdan bütün anne adaylarına sesleniyorum sizlerin sonu sakın bu hikayeye benzemesin dünyada onlarca insan bir bebeğe hasretken rabbim sizlere vermiş kıymetini bilin şunu hiç unutmayın gelecek olan rızkıyla GELİR.................................................

YAZIK - 04:47 - 29/6/2008

---

Başlıksız Yorum

bu çok ama çok güzel bir hikaye herkesin okumasını tavsiye ederim ama güzel olduğu kadarda hüzünlü bi hikaye:(

Anonymous - 06:45 - 30/6/2008

---

çoook üzücü:(((((

kıyamam ya ufacıcık bebişe nasl kıyıyolar bence herkes bu hikayeden ders çıkarmalı!!! muhteşem bi hikaye!!!

Anonymous - 04:14 - 10/7/2008

---

cfgdrhrtf

sfrgfjuıyuylyıfhdfhetyhtlyuhkfgjfghtfjrtujtyhcögfkl fbfgnhkldfnbklvnhlbkcnvhlşdfhmklfgjjklmrtuetlujrtukjpştgldjmnlşjhmylşjhmfjşmhdkljhmnrt

Anonymous - 12:49 - 11/7/2008

---

Duygu Sömürüsü

böylesi bir hikayeye hiç gerek yok.insanlar mecbur kalmasa bu duruma düşmez.bence bu hikayeler duyguları zedelemekten başka birşey değil.arkadaşımın da dediği gibi dünyaya getirmek ya da getirmemek mesele değil onu yetiştirmek, insan yapabilmek, bu insanlık vasıflarını üzerinde taşımasına yardımcı olmak; asıl önemli olan işte bu.

herhangi birii - 04:54 - 20/8/2008

---