ERZİNCANLI ÂŞIK
Rıfkı Kaymaz
Erzincan toprağı bilim, sanat, kültür dünyasında önemli isimler yetiştirmiştir. Bugün edebiyat dünyamızda eserleriyle tanınan pek çok yazar, şair , halk ozanı ve bilim adamı eserleriyle, çalışmalarıyla günümüz insanına seslenmektedir.
Geçtiğimiz günlerde Ankara’daki Erzincanlı bürokratlarımızdan İshak Yılmaz kardeşimin kitaplığında “Hayatımla Arkadaş” isimli bir kitapla karşılaştım. Erzincan Belediyesi’nin 5 numaralı yayını bu eser 1996 yılında yayınlanmış. O yıllarda Belediye Başkanı olan Talip Kaban’ın takdimiyle yayınlanan bu eser Erzincanlı aşık ve şair Hüseyin Erdoğan’ı n şiirlerini içeriyordu.
Tarihî bir eserle karşılaşmış gibi sevindim. Erzincan Belediyesi olarak yakın yıllarda yayınlanan ve Erzincan’ı konu alan kitapları hatırladım. Eser tespitinde ne derece isabet edilip edilmediğini bir yana bırakarak bu eserlerin basımına karar veren başkanlarımızı takdirle andım.
Yayınlanan her eser, şöyle ya da böyle bir değer ifade eder.
1933 doğumlu Erzincanlı şair ve âşık Hüseyin Erdoğan’ı yeterince tanımadım. Ama o bugün bu eseriyle karşımda. Şiirlerini okuyorum.
Eserden onunla ilgili kısa bilgiyi aktarmak istiyorum önce:
1933 Erzincan (Hancı çiftliği Köyü) doğumlu.Köyünde okul olmadığı için babası kardeşiyle birlikte komşu köy ilkokuluna kaydettirdi (1943). Yaya olarak kırk beş dakika köylerinden uzaktaki bu köyde kerpiçten yapılmış ilkokulda öğrenime başladı.1948 ‘de okul birincisi olarak ilkokulu bitirdi.17 yaşından itibaren âşık tarzı şiirler yazdı/söyledi.
Eseri:Hayatımla Arkadaş, (Erzincan Belediyesi Yayınları:5, Erzincan 1996, Ermat Ofset)
Hüseyin Erdoğan’ın Erzincan’ımızı konu alan bir şiirini de sizinle paylaşmak istiyorum:
İLİMİZ
İlimiz Erzincan’ı getirsem dile
Her varlığı vardır, daha çok görsem.
Bahçelerde çiçek, güller bülbüle,
Çiçek arının, bülbüle gül versem.
Karasuyu, Fırat nehri çağlıyor
Depremlerde insanları ağlıyor
Yazı kader bir çokları ölüyor
Allah’tan gelene daim şükretsem.
Bahçeleri vardır, çiçekler açar
Yeşil yaylasına insanlar göçer
Çadırı kuranlar suyundan içer
Kursam çadırımı suyundan içsem.
Centilmendir Erzincan’ın uşağı
Severler insanı görmez aşağı
Böyle insanlarda tabi yüz ağı
Yiğit insanları övsem ve sevsem.
Erzincan şehrimiz ne kadar övsem
İnsanımız merttir dile getirsem
Hep insanız insanları seversem
Hoş olur hanemde sofra serersem.
Şair içtenlikle iline yazmış
Kazma kürek ile toprağı kazmış
Her varlık toprakta farkına varmış
Vatan toprağımız yüzümü sürsem.
Şair Hüseyin’im Erzincan’ı anlattım
Bir destan yazdım, kitapta tuttum
Ölürsem burada tutun tabutum
Erzincan’da kara toprağa girsem.
| 
