born in fall

Nerede duruyorum ben.Neden hep olamadığım olmak, yapamadığımı yapmak istiyorum.İnsan doğasının gereği çünkü bu.Hep ulaşılmazın arkasaından koşarak mutluluğu kovalamak..Ucundan ,kenarından yakalayınca da bırakıvermek umarsızca..Çünkü ulaşılan değersizleşir!Gerçekten böyle midir;yoksa biz istediğimiz için mi böyle olur?Gerçekten bunu istiyor muyum yoksa yaşamın bana getirdiği şey mi bu?Eğer yaşamın getrdiğiyse her şey benim kabul ettiğim, benimsemek istediğim gibi değil midir?Ya da en azından bana öyle görünmesi gerekmez mi??

Sakin ol kızım.Her şeyi sıraladın ama çözüme ulaşabildin mi?Önce sakin ol.Hangisinden başlayacağına karar ver ve ilk adımı at.Kırma kimseyi! Şimdi hatırlayamayabilirsin ama hatırladığında şimdiden çok çok daha büyük acı çekeceksin.İçinde karmakarışık olmuş duyguların ve düşüncelerinle öylece kalakalacaksın ortada.İşte bu yüzden sakin ol ve iyi düşün.Belki de büyümenin ne kadar sancılı olduğunun ayırdına varacaksın bildiğin halde..Sakin ol ve sabret!! 

Bu mudur?

Tepkisiz kalmak; dünyanın en zor ve en dayanılmaz davranışı olmalı..Öyle olmalı ki , karşısındakini boğazlatmak için kişiyi yeterince zorluyor.Düşünüyorum kendi kendime ''heyecanla ve büyük bir merakla yeni aldığım tokayı takmış ve nası olmuş diye sormaya gelmişim.En azından geçiştirilen bir güzel güzeli yeğleten bir tepkisizlik.Kötü de, iğrenç de, ehh de ,bişey deme kafanı salla ama tepki ver! Tepkisizlik insanı yeterince yaralayıp incitince de insan tepkisizleşiyormuş kendini korumak adına.Boş boş bakıyormuşsun.Hem de karşındakini kırmak,incitmek için; bilinçsizce..

Uzun zaman sonra..

Uzun zaman sonra yeniden merhaba...

İnsan bi ara dönüp de geçmişine bakmalı bence.Neler yazmış??Neleri kendine dert edinmiş??

Ve geçmişine takılmadan ama ondan yararlanarak yoluna devam etmeli.Sessiz ve kendince..

Dalga

Öyle bir yerde olmalıyım.

Öyle bir yerde olmalıyım ki,

Ne karpuz kabuğu gibi,

Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi...

İnsan gibi.

Yine Orhan Veli..

Yine insan gibi..

Yarın!!!

Yarın okullar açılıyo.. Çok mutluyuuum =)

Bakalım bakalım geçen seneye nazaran bu sene neler değişmiş ;)

herşeye rağmen

Bazen kendimi aptal gibi hissediyorum.

FeLLinSiLence

ıııııı =))

The River

...Ey Aşk...

:))Artık çok mutluyum hem de çooooooooooooooook. . . . . . . .Hayatımda  yeni biri var.....Ya çok mutluyum daha başka ne diyebilirim ki???Aşık olmak çok güzel:))

...Aşka Ne Zaman Karşılık Verecek...

Okuldan bir çocuk, lise 3...Hayatıma kısa süre önce girdi.Keşke diyorum, keşke daha önce tanısaydım onu...Okulların kapanmasına az kaldı ve lise sonlar okulu terk etmekte fazla geç kalmadı..Kısa süre önce arkadaşımdan telefonunu almamla başladı herşey.Msj attım..Günlerce böyle msjlaştık..Onunla ilgilenmeye başladığım dan beri çocuk çok havalandı.Biraz da ukala ama yine de çok tatlı:)))Yüzyüze konuşmadan msjlarla devam etti....Tanışçaz tanışamıyoruz..Çocuk kendi bana sen gel tanışmaya diyor..Sizce ben bir kız olarak nasıl giderim tanışmaya..Ya benim aklım almıyor yardım edinn......Aşk elimden kayıp gitmeden birşey söyleyin bana....

?-!'^+%&/()=

...Lay LaY Lom...

AŞK KAPIMI TEKRAR ÇALIO:)))

...AŞK...

Biri aşk mı dedi???Hayatımdan çıkalı çok kısa bir süre oldu.Tekrar ne zaman gelir bilinmez, ama tek bildiğim aşk beni hayata daha çok bağlıyor...Mutluluğuma mutluluk ekleniyor...Sevmek güzel ya ama adam gibi biri olunca...Hayata aşığım ben...Gerçek aşkı da özlemiyo değilim yani

Radar

   Bazen kendimi aciz hissediyorum hayata karşı..Düşünmek istediklerimi düşünemediğim, konuşmak istediklerimi konuşamadığım için.İnsanlara istediğim özeni gösteremediğim, sevdiklerime bunu hissettiremediğim için.Ama en çok kendimi bulamadığım için kendimde....

   Bazen şöyle bi bakıyorum herşeye...Aynılar hemen hemen.Pek birşey değişmiyor .Arada birkaç parça gidiyor yerini yenileri dolduruyor.Ya ben??? Benden gidenler de dolduruluyor mu?Ya da sadece başkalarının yerini dolduran sıkıcı bi kişilik miyim?

   Kendimi artık bu hayata karşı güçlü hissedemiyorum.Desteklerle ayakta duruyorum.Hep bir huzursuzluk var içimde.Neden arıyorum devamlı...Bulmasına buluyorum da....

İlk aklıma gelen dengesiz bir kişiliğe sahip olduğum.Gerçekten biraz dengesizim sanırım...

Sonra büyüyor olduğum geliyor aklıma.Ben değişiyorum ve bu değişimi yadırgıyorum.(Ama zaten değişmeyen tek şey değişimin kendisi değil midir?...)Ve bunun gibi bissürü neden işte.Bunların içinde de öne çıkan birkaç tane var tabi.Acaba birçok şeye yetişeyim derken çok parçaya bölünüp herşeyden biraz çalıyor muyum?Eğer öyleyse bundan en çok bn zararlı çıkıyorum.Çünkü kendimden de çalıyorum...

   Bir de insanları istemeden kırıyorum ve bazen bu hiç umrumda olmuyor.Bunu farlettiğimde ise neredeyse yıkılıyorum.Her sefereinde...

Bunun sonucu nereye gider? Yada bu yazıyı neden bu kadar çok değiştirdim?..Hiçbir fikrim yok...

  Orhan Veli beni biraz anlar gibi yazmış :

  Bilmem ki nasıl anlatsam;

  Nasıl, nasıl size derdimi!

  Bir dert ki yürekler acısı,

  Bir ert ki düşman başına

  Gönül yarası desem...(?)

  Değil!

  Ekmek parası desem...

  Değil!

  Bir dert ki...

  Dayanılır şey değil!

Elektronik

....HERŞEY BİTTİ....

Evet herşey bitti, sonunda bitti ,bitirdi beni...Hayatımda ilk defa eminim ve bir daha konusu bile açılmayacak...Değmeyen kişiyle bidaha asla düşünmem lanet olsun...

...O Geri Gelmicek...

Bilseydim böyle olacağını hiç başlamazdım bu deftere...Onunla yaşanılanların olduğu o deftere!Özledim hemde çok...Herşeyi özledim;Sarılışı,öpüşü gözümün önünden hiç gitmiyor ki.İçimde olan duyguları anlatamıyorum, kelimeler yetmiyor içimde kopan fırtınaları anlatmaya.Herşeyin bittiğini düşünmek daha da zor geliyor...Hayatımda onun olmadığı, sıcak bakışının olmadığı, sevigsinin olmadığı bir hayatı yaşıyorum şuan...Özlemek pekte bir fayda etmiyor.O bunu bilmiyor..Herşey yeni başlamıştı oysa ki...HERŞEYE YENİ BAŞLAMIŞTIK!!!!Gözümdeki son bir damla akalı çok olmuştu.O yaşların devamı akıyor şimdide..Nerden geldi aklıma şimdi bilmiyorum ama tek bildiğim özlediğim işte...Daha başka ne söylenirki...Beni anlayan yok mu hiç???Aynı acıyı çeken, benimle paylaşmak isteyen yok mu hiç???O geri dönmicek bu açıkça ortada ama offfff konuşmak istemiyorum artık yazmakta.Çünkü yazdıkça içimdek duygular daha çok ortaya çıkıyor....:(((((

...MUTLUYUM...

Belki de hiç olmadığı kadar :)))Yazmaya bayılıyorum tek bir cümle bile olsa çok seviyorum...Dünya'yı, ,insanları, yaşamayı, genç olmayı çoooooooooooookkk seviyorum!!!!Hayattan zevk almayı biliyorum belkide..Her kötünün içinden bir iyi çıkarmayı başarıyorum sanırım.Ara sıra Pollyna cılık oynuyorum..Gülmek çok güzel ya....Bir sıcak gülüş, bir güzel söz; buz kalpli insanları bile yola getirir....Sloganım "İYİ DÜŞÜN, İYİ YAŞA!!!". BANA KALIRSA SİZDE DENEYİN...........