FARKLI PENCERE (Kocayusuf)

AVRUPA BİRLİĞİ ELİYLE MİSYONERLİK:CAMİYE KİLİSE OYUNU

Hazırlayan: Bekir Gündoğmuş

AB destekli skandal

16 Eylül 2006 tarihinde Mardin bölgesinde incelemelerde bulunan Mehmet Elkatmış Başkanlığındaki İnsan Hakları Komisyonu heyeti, Midyat’ta bazı Manastır ve kiliseleri ziyaret eder. AKP’li ve CHP’li komisyon üyeleri bu ziyaret sırasında Bardakçı köyüne de uğrar. Caminin kiliseye çevrilmesi skandalı işte bu ziyaretten hemen sonra resmi bir sürece girer.

AB uğruna Meclis’i olağanüstü toplayarak zinayı suç olmaktan çıkaran, yine AB uyum yasaları çerçevesinde kanunlardan cami ifadesini kaldırıp yerine ibadethane ifadesini koyan AKP, şimdi de bir caminin kiliseye çevrilmesi skandalına imza atıyor. Skandal gelişme Mardin’in Midyat ilçesine bağlı Bardakçı köyünde yaşandı. Köyün tek camisinin kiliseye çevrilmesi çalışmaları bütün hızıyla sürdürülüyor.

Bardakçı köyünün Ankara ziyaretçileri

Midyat’ın Bardakçı köyünde yaşanan inanılmaz olayın TBMM İnsan Hakları Komisyonu üyelerinin köye gelmesiyle başladığı öğrenildi. 16 Eylül 2006 tarihinde Mardin bölgesinde incelemelerde bulunan Mehmet Elkatmış Başkanlığındaki İnsan Hakları Komisyonu heyeti, Midyat’ta bazı Manastır ve kiliseleri ziyaret eder. AKP’li ve CHP’li komisyon üyeleri bu ziyaret sırasında Bardakçı köyüne de uğrar. Caminin kiliseye çevrilmesi skandalı işte bu ziyaretten hemen sonra resmi bir sürece girer. Köylülerin verdiği bilgilere göre, Bardakçı’ya gelen Elkatmış ve komisyon üyeleri köylülerden “AB sürecinde Süryaniler bize Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde dava açmasınlar” bahanesiyle caminin kilise yapılmasına ses çıkarmamalarını ister. Bu isteği ise siyasi baskılar takip eder ve köy sakinleri camilerinin kiliseye çevrilmesi için ikna edilir.

Köyde tek bir Hıristiyan yaşamıyor

Geçmişte Mardin’in doğu bölümünde yoğun olarak yaşayan Süryani vatandaşlarımızın büyük bir çoğunluğu Avrupa ülkelerine göç etmiş. Bu nedenle bu bölgede hemen her köyde bir kilise veya manastırla karşılaşmak mümkün. Bardakçı köyünün Süryani sakinleri de yaklaşık 30 yıl önce Avrupa’ya gidenlerden. Ve yıllardır bu köyde hiçbir Hıristiyan vatandaşımız ikamet etmemiş. Caminin kiliseye çevrilmek istendiği Bardakçı köyünde bugün de tek bir Hıristiyan bulunmuyor. Olayın çok daha ilginç tarafı, yılda birkaç kez dışardan gelenler için kapısının açıldığı bir Süryani kilisesi de mevcut. Köylüleri şaşırtan da, tek bir Hıristiyanın yaşamadığı 30 hanelik bir köyde ikinci bir kiliseye ihtiyaç duyulması ve bunun devlet eliyle hayata geçirilmek istenmesi.

Bardakçı Camii’nin tarihçesi

Bardakçı camisinin tarihçesi bu caminin kiliseye dönüştürülemeyeceği gerçeğini de ortaya koyuyor. 1935 yılında tek katlı ve bahçeli olarak inşa edilen bina uzunca bir süre konut ve değirmen olarak kullanıldı. 1973 yılına gelindiğinde ise dönemin Hıristiyan köy muhtarı Bersome Kurt ve kilise papazı Esmer Bilge tarafından imzalanan bir belgeyle bina, köy odası olarak tahsis edildi. Sonrasında ise kayıtlara eğitim odası olarak geçen bu bina, ihtiyar heyeti tarafından ihtiyaca binaen yine resmi olarak camiye çevrildi. Hatta bunun üzerine İl Müftülüğü de camiye kadrolu bir imam atadı. Ve bu süreç yakın zamana kadar böyle devam etti.

Kilise başvurusu Avrupa’dan

Ancak 2000 yılı başlarında Yusuf Bozkurt isimli Avrupa’da yaşayan Süryani bir vatandaş, cami olarak kullanılan binanın geçmişte kilise olduğunu iddia ederek Diyanet’e başvuruda bulundu. Ne var ki Bozkurt’un elinde binanın kilise olduğuna dair hiç bir belge bulunmuyor. Zaten resmi kayıtlarda önce konut olarak gözüken bina sonrasında eğitim odası, en sonunda da cami olarak resmi kayıtlara geçimiş. Yani kilise olduğuna dair hiçbir resmi belge de bulunmuyor.

Ayasofya’nın da kiliseye çevrilmesi talep edilirse...

Avrupa’da yaşayan bir Süryani vatandaşın müracaatıyla içerisinde namaz kılınan Bardakçı köyünün tek camisinin “AB’ye girişimiz sekteye uğrar” diye kiliseye çevrilmek istenmesi akıllara Ayasofya’nın da kiliseye çevrilmesi endişesini getiriyor. Bugüne kadar AB’nin her isteğine ‘evet’ diyen siyasi iktidar Ayasofya için gelecek bir talebe de aynı cevabı mı verecek, kafaları karıştırıyor.

Mardin neye hazırlanıyor?

Mardin Midyat’a bağlı Bardakçı camisinin kiliseye çevrilmesi tartışmalara neden olurken, bölgedeki yüzlerce kilese ve manastırın da topyekün kapsamlı bir restorasyondan geçirilmesi Mardin merkezli tartışmaları da beraberinde getirdi. Restorasyon çalışmalarının finansını GAP’a ve güneydoğuya özel ilgisi bilinen AB’nin sağlaması ise kuşkuları artırıyor. Bölgede yoğun bir şekilde görülen toprak satışlarından sonra kilise ve manastırların restorasyonunun AB tarafından karşılanması dikkat çekici bulunuyor.

Geniş kapsamlı restorasyon

Mardin, Süryani kökenli vatandaşların en yoğun yaşadığı illerin başında geliyordu. Bu nedenle Mardin’in özellikle Midyat, Dargeçit bölgelerinde neredeyse her köyde bir kilise veya manastır bulmak mümkün. Süryani vatandaşlarımızın çok büyük bir kısmı son otuz yıl içerisinde Avrupa’ya göç etmiş bulunuyor. Şuan yaklaşık sadece 2500-3000 civarında Süryani vatandaşımız Mardin’de ikamet ediyor.

Bölgede var olan bu yüzlerce kilise ve manastır son aylarda geniş çaplı bir restorasyondan geçiriliyor. Deyruzzafaran, Deyrulumur, Mor Yakup manastırları bunlardan bazıları...Örneğin Mardin şehir merkezinin hemen yanıbaşındaki Deyruzzafaran kilisesi dört etaptan oluşan büyük bir restoreye alınmış durumda. Sadece bir etabın maliyeti 1.171.046.88 YTL’yi buluyor. 1 trilyon lirayı aşan bu rakam kilisenin restoresinin toplam maliyetinin beş trilyona yakın bir meblağa ulaşması anlamına geliyor. Mardin genelinde var olan kiliselerin oranı düşünülüğünde ise geniş çaplı restorasyon çalışmalarının çok büyük bir proje olduğunu ortaya koyuyor.

Barıştepe köyünde yer alan Mor Yakup manastırı da bu anlamda ilginç bir özelliğe sahip. Bu köyde de hiç Hıristiyan vatandaşımız yok. Ancak ne hikmetse bu manastırda ciddi bir restoreden geçiyor. Sorularımızı cevaplayan kilise rahibi Daniel Bey, hiç Hıristiyan olmamasına rağmen bu köyde hizmet vermek istediklerini söylüyor. Çok daha ilginci ise diğer manastırlarda da olduğu gibi buraya da İsveç’ten çocuklar getirilmiş. Bu çocuklar ömür boyu burada kalmak üzere özel olarak yetiştiriliyor. İster istemez akla da şöyle bir soru geliyor: Bu çocuklar aldıkları eğitimle kimi eğitecekler? Onlara da mı Avrupa’dan öğrenci getirilecek, yoksa öğrenciler Barıştepe köyünden ve civar müslüman köylerden mi toplanacak !

Deyrulumur kilisesinde ise durum biraz daha farklı. Pahalı işlemeli taşlardan yapılan restorasyonun yanı sıra, manastır arazisinin kale gibi çevrilmesi dikkat çekiyor. Manastırın yakınında yer alan Yayvantepe köylülerinin ifadelerine göre, Deyrulumur manastırı, izinsiz bir şekilde arazisini genişletti ve orman arazilerini kalın duvarlarla çevirerek gasp etti. Yine köylülerin ifadesine göre manastır arazisinde müslüman mezarlığı var ve bu mezarlık da manastır içinde yok edildi. Kısa süreli de olsa görüştüğümüz Süryani Metropoliti Samuel Aktaş bütün bu restore çalışmalarının geleceğe yatırım olduğunu açıkca ifade ediyor. Samuel Aktaş, yakın zamanda bütün Süryanilerin bölgeye tekrar yerleşeceğini iddia ediyor.

Finansör Avrupa Birliği

Bütün bu restorasyonların ana kaynağı AB fonları. Son yıllarda Türkiye’de bu tür çalışmalar için kesenin ağzını açan Avrupa Birliği milyonlarca Avroyu kilise restorasyonlarına ayırdı. Uzmanlar, Avrupa Birliği’nin bu politikasını BOP’un kültürel işgal süreci olarak değerlendiriyor. Hiç Hristiyanın yaşamadığı köylerde bile başlatılan kilise restorasyonları, bölgenin inanç yapısını değiştirmeye yönelik organizasyonlar olarak kabul ediliyor.

AKP, milletin inancını hiçe sayıyor

AKP’nin milletin inancını hiçe sayan uygulamalarından bazıları:

* Zinayı TCK’dan suç olmaktan çıkardılar.

* Ders kitaplarında ayetlere sansür koydular..

* Cami ifadesini kanunlardan çıkarıp, yerine ‘ibadethane’ ifadesini koydular ve böylece apartman kiliselerin ve misyonerlik çalışmalarının önünü açtılar.

* Ezanın sesinin kısılmasına dair genelge yayımladılar

* Kur’an öğrenimi yasağını TCK’ya koydular. Dedelerin, ninelerin bile torunlarına Kur’an öğretimesini yasak saydılar.

* “Namus borcumuz” dedikleri başörtüsü yasağının kalkması için dört yıldır hiçbir adım atmadılar. Leyla Şahin davasında AİHM’ne verdikleri savunmada, başörtüsünün karşısında yer aldılar. AKP döneminde başörtülü hastaları hastaneler kabul etmedi..

* İmam Hatip ve meslek liselilerin katsayı adaletsizliğini dört yıldır devam ettirdiler. Başbakan Erdoğan İmam Hatiplerle ilgili “biz bedel ödemeye hazır değiliz” diyerek milleti hayal kırıklığına uğrattı.

* ‘Allah indinde tek din islamdır’ ayetinin Cuma hutbelerinde okutulmaması için din görevlilerine tebliğde bulunuldu.

* Domuz eti ilk kez Tarım Bakanlığı gıda kodeksine dahil edildi. Böylece kasap reyonlarında domuz etinin satışı yasallaşmış oldu. Domuz çiftlikleri teşvik kapsamına alındı.

* Dinlerarası diyaloğun hamiliğine soyunup, dinler parkı, dinler bahçesi projelerini hayata geçirdiler.

* 1 Mart tezkeresini hazırladılar, bir genelgeyle havaalanı ve limanları Amerikan ordusunun kullanımına açtılar. Böylece Bush’un ‘Haçlı seferi’ olarak tanımladığı işgal operasyonlarının bir parçası oldular.

* İsrail’in güvenliği için ve İsrail’in talebiyle kamuoyuna rağmen Lübnan’a asker gönderdiler.

Yüzlerce kilise ve manastır Avrupa Birliği finansmanıyla restore ediliyor, bölge adım adım misyonerlik kıskacına sokuluyor…

70 çocuk Hıristiyan yapıldı

Şanlıurfa’da açılan Dinler parkı, Antalya’da Dinler bahçesi, Hatay ve Ankara’da yapılan Medeniyetler buluşması toplantıları da Mardin toplantısının takipçisi olmuştu. Aradan geçen üç yıl içerisinde endişelerin ne kadar yerinde olduğu bugün restorasyon adı altında yaşanan bu olaylarla birlikte çok daha iyi anlaşılıyor...

Süryani kökenli vatandaşların da yaşadığı Mardin, son yıllarda Türkiye’de yoğunlaştırılan dinlerarası diyalog çalışmalarının önemli bir merkezi olarak kabul ediliyor. 13 Mayıs 2004 yılında Kasimiye Medresesi’nde yapılan ilk Dinlerarası Diyalog toplantısında bir Müslüman kadınla Hıristiyan bir erkeğin evlilik meraseminin hem kilise hem de camide yapılması büyük tartışmalara neden olmuş ve endişeyle karşılanmıştı. Şanlıurfa’da açılan Dinler parkı, Antalya’da Dinler bahçesi, Hatay ve Ankara’da yapılan Medeniyetler buluşması toplantıları da Mardin toplantısının takipçisi olmuştu. Aradan geçen üç yıl içerisinde endişelerin ne kadar yerinde olduğu bugün restorasyon adı altında yaşanan bu olaylarla birlikte çok daha iyi anlaşılıyor.

Harran bölgesi başta olmak üzere Urfa ve bölge illerindeki toprak satışlarının yoğunluk kazanması da Mardin’deki kilise ve manastır restorasyon çalışmalarını daha anlamlı kılıyor.

İsraillilerin istedikleri arazi de Mardin’in sınırları içerisinde

Irak’ın parçalanması planları çerçevesinde Kuzey Irak’taki gelişmeler de Mardin ilini stratejik bir konuma oturtuyor. Irak sınırına yakın olması nedeniyle Mardin, son dönemde iyiden iyiye konuşulan Kuzey Irak hesaplarında göz ardı edilmemesi gereken bir konuma sahip. Son günlerin en çok tartışma konularından birisi olan ve İsraillilerin almak istediği mayınlı arazinin de Mardin sınırları içerisinde bulunduğunu da unutmamak gerekiyor. Mardin aynı zamanda dünyanın en büyük üçüncü antik kenti kimliğine de sahip.

Tarih boyunca güneydoğu bölgemizin de içerisinde gösterildiği Arz-ı Mev’ud’a sahip olmak isteyen öğretiyle kurulan işgalci İsrail’in bölgedeki faaliyetleri de biliniyor. Kuzey Irak’ta MOSSAD’ın artan faaliyetlerinin yanı sıra, İsrailli işadamlarının güneydoğu illerimizden aracılarla toprak almaları da İsrail endişesini güçlendiriyor. Mardin’deki bu gelişmeler Türkiye’yi de içerisine alan çok büyük bir projenin önemli bir parçası olarak görülüyor.

AB yolu buradan geçer, dediler... BOP’un cazibe merkezi olacağını söylediler... Misyonerlerse şimdi Diyarbakırlı çocukları Hıristiyan yapıyor…

İşte o çocuklar!

Özellikle büyük şehirlerimiz ve stratejik öneme haiz illerimizde yoğunlaşan misyonerlik faaliyetleri Diyarbakır’da da etkisini arttırdı. Mesut Yılmaz’ın “AB’ye giden yol Diyarbakır’dan geçer’ sözü ile Başbakan Tayyip Erdoğan’ın Diyarbakır’ın BOP’un cazibe merkezi olacağını ilanıyla çokça tartışılan Diyarbakır bugünlerde misyonerlik çalışmalarının merkez illerinden birisi haline dönüşüyor. Bin yıllardır İslam şehri olan Diyarbakır’da şimdilerde Müslüman çocuklar kandırılarak din değiştiriyor.

Avrupa Komisyonu üyelerinin ve başta ABD olmak üzere yabancı ülke elçilerinin uğrak yeri Diyarbakır, ABD ve AB’nin üzerinde hassasiyetle durduğu şehir olarak biliniyor. İç ve dış politikanın önemli şehri Diyarbakır son zamanlarda misyonerlerin de ilgi odağı haline geldi. Bölgedeki terörle birlikte yoğun göç alan ve bu hızlı nüfus artışı dolayısıyla işsizliğin en yaygın olduğu illerin başında gelen Diyarbakır bu özelliğiyle de misyonerler için uygun bir zemin oluşturuyor. Hırsızlık ve kapkaçın yaygınlaştığı, uyuşturucu kullanımının korkunç derecede artış gösterdiği Diyarbakır şimdi ise misyonerlerin saldırılarına maruz kalıyor.

Özellikle Protestan misyonerlerinin akın ettiği Diyarbakır’daki misyonerlik çalışmalarının en somut örneğini şehrin Urfa Kapısı’nın hemen girişinde açılan Protestan Kilisesi oluşturuyor. Bu kilisenin kurulmasıyla birlikte kısa sürede onlarca müslüman genç ve çocuk Hıristiyan yapıldı. Aynı mahallede yaşayan bazı çocuklar ise arkadaşlarının para karşılığı kiliseye gittiklerini iddia ediyor. Bölge halkı da ciddi bir tehdit halini alan bu çalışmalardan kaygılı...

Diyanet bize karışamaz

Tarihi Meryemana Süryani Kilisesi’nin hemen karşısında bulunan Diyarbakır Protestan Kilisesi 2003 yılında kuruldu. Yaklaşık dört yıldır bölgede resmi olarak faaliyet gösteren kilise, şu ana kadar yetmişe yakın Müslüman çocuğun Hıristiyan olmasına sebep oldu. Bu kilisede üç yaşındaki çocuklar bile din eğitimi alıyor. 12 yaşından küçük çocukların Kur’an öğreniminin yasak olduğu bir ülkede bizzat kilisenin papazından 3 yaşındaki çocuklara Hıristiyanlığın öğretildiğini duyunca ister istemez şaşırıyoruz. Din ve vicdan özgürlüğünü herkes için savunuyor ve istiyoruz ama yüzde 99’u Müslüman olan Türkiye’mizde Kur’an öğreniminin önündeki engeller dolayısıyla kilisenin papazı Güvener’e “3 yaşındaki çocukların Kilise’de din eğitimi alması yasak değil mi?” diye soruyoruz. Kendisini vaiz ve misyoner olarak tanımlayan Güvener’in “Diyanet bize elektrik ve su vermiyor, dolayısıyla bizden böyle bir şey isteyemez” cevabı şaşkınlığımızı daha da arttırıyor.

Kilise değil, sanki ilköğretim okulu...

Pazar günü gittiğimiz Diyarbakır Protestan Kilisesi’nde bulunduğumuz her dakika şaşkınlığımız biraz da artıyordu. Kilisenin papazı Vaiz Ahmet Güvener’le konuşurken ayinden çıkan çocuklar kafetaryaya doğru yaklaştıkça hayret içinde kalıyoruz. Zira, aralarında yabancı uyrukluların da bulunduğu çocukların yaş ortalaması 8-9 civarındaydı. İsimlerini soruyoruz çocukların: Ayşe, Fatma, Gülistan...

“İsa’nın bedeninde canları özgürlük buluyor”

Papaz Ahmet Güvener’e göre çocuklar kandırılmıyor, tam tersine çocuklar ilahi kurtuluşla tanışıyor ve yine kendi ifadesiyle “İsa’nın bedeninde canları özgürlük buluyor”. Ancak kilisenin bulunduğu mahallede konuştuğumuz ve isminin açıklanmasını istemeyen bazı vatandaşlar ve çocuklar ise kilisede para dağıtıldığını iddia ediyor. Hatta bir çocuk; “Arkadaşlarımız var şu an orda, biz biliyoruz ki onlara para veriliyor” diyor.

Eğitmen Amerika’dan

İsminin Timmy olduğunu öğrendiğimiz bir eğitmen dikkatimizi çekiyor. Montana’dan Diyarbakır’a gelen ve yerleşen Timmy ”Niçin Diyarbakır” sorumuza ilginç bir cevap veriyor: “ İhtiyaç olduğunu söylediler ben de eşimle birlikte buraya yerleştim...”. Gördüklerimiz, duyduklarımız şaşırtmaya devam ediyor. Bir insan Amerika’dan kalkıp Diyarbakır’a gelecek ve buraya yerleşecek. Bunda da hiç bir olağanüstü durum görülmeyecek! Mardin’e İsveç’ten gelen öğrenciler gibi... Bu şaşkınlıklar ışığında, ABD ve Avrupa’nın son dönemde yakın ilgi gösterdiği Diyarbakır’da böyle bir duruma şüpheyle yaklaşmamak neredeyse imkansız hale geliyor.

Her taşın altında İsrail var!

Bilindiği üzere Hıristiyanların Katolik, Ortodoks ve Protestanlık olmak üzere bilinen üç mezhebi var. Ancak diğer ikisi, Protestanları Hıristiyan olarak bile kabul etmiyor. Çünkü Protestanlar kendilerine kaynak olarak Hıristiyanlığın yanı sıra Siyonist kaynakları da kabul ediyor. Çok daha ilginci ise Hazreti İsa’nın yeryüzüne inmesi için Büyük İsrail’in kurulması gerektiğine inanan Protestanlar, Fırat ile Nil arasında yapılacak büyük ve kanlı bir savaşta, tüm ulusların saldırısına uğrayan İsrail’in, Hz. İsa tarafından bir dağı yararak kurtulacağına iman ediyor. Büyük İsrail Projesi olarak bilinen BOP’u gerçekleştirmek için Amerikan ordusunu Ortadoğu’ya yığan ABD Başkanı Bush da bu inancın yılmaz savunucusu. İşte bu nedenle İsrail’in hedefindeki bölgenin içinde yer alan Diyarbakır’da bu faaliyetleri Protestan Kilisesi’nin yönlendirmesi çok daha dikkat çekici bir hal alıyor.

Ab'yi Savunanlara Ibreti Alem....

Ekdeki AB nin haritasında Türkiyenin durumuna dikkat edermisiniz. Gerçi yeni değil hep bildiğimiz şey de
bu nasıl aklaziyan acaip bir durumdur anlayan varmı.
Hükümetinden Genelkurmayına Siyasi Partisinden Tusiad gibi sürü baba meslek kuruluşlarına kadar hala hedefimiz AB ye girmektir deniyor. Seçime gidiyoruz hangi parti AB üyeliğine açıkça karşıyız diyor duyan varmı.
Bizi un ufak edecek her türlü isteğe evet deniyor ve kanunları çıkartılıyor ve adeta devlet tasviye ediliyor.

Ben anlamıyorum anlayabilenden rica ediyorum bi zahmet anlatsada benmi aptalım yoksa iktidar sahipleri ve günlük ve kişisel çıkarları peşinde olanlar yalanmı söylüyor öğrensek.

Türkiye’de dindarlar laikçilerden zulüm görüyor (The Guardian)

HÜKÜMETLERİN KARNELERİ

Bu İhaleye Dikkat!..

Exeter’de Yetişti Amerika Seçti !..

KKTC'de Yaşanan BRT Krizi ve Arka Planı

KKTC resmî yayın kuruluşu Bayrak Radyo Televizyon (BRT) Kurumu, son günlerde Kıbrıs Türk basını ve kamuoyunun büyük eleştiri ve tepkilerine hedef olmaktadır. Bu tepkiler, BRT’nin haber bülteni jenerikleri ve internet sayfasından KKTC ve Türkiye bayraklarını kaldırması ve 29 Mart 2007 gecesi yayınlanan “Duvarımız” isimli belgeselden kaynaklanmaktadır.

BRT’nin yeni internet sitesinde ve haber bülteni jeneriğinde yapılan değişiklikler, sitenin daha kapsamlı, modern ve izlenebilir olmasını sağlamaktan ziyade, KKTC’yi bir devlet olarak tanımlayan ifade, bilgi ve sembollerin kaldırıldığı, “Kuzey Kıbrıs” tanımlamasına indirgendiği bir görünüm arz etmektedir. Bu bağlamda, söz konusu değişikliklerle ilgili eleştiri konusu olan hususlar (eski site ile mukayeseli olarak) şöyle sıralanabilecektir:

-Yeni web sayfası ile ilgili internette arama yapıldığında, KKTC’nin değil “Kuzey Kıbrıs’ın resmî yayın organı” ifadesi ile karşılaşılmaktadır. Yeni sitenin hiçbir bölümünde de “KKTC” ifadesine ve bayrağına yer verilmemektedir.

-Ana sayfanın sol üst köşesinde dönüşümlü olarak yer alan KKTC ve Türkiye bayraklarının yanı sıra, altında “KKTC” ifadesi ile girilen sayfada sağ üst köşedeki bayraklar ve üzerindeki “TC ve KKTC Sonsuza Dek Varolacak” ibaresi de kaldırılmıştır. “Bayrak” adını taşıyan bir kurumun, dünyadaki diğer örnekleri ne olursa olsun ve hangi gerekçe ile gerçekleştirilirse gerçekleştirilsin böyle bir uygulamaya yönelmesi, KKTC’de hassasiyet yaratmıştır. Ayrıca, eski sitede KKTC’yi tanıtan, Kıbrıs Sorunu’nu ve tarihçesini, milli bayramların tarihlerini içeren bölümler ve Atatürk köşesi de yeni sitede yer almamaktadır. Eski sitenin Türkçe ve İngilizce hazırlanmasına karşın, yeni site Rumca olarak da faaliyet göstermektedir.

-Eski sitede haberler “KKTC-Güney Kıbrıs-Türkiye-Dünya” şeklinde bir sınıflandırmaya tabi tutulmuşken, yeni sitede KKTC-Güney Kıbrıs ayrımı yapılmaksızın, “Kıbrıs” adı altında coğrafi bir tanımlamanın tercih edildiği gözlenmektedir.

-BRT Kurumu’nun adeta Kıbrıs Sorunu’nun her safhasını yansıtan tarihçesi ve 1 Ocak 2007 öncesi arşivine de yeni sitede yer verilmemiştir. Bilindiği üzere, Bayrak Radyosu, 25 Aralık 1963 tarihinde Rumların ada Türklerini Kıbrıs Cumhuriyeti’nden dışlaması üzerine, Kıbrıs Türkünün sesini dünyaya duyurmak amacıyla mücahitler tarafından küçük bir garajda akülerle yayına başlamıştır. Barış Harekâtı’nın gerçekleştirildiği 1974 yılı sonrasında yeni bir yapılanma içine giren Bayrak Radyosu, 1976 yılında televizyon yayınını da başlatmıştır. 1983’te KKTC’nin kurulması ile birlikte çıkarılan bir yasa ile, özerk bir kurum statüsüne kavuşarak, “Bayrak Radyo Televizyon Kurumu (BRTK)” adını almıştır. BRTK’nın yatırım projelerine Türkiye tarafından önemli mali destek sağlanmaktadır.

BRT Haber Bülteni jeneriğinde yıllardan beri yer alan KKTC ve Türkiye bayraklarının kaldırılması ise, internet sitesindeki değişikliklere gösterilen tepkilerin daha da yoğunlaşmasına neden olmuştur.

Diğer taraftan, BRT’nin, bir Türk ve Rum’un ortak yapımı olan “Duvarımız” isimli belgeseli 29 Mart 2007 gecesi yayınlaması ile ilgili olarak Volkan Gazetesi’nde yer alan haberler büyük yankı bulmuştur. Söz konusu belgesel, halihazırda iktidardaki Cumhuriyetçi Türk Partisi’nin (CTP) yayın organı Yeni Düzen Gazetesi’nde köşe yazarlığı yapan Niyazi Kızılyürek isimli bir Kıbrıs Türkü ile Panikos Hrisantos adlı Rum tarafından 1994 yılında Alman ZDF Televizyonu’nun desteğiyle çekilmiş olup, bir KKTC televizyon kanalında ilk kez yayınlanmıştır. Belgeselde, Ada’da Türkler ve Rumlar barış ve kardeşlik içinde yaşamakta iken, EOKA’nın İngiliz sömürge yönetimine karşı mücadele başlattığı, İngiltere’nin ise Kıbrıs Türklerini kullandığı ileri sürülmekte, Türkiye Kıbrıs’ta “işgalci”, Türk askeri ve Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT) ise “tecavüzcü, ırz düşmanı” olarak tanımlanmaktadır. Keza, Güney Kıbrıs’ta yaşayan yaşlı bir Türk kadının Rum meyhanelerinde çalıştığı dönemde TMT mensuplarının kendisine tecavüz etmek istediği iddialarını edep ve ahlak dışı ifadelerle anlatan bölümleri de hiçbir sansüre tabi tutulmaksızın bu belgeselde yer aldığı şekliyle BRT’de gösterime sunulmuştur. Belgeselin, hazırlanmasından 13 yıl sonra ve Rumların “ En İyi Türk Ölü Türktür” sloganlarıyla kutladıkları EOKA’nın kuruluş yıldönümü olan 1 Nisan 2007 tarihinin birkaç gün öncesinde, üstelik KKTC’nin resmî yayın organı olan bir televizyon kuruluşunda yayınlanması, zamanlama açısından dikkat çekicidir.

BRTK’deki söz konusu düzenleme ve uygulamalar, KKTC’de son aylarda asker-sivil çekişmesi olarak basına yansıyan bazı gelişmeler çerçevesinde daha geniş boyutlu olarak değerlendirildiğinde ise, oldukça hassas bir tablo ortaya çıkmaktadır.

-Lefkoşa’nın, Avrupa’da “duvarlarla” ayrılan tek bölünmüş başkent olarak kaldığı söylemleri, Lokmacı Barikatı’nın yıkılması tartışmaları ile daha yoğun olarak gündeme gelmiştir. “Duvarımız” belgeselinin içeriği bir yana, ismi dahi yayınlanma tarihi dikkate alındığında bu çağrışımı daha da güçlendirmektedir. Oysa, KKTC, Rum tarafı ile geçişe imkan sağlanması için Lokmacı bölgesinde kendi tarafındaki duvarı Kasım 2005’te zaten yıkmış olup, geçişi kolaylaştırmak için inşa ettiği üst geçidi de Rum lider Papadopulos’un tepkisi üzerine Ocak 2007’de kaldırmıştır. Buna karşın Rum Yönetimi, Mart 2007’de kendi tarafındaki duvarı yıkmak zorunda kalmakla birlikte, arada kapı açılıp geçişlerin başlatılabilmesi için başta bölgedeki Türk askerinin çekilmesi ve sembollerin (daha açık bir ifade ile Türkiye ve KKTC bayraklarının, “KKTC”yi devlet olarak tanımlayan ifade ve işaretlerin) kaldırılmasını şart koşmaya devam etmektedir. Ancak, KKTC’de Lokmacı Barikatı köprüsünün yıkılmasının, gerçek boyutlarının dışına çıkarılarak “asker-sivil çatışması” görüntüsü verilmek istenmesi, Türkiye’nin Ada’daki askerî varlığı ile yetki ve sorumlulukları konusunda Rum çıkarlarına hizmet eden, istismara açık bir zemin oluşmasına yol açmıştır. Cumhurbaşkanı Talat’ın Temmuz 2005’te KKTC’deki Lefkoşa Büyükelçisi ve Kuvvet Komutanları’ndan ayrı bayram kutlaması uygulaması ile başlayan, 15 Kasım 2006 KKTC Kuruluş Yıldönümü törenlerinde bir albayın konuşmasına tepkisi ile basında yer bulan “asker-sivil” ve “seçilmiş-atanmış” tartışmaları, Lokmacı krizi ile giderek artan bir şekilde kamuoyu gündemini meşgul etmiştir.[i] Özetle, konu, “Duvarımız” belgeselinin içeriğinde olduğu gibi Türkiye’nin 1974 müdahalesinin “işgal” tanımlamasıyla Kıbrıs Cumhuriyeti’ne son verdiği ve halihazırda KKTC’deki Türk askerî varlığının Ada’da “birleşik bir Kıbrıs’ta” Türk ve Rumların barış içinde yaşaması önünde en büyük engeli oluşturduğu şeklinde istismar edilmektedir. KKTC’de bazı köşe yazarları ise, “CTP Kurultayı ve Bu Memleket Bizimdir Biz Yöneteceğiz” başlıklı yazılar yazarak “Komutanlar her etkinin bir tepki yaratacağını bilmezler mi? Basit bir organizasyonla on binlerce kişinin yeniden İnönü Meydanı'nda toplanabileceğini göremezler mi? Şairin dediği gibi ‘derlenip dürülmedi henüz bayraklar...’. ‘Bu memleket bizimdir ve biz yöneteceğiz’ pankartının arkasında yeniden on binler yürüyebilir.” ifadeleriyle, Türkiye ve TSK’ya karşı kitlesel gösterilerin yapılabileceği mesajını vermektedirler. Ayrıca, TSK’nın KKTC’de misafir olduğu ve Garanti ve İttifak Anlaşmaları’ndaki haklarına geri çekilmesi yolunun uzlaşarak ve anlaşarak bulunamaması halinde geriye kalan tek yolun “çatışma” olduğu vurgulanmaktadır. Bu noktada dikkati çeken, Papadopulos’un Lokmacı Kapısı’nın açılması için öne sürdüğü koşullar paralelinde bir tutum sergilenmesi, bağımsızlık ve egemenliğin Rum Yönetimi’ne karşı değil, Türkiye’ye karşı savunulması çabası içine girilmesidir.

-KKTC’de Mart ayı içinde büyük yankı uyandıran ve aslında birbirleri ve BRTK’deki uygulamalar ile yakından ilişkili pek çok gelişme yaşanmıştır. Bunlardan birincisi, KKTC’de ilk ve orta dereceli okullarda okutulan tarih ve sosyal bilgiler kitaplarından Türk ve Rumlar arasında düşmanlıkları körükleyecek ifadelerin kaldırılması görüntüsü altında, tarihi gerçeklerin çarpıtılarak 1955-74 döneminin adeta yok sayılması, Türklük yerine “Kıbrıslılık” kimliğinin aşılanmaya çalışılması tepkilere neden olmuştur. Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri (KTBK) Komutanı Korgeneral Hayri Kıvrıkoğlu, KKTC Milli Eğitim ve Kültür Bakanı’nı ziyaret ederek konuyu gündeme getirmiş, ancak somut bir sonuç alınmamıştır. Ayrıca, Türkiye’nin Lefkoşa Büyükelçisi’nin Milli Eğitim ve Kültür Bakanı ile okullara düzenlediği ziyaretlerde öğrencilere “ulusal değerlerine, bayrağına ve tarihine sahip çıkma bilinci kazandırılması” yönünde öğretmenlere tavsiyede bulunması üzerine, Kıbrıs Türk Orta Eğitim Öğretmenleri Sendikası (KTOEÖS) (“Bu Memleket Bizim Platformu”nun önemli unsurlarındandır) “gölge etme başka ihsan istemeyiz” açıklaması yapmıştır. Bu gelişmeler olurken, Rumların Akritas Planı çerçevesinde Kıbrıs Türklerine karşı başlattıkları ve tarihe “Kanlı Noel” olarak geçen saldırıların -başta Binbaşı Nihat İlhan’ın eşi ve 3 çocuğunun öldürüldüğü Kumsal Katliamı’nın- aslında TMT tarafından gerçekleştirildiği yönünde KKTC basınının bir bölümünde spekülasyonlar başlatılmıştır. 18 Mart 2007 Şehitleri Anma Günü ile aynı tarihte yapılan CTP Kurultayı’nda ise tüm şehitler yerine sadece “Demokrasi Şehitleri” olarak adlandırılan bazı kişiler için saygı duruşunda bulunulması, İstiklal Marşı okunmazken “Yurdum İşgal Altında” sözlerini içeren Çavbella şarkısının söylenmesi, KKTC’yi yok sayarak Kıbrıs’ı bir bütün olarak gösteren haritaların Kurultay salonuna asılması, kamuoyu tepkisinin giderek tırmanmasına yol açmıştır. KTBK Komutanı, aynı gün akşamında Şehitleri Anma Günü nedeniyle düzenlenen yemekte bir araya geldiği Başbakan Soyer’e tüm bu gelişmeler nedeniyle “üzüntü ve teessüflerini” bildirerek, böyle bir kurultayın düzenleyicisi, Başbakan dahi olsa elinin sıkmayacağını söylemiştir.[ii]

Böylesi bir ortamda, KKTC’nin resmî yayın kuruluşu olan BRTK’nin, internet sitesi ve haber bültenlerinde “bayrak” ve “sembollerin” kaldırılması konusunda Rum taleplerini dikkate aldığı şeklinde yorumlara yol açabilecek uygulamalardan kaçınmasının ve 1974 Barış Harekâtı’nı ve Ada’daki Türk askerî varlığını gerçek dışı senaryolarla tartışmaya açan bir belgeselin yayınlanmasının muhtemel sonuçlarını dikkate almasının yararlı olacağı düşünülmektedir. Ayrıca, Türkiye’nin resmî yayın kuruluşu olan ve dünyadaki ilk dış haber bürosunu 1975’de Kıbrıs Türk Federe Devleti’nde açmış olan TRT’nin, KKTC’deki temsil düzeyini düşürerek BRTK içinde bir odadan yürütülmesi kararı aldığına ilişkin haberler[iii] ise Türkiye kamuoyunun Kıbrıs ile ilgili zamanında ve doğru bilgilendirilmesi konularında eksiklik yaşanabileceği endişelere neden olmuştur.[iv] Zira, Rum Yönetimi, Avrupa Birliği (AB) üyesi olmasının ve etkin Rum-Yunan lobisine sahip olmanın avantajlarını uluslararası platformlarda her alanda kullanmakta, uluslararası hukuk ve propaganda temelinde Türkiye’yi zor duruma düşürebilecek faaliyetlerde bulunmaktadır. Nitekim, Birleşmiş Milletler (BM) ve AB’nin ürettiği belge ve kararlar ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) içtihatlarının temelinde de “Kıbrıs Sorunu’nun 1974’de Türkiye’nin askerî müdahalesi ile başladığı” yanılgısı egemen olmaktadır. Uluslararası sistemi yönlendiren aktörler, Rum-Yunan propagandalarının etkisi ya da kendi bölgesel-küresel çıkarları gereği, Kıbrıs Sorunu ile ilgili değerlendirmelerinde;

-1791’den itibaren Megali İdea ve Enosis’i hedefleyen Rum-Yunan faaliyetlerini,

-1955’te Kıbrıs Türklerine karşı Yunanistan destekli olarak başlatılan EOKA terör örgütünün saldırılarını,

-Rum liderliğinin, 1960’da kurulan Anayasal düzeni yıkmaya, Kıbrıs Türklerinin hak ve yetkilerini kısıtlamaya yönelik uygulamalarını,

-Kıbrıs Türklerinin, Ada’dan atılmalarını ve imhasını öngören “Akritas Planı” çerçevesinde 1963-74 döneminde maruz kaldıkları insan hakları ihlallerini, baskı ve katliamları,

-1974 Harekâtı öncesinde, Yunanistan’ın Ada’yı işgal ve darbe ile yönetimini ele geçirme girişimlerini,

-Dolayısıyla, Türkiye’yi 1974 Harekâtı’nı yapmaya zorlayan ve bugün de askerî varlık bulundurmasını gerekli kılan gelişmeleri, Harekât’ın hukuki çerçeve ve dayanaklarını göz ardı etmektedir.

Bu bağlamda, sorumluluk Türk tarafına yüklenmekte ve çare üretmesi beklenmekte, AİHM’de Rumlar tarafından bireysel ve devlet düzeyinde açılan davalarda Türkiye muhatap kabul edilerek, tazminata hükmedilmektedir. Mevcut konjonktürde, Türkiye’nin AB üyeliği üzerinde belirleyici konuma ulaşan GKRY, çözüm zeminini BM’den AB’ye kaydırma yönünde önemli aşama kaydetmiş olup, BM çerçevesinde bir çözüm girişiminde elde edebileceklerinden fazlasını Türkiye-AB müzakere sürecinde ve AİHM’deki davalar yoluyla sağlayabileceği beklentisindedir. Türkiye tarafından “Kıbrıs Cumhuriyeti” nin meşru temsilcisi olarak tanınmak yoluyla Kıbrıs Sorunu’nu kendisi açısından çözmeyi hedeflemekte ve bu noktada AB’den destek görmektedir. 1990’lı yılların başından itibaren ABD ve AB öncülüğünde “iki toplumlu etkinlikler”, “çatışma-çözüm grupları” yoluyla yürütülen psikolojik faaliyetlere ilave olarak, son dönemlerde Ada’daki Türk askerî varlığının ve etkinliğinin tartışmalı hale getirilmesi, tarihi gerçeklerin çarpıtılarak KKTC kamuoyunda kutuplaşma ve bölünmelerin ve “Kıbrıslı” kimliği dayatmalarıyla “Kıbrıslı-Türkiyeli Türk” ayrımının körüklenmesi, sivil-asker gerginliği yaratmaya yönelik provokasyonlar, TC Lefkoşa Büyükelçisi’ni hedef alan açıklamalar, Rumların, hedeflerine aşamalı olarak ulaşmasına katkı sağlamaktadır.

Tüm bu hususlar çerçevesinde, KKTC’nin resmî yayın kuruluşunun, BRT yasasının kuruma verdiği “ulusal davanın içte ve dışta savunulması” görevinin yerine getirilmesinde tereddütler oluşmasının, içinde bulunulan hassas ortamda KKTC’deki toplumsal bölünme ve kutuplaşmalara ve Rum propaganda mekanizmaları tarafından çok yönlü olarak istismarına zemin oluşturacağı düşünülmektedir.

[i] Ayrıntılı değerlendirme için Bkz. “Sema Sezer, “Lokmacı Köprüsüyle Birlikte Yıkılanlar”, Stratejik Analiz, Şubat 2007.

[ii] CTP-BG Parti Tüzüğü’nün 34’üncü maddesine göre, partinin olağan kurultayları; iki yılda bir Eylül, Ekim veya Kasım aylarında yapılır. Bugüne kadar; Mayıs 2005’te, M.Ali Talat’ın cumhurbaşkanlığına seçilmesi nedeniyle yapılan olağanüstü kurultay hariç olmak üzere, tüm kurultaylar, Tüzük’te belirtilen aylarda yapılmıştır. Parti Tüzüğünde, kurultayların icrası esnasında İstiklâl Marşı okunması, Bayrakların asılması veya Şehitler için saygı duruşu yapılması ile ilgili herhangi bir hüküm yoktur. Basına KTBK Komutanı ve Başbakan Soyer arasında “tokalaşma krizi” olarak yansıyan gelişmede Korgeneral Kıvrıkoğlu; CTP-BG kurultayında, İstiklal Marşımızın okunmaması, şehitlerimizin anılmaması, Ulu Önder Atatürk ve Dr. Fazıl Küçük’e yer verilmemesinden dolayı, teessüflerini ve duyduğu üzüntüyü belirterek;

- KKTC’de; en küçük derneklerin etkinliklerinde bile; faaliyete, İstiklal Marşımız okunarak başlandığını,

- Şehitleri Anma Günü’nde icra edilen bir kurultayda; sadece, Demokrasi Şehitleri’nin anılmasının manidar olduğunu,

-CTP Kurultay’ının; Türkiye’deki bölücü örgüt yanlısı siyasi partilerin kurultaylarından herhangi bir farkının bulunmadığını; geçmişte, söz konusu partilerin kurultaylarında da, İstiklal Marşımızın okunmadığını ve bölücü örgüt teröristlerinin, şehit sıfatıyla anıldığını ifade etmiştir.

Korgeneral Kıvrıkoğlu, yemekten ayrılırken de; İstiklal Marşımızın okunmadığı, şehitlerimizin anılmadığı, Ulu Önder Atatürk’e ve Dr. Fazıl Küçük’e yer verilmeyen bir Kurultay’ın düzenleyicisinin, Başbakan dahi olsa elini sıkmayacağını, söylemiştir. Ortada uzatılan el ve eli havada bırakan bir nezaketsizlik yoktur, teessürün ifadesi vardır.

[iii] Bahadır Selim Dilek, “TRT, KKTC’deki Temsilciliğini Kapatıyor”, Cumhuriyet, 28.03.2007.

[iv] 1 Mayıs 1964’te kurulan TRT, kuruluşundan yalnızca 4 ay sonra 9 Eylül 1964’te “Kıbrıs’ın Sesi Radyosu” yayınlarını başlatmış, ilk dış haber bürosunu 28 Nisan 1975’te Kıbrıs Türk Federe Devleti’nde açmıştır. (Bkz. http://www.trt.net.tr/wwwtrt/tarihce.aspx) Bayrak Radyosu ise, ilk kez 19 Temmuz 1976’da Diyarbakır’dan sökülüp getirilen siyah beyaz stüdyo cihazlarının devreye sokulmasıyla televizyon yayınlarına başlayarak adını Bayrak Radyo Televizyonu olarak değiştirmiştir. (Bkz. http://www.brt.gov.nc.tr/brt/tarihce.htm)

Sema SEZER
Arşivi Hakkinda

Abdullah Gül’ün ABD Dışişleri Bakanı Powell ile yaptığı

YEŞİLKÖY LATİN KİLİSESİ'NDE BİR TOPLANTI

YEŞİLKÖY LATİN KİLİSESİ'NDE BİR TOPLANTI
29.10.2006 von Administ

İstanbul/Yeşilköy'deki Latin Katolik Kilisesi'nde, 23-24 Eylül 2005
tarihinde "Uluslararası Müslüman-Hıristiyan Diyalog Sempozyumu"
yapıldı. Toplantı, Gregoriana Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi
İlahiyat Fakültesi profesörleri ve kapüsyen rahiplerinin katılımı ile
düzenlenmişti... *Ali EREN

Hıristiyan hatiplerin konuşması haliyle Hırıstiyanî bakış açısına göre
olacaktı; öyle de oldu. Roma'dan gelen Prof. İlaria Morali, bizim
ilahiyatçıların huzurunda Müslümanları "sapıklar" olarak gördüklerini
söyledi... Bizimkilerin konuşmaları ise daha başkaydı. "İslâm ve
Hıristiyan Kaynaklarında Hz. İsa" başlıklı sempozyumda bakın neler
konuşuldu:
Konya İlahiyat'ın tanınan bir profesörü, "İslâmî Gelenekte İsa-Mesih
İnancı" başlığı altında, hem Müslümanları hem Hıristiyanları
ilgilendiren "ahir zamanda Hz. İsa'nın yeryüzüne inişi" meselesi
üzerinde durdu. Görelim bakalım neler söyledi...

Kabulü imkânsız bir şey söyledi: "İslâm âlimleri Hıristiyanlığı
bilmiyorlar" dedi.

Oysa bu söz, aksine kendisinin İslâm âlimlerini tanımadığının ve
onların eserlerini dikkatli okumadığının ifadesiydi. İslâm âlimleri
Hıristiyanlığı bilmiyorlardı da, meselâ Rahmetullah Efendi'nin
"İzhâru'l-Hak" isimli meşhur eseri ne oluyordu? Bu eser, İslâm
âlimlerinin papazları cevapsız bırakmalarının kitaba aktarılmış şekli
değil miydi? Ve meselâ, Prof. merhum Şaban Kuzgun'un, "Dört İncil
Farklılıkları/Çelişkileri" isimli eseri gelişigüzel yazılmış bir eser
miydi? Öyle olsaydı, Hıristiyanlar dururlar mıydı? Bu eserleri yerden
yere vurmazlar mıydı? Hani, var mı verebildikleri ilmî bir cevap?

Sayın profesörün esas bunları dile getirmesini beklerdik. Tam tersini
söylemesi elbette üzücü.

Hıristiyanlık hakkında İslâm âlimlerinin yazdıkları eserlerin sadece
isimlerini yazacak olsak, bu bile bir kitap olur... Vaziyet bu olduğu
halde, bir İlahiyat profesörünün kalkıp da, "İslâm âlimleri
Hıristiyanlığı bilmiyorlar" demesi üzücü değil mi?

1976'da, Müslüman âlimlerle Hıristiyan papazlar arasında Libya'nın
Trablus şehrinde bir toplantı yapıldı. Müslümanlar da Hıristiyanlar da
konuşacakları kadar konuştular. Herkes eteğindeki taşları döktü.
Sonunda vaziyet, Son Peygamber Hz. Muhammed (sav)'in tebliğ ettiği
dini kabul etmenin gerekliliğine geldi dayandı. Müslümanlar
Hıristiyanlara, "Bu hususta ne diyorsunuz?" dediler. Hıristiyanlar,
"bu meseleyi Vatikan'a götüreceklerini ve değerlendireceklerini"
söylemekten başka bir şey yapamadılar. Diyalog diye işte ben buna
derim. O heyette bulunan zamanın Diyanet İşleri Başkanı Dr. Lütfi
Doğan, 1998'de diyordu ki: Hâlâ bir cevap yok. Hâlâ
değerlendiriyorlar...

Vatikan, Trablus mağlubiyeti acısıyla 1990'dan sonraya kadar bir daha
ağzına "Dinlerarası Diyalog" kelimelerini almadı... Sayın profesörümüz
acaba bunu da mı bilmiyordu?

Aynı heyette bulunan Doç. Ali Arslan Aydın, bu toplantıyı "İslâm
Âlimleri-Hıristiyan Din Adamları Semineri İSLÂM'IN ZAFERİ" ismiyle
kitaplaştırdı. (Ekmel Yayıncılık: 0216/495 04 25)

Bahse konu profesörümüz, Hz. İsa'nın yeryüzüne ineceğini de
reddediyor; "Bir Müslüman âlimin kolayca kabul edebileceği bir şey
değil" diyor. Bu meselenin, Hıristiyanlıkta bir inanç meselesi
olduğunu, İslâm inancında böyle bir şeyin olmadığını söylüyor. Ve
tabiî ki yanılıyor.

Halbuki, İslâm âlimlerinin Hıristiyanlığı bilmediğini söyleyeceğine,
İslâm inanç (itikad) kitaplarına bir göz atıverseydi, bu meselenin
İslâm inancı içinde olduğunu görür, hataya düşmezdi...

İtikad kitaplarımızda var olanı yok sayan hocamız, kitaplarımızda
olmayan bir şeyi de var gösteriyor. Bizim, "İsa gelecek, zorla
Hıristiyanları Müslüman yapacak" şeklinde bir inanca sahip olduğumuzu
söyleyebiliyor... Oysa, böyle bir şey yok. Bunu, itiraz sadedinde
bütün dinleyicilerin huzurunda kendisine de söyledim. Ne mi yaptı?
Sözlerimi cevapsız bıraktı.

İyi ama, önce olmayan şeyleri konuşup, itiraz gelince de susmak
yakışır mıydı bir profesöre!..

Hocamız, Hz. Mehdi meselesini de içine sindiremiyor. Ona göre,
tarihteki sahte mehdilerden dolayı hadiseler çıkmış. Mehdi meselesini
kabul edersek, kötü olayların önünü alamazmışız...

Hocam! Bir şeyin sahtesi var diye gerçeği inkâr edilemez ki. Tarihte
yalancı peygamberler de çıktı. Ne yapacağız şimdi? Hocamız, maalesef
bu soruyu da cevapsız bırakıyordu.

Hz. İsa'nın inişi ve Hz. Mehdi'nin gelişini bazı ilahiyatçıların kabul
etmesini de, "Maalesef! Nasıl kabul ediyorlarsa!" diye
değerlendiriyordu çoğunluğu Hıristiyan olan dinleyiciler karşısında.

Ali EREN

Dinimizden elinizi çekin...

İslâm’ı gerçek kimliğinden uzaklaştırmak isteyen Batılılar, fitne üstüne fitne yayıyor

Dinimizden elinizi çekin...

İslâm dünyasına karşı işgaller ve katliamlarla saldırı başlatan ırkçı emperyalistlerin başı ABD, “Gerçek Furkan” isimli sahte Kur’ân mealinden sonra şimdi de “Seküler İslâm” adı altında, toplantılar düzenleyerek, İslâm’ın direnişini, değer tahrifatıyla yoketmeye çalışıyor.

İstihbaratçılara tefsir!
Enerji ve nüfuz alanı kazanmak adına girdikleri ve işgal ettikleri İslâm coğrafyalarında güçlü bir direniş ile karşılaşan işgalciler, silah gücü ile bastıramadıkları bu direnme kuvvetini İslâm’ın temel değerlerini tahrif ederek devre dışı bırakmaya çalışıyor. ABD’nin Florida Eyaleti’nin St. Petersburg kentinde 4-7 Mart tarihleri arasında gerçekleştirilen toplantıda, 20 ülkenin istihbarat servis çalışanları ile sözde İslâm âlimlerinin de katılımıyla ‘Seküler İslâm’ tartışılarak, Batı’ya özgü bir Kur’ân tefsiri yazılması yönünde karar alındı.

“İslâm ile savaş”
Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof.Dr. Nurullah Aydın, Batının, Hıristiyanlığı tarihsel süreç içinde asli esaslarından uzaklaştırdığı gibi şimdi de İslâm’ı aynı yolu takip ederek tahrif etmek istediğini söyledi. ALLAH’ın vahdaniyetini 3 tanrıya yönelten Hıristiyan inancı Hilal karşısında 1300 yıldır bu dejenere faaliyeti konusunda başarılı olamamıştır” dedi.

Seküler İslam tartışıldı
ABD’nin Florida Eyaleti’nde St. Petersburg kentinde 4–7 Mart tarihleri arasında gerçekleştirilen söz konusu toplantı, iki bölüm halinde düzenlendi. 4–5 Mart tarihleri arasında entelektüeller tarafından yapılan bir toplantının ardından yine aynı yerde 5–7 Mart tarihleri arasındaki oturumda ise 20 ülkenin istihbarat servis çalışanları ile sözde İslam âlimlerinin de katılımıyla ‘Seküler İslam’ tartışıldı. Her iki toplantıda tartışılan en önemli ana başlıklar, ‘Kur’an’ın tenkidine duyulan acil ehemmiyet, Modern İslam, modern üslup çerçevesinde Kur’an-ı Kerim’in yeniden tefsiri, Kur’an’ın sekülerleştirilmesi’ gibi konular olurken; istihbarat birimlerinin ise önümüzdeki günlerde modern dünyaya ve batıya hitap eden Kur'an mealleri ve tefsir çalışmalarının yoğunlaşması üzerinde duracakları bildirildi.

Verilen mesajlar batı güdümlü
“Biz laik Müslümanlarız ve Müslüman toplumların laik insanlarıyız. Biz inananlarız, şüphe duyanlarız, inanmayanlarız. Batı ile İslam arasına değil, özgür ve özgür olmayan arasına büyük bir mücadeleyle bir araya getirilmişiz. İnsan vicdanının zedelenemez özgürlüğünü tasdik ederiz. Tüm insanların eşitliğine inanırız. Devlet işlerinden dinin ayrıldığına inanır ve evrensel insan haklarının uygulanmasına riayet ederiz. İslami uygulamalar adına İslamofobi’ya diye bir şey yoktur” şeklinde ifadelerin yer aldığı St. Petersburg Deklarasyonu, bu yönü ile sözde İslam din adamalarının ağzından aktarılan ifadeler ile dünya Müslümanlarına batı destekli mesajların verilmesini amaçlıyor.

İslam ile savaş
Dünya Bülteni gibi internet sitelerinde de yer alan söz konusu haber ile ilgili olarak birçok yorum yapılırken bu girişimlerin esas amacının ne olduğu konusu ise derinlemesine tartışılmaya devam ediyor. Konu ile ilgili olarak değerlendirmelerde bulunan Turan Kışlakçı, Dünya Bülteni adlı sitedeki yazısında, “Toplantı sonrası açıklanan o cafcaflı sloganların altından İslam ile savaştan başka hiçbir şey yatmıyor maalesef. Bu dezenformasyonunun yanı sıra siyasi baskılar, askeri tehditler ve ekonomik ambargoların tek hedefi var: İslam dünyasının ABD’deki aşırı sağcı idarenin hizmetine amade kılınmasıdır” şeklinde bir değerlendirmede bulunuyor.

“İslam dejenere edilemedi”
Konu ile ilgili değerlendirmelerde bulunan bir başka isim olan Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Nurullah Aydın ise Batının, Hıristiyanlığı tarihsel süreç içinde asli esaslarından uzaklaştırdığı gibi şimdi de İslam’ı aynı yolu takip ederek tahrif etmek istediğini dile getirerek, “Roma Dönemi, çok tanrılı Pagan inancını Hıristiyanlık ile özdeşleştirerek, dini yaşamı sadece inanç amacına yöneltip, yaşamı dışlayarak Hıristiyanlığı asli unsurlarından saptırmışlardır. ALLAH’ın vahdaniyetini 3 tanrıya yönelten Hıristiyan inancı Hilal karşısında 1300 yıldır bu dejenere faaliyeti konusunda başarılı olamamıştır” dedi.

Sapkınlıklar desteklendi
Fikri ve zihni açılımlarda İslam’a karşı bir başarı sağlayamayan batı düşüncesinin 20’nci yüzyıl başında İslam akaidinden sapmalar gösteren akımları desteklediğini dile getiren Aydın, “Bu desteklemelerden de sonuç alamayan batı uygarlığı, İngiltere’nin önderliğinde bu kez misyonerlik faaliyetlerine ağırlık vermeye başladı. Şimdi ABD’de yapılan Seküler İslam Zirvesi’de bu girişimlerin bir parçasıdır. Bu yol ile sözde çağın gereklerini yansıtmayan ayetler Kur’an’dan çıkarılarak bir modernizasyon yapılmak istenilmektedir. Bu konu ile ilgili olarak da Mısırlı ve Türk bilim adamlarının kullanılmak istenilmesi tabiî ki üzücü bir gelişmedir” şeklinde konuştu.

Gerçek alimlere büyük görevler düşüyor
Tarih boyunca İslam’a karşı bu tür girişimlerin sürekli yaşana geldiğini söyleyen Aydın, bu söz konusu girişiminde yine sonuçsuz kalacağını ve tarih boyunca olduğu gibi bu çabalar içinde olanlarında tarihin karanlık çöplüğündeki yerlerini alacaklarını dile getirdi. “Kur’an-ı Biz indirdik. Biz koruyacağız” hükmü çerçevesinde İslam’ın safiyetini kıyamete kadar koruyacak olduğunun altını çizen Aydın, son olarak, İslam aydınlarına düşen görevlere değinerek sözlerini noktaladı.

Aydınlanma sağlanmalı
Büyük Ortadoğu Projesi ile İslam’ı çözmeyi başaramayan ABD’nin bu girişim ile emellerine ulaşmayı planladığını ifade eden Aydın, “Kur’an üzerinde yapılan ve yapılmak istenilenlerin deşifre edilmesi çok önemlidir. Bu görevde gerçek anlamda İslam âlimlerine, aydınlarına düşmektedir. Münafıkların kendilerini İslam âlimi kisvesi altında tanıtmasının önüne geçilerek gerçek bir aydınlanma sağlanmalıdır. Böylelikle İslam üzerinde oynanılan oyunlar açığa çıkarılacaktır” diye konuştu.

Müslümanlar rağbet etmiyor
Yalpan girişimler ile Kur’an’ın yeniden yorumlanılmak istenilmesi bazı çevrelerce ise Büyük Ortadoğu Projesi’nin ‘Kutsal Kitabı’nı oluşturma girişimi olarak yorumlanıyor. Ancak daha önceleri de yarısı ayetlerden yarısı kendi propagandalarından oluşan "Gerçek Furkan" uydurmacası da hiçbir İslam ülkesinde ve İslami çevrede kabul görmedi. Başta El Hayat Gazetesi olmak üzere bazı yayınevlerinin ve gazetelerinde bu propagandanın aleti konumuna dönüştürülmesi sözde din adamlarına yönelen tepkinin bu gibi kurumlara da yönelmesine neden oluyor.

İŞTE SÖZDE İSLAM ALİMLERİ (!)
İslam’a karşı girişilen saldırılara ve işgallere karşı sessiz kalarak tepki göstermeyen ve sınırlı bilgileri ile İslami konularda ahkam kesmeye meraklı kişilerden oluşan ve istihbarat ekiplerinin Kur’an toplantılarına katılan sözde din adamları şu isimlerden oluşuyor:

Ayaan Hirsi Ali

Magdi Allam

Mithal Al-Alusi

Shaker Al-Nabulsi

Nonie Darwish

Afshin Ellian

Tawfik Hamid

Shahriar Kabir

Hasan Mahmud

Wafa Sultan

Amir Taheri

Ibn Warraq

Manda Zand Ervin

Banafsheh Zand-Bonazzi.

Bir geminiz olsun ister miydiniz? Hiç değilse bir deniz motoru, bir sandal, bir gondol!

Bir geminiz olsun ister miydiniz? Hiç değilse bir deniz motoru, bir sandal, bir gondol!

Sırpları aklayan eller.

Meditasyon ve yoga şebekelerini kim seviyor!

TEHLIKENIN FARKINDA MISINIZ?

Konferansa Davet: Ermenistan'daki Metsamor Nukleer Santrali'nin Cevre ve Bolgeye Etkileri

Uluslararasi Iliskiler ve Stratejik Analizler Merkezi – TURKSAM ulkemiz icin cok buyuk tehlike arzeden bir konuyu Turk kamuoyunun gundemine getirmektedir. Karadeniz'in ote yakasinda olmasina ragmen kaza sonucu patlayan Cernobil Nukleer Santrali sebebiyle bugun ulkemizde ozellikle de Karadeniz bolgesinde kanser vakalarinda ciddi bir artisin oldugu soylenmektedir. Simdi Cernobilden cok daha buyuk bir tehlike yani basimizdadir ve maalesef ki Turk kamuoyu bu tehlikeden habersizdir. Turkiye'den sadece 16 km uzaklikta Cernobil santralinden daha eski bir santral olan Ermenistan'daki Metsamor Nukleer Santrali Avrupa Konseyi ve Uluslararasi Atom Enerjisi Kurumunun bir an once kapatilmasi yonundeki butun israrlarina ragmen calistirilmaya devam edilmektedir. Dunyanin en eski ve en tehlikeli teknolojisiyle insaa edilen Metsamor Nukleer Santrali teknik omrunu tamamlamistir ve bir an once kapatilmalidir. Ancak Ermenistan enerji acigi bahanesiyle yani basimizdaki saatli bombayi calistirmaya devam etmektedir.

Metsamor Nukleer santrali'nin mevcut tehlikesi son olarak ITU Avrasya Yer Bilimleri Enstitusu tarafindan TUBITAK destegiyle hazirlanan "Turkiye Cevresindeki Nukleer Enerji Santrallerinin Bir Kaza Durumunda Turkiye'ye Olasi Tehditleri" konulu arastirma ile de net bir sekilde ortaya konmustur. Nisan ayinda TUBITAK tarafindan kamuoyuna aciklanacak bu calismada Atmosferik kosullar ne olursa olsun Metsamor'da meydana gelecek Cernobil benzeri bir kaza halinde, 24 saat icinde radyasyonun Dogu ve Guneydogu bolgesini tamamen etki altina alacagi, sonraki gunler tum Turkiye'ye yayilacagi gercegini ortaya koymustur.

Turkiye'de en son teknolojiyle kurulmak istenen nukleer santrallere kamuoyundan bu kadar buyuk bir tepki gelirken sinirimizdan sadece 16 km uzaklikta olan ve birinci dereceli deprem bolgesinde bulunan Metsamor'da yasanacak kaza Turkiye (Dogu ve Guneydogu Anadolu bolgemizin tamaminin), Azerbaycan, Iran, Nahcivan, Gurcistan ve ayni sekilde goclerle nufusunun yaklasIk yarsini kaybeden Ermenistan halki icin bir felaket olabilir. Dolayisiyla bu santralin kapatilmasi icin yapilacak calismalara buyuk bir tehlike icinde olan Ermenistan halkinin ve Sivil Toplum Kuruluslarinin da katilmasi son derece onemlidir. Bu konferans Ermenistan veya nukleer enerji karsiti degildir. Soz konusu bolgedeki farkinda olmadigimiz buyuk bir tehlikeyi onlemek icin calismalarin koordinasyonu ve kamuoyumuzu bilinclendirmeyi amaclamaktadir.

Bu vesileyle butun uluslararasi kuruluslari, sivil toplum kuruluslarini, cevre orgutlerini, bolge halki ve yerel yonetimlerini, basin ve yayin kuruluslarini, ilgili devlet mercilerini ve tum insanligi goreve cagirmaktayiz.

Sorunu mercek altina alan "Ermenistan'daki Metsamor Nukleer Santrali'nin Cevre ve Bolgeye Etkileri" konulu panelde TURKSAM olarak sizi aramizda gormekten onur duyacagiz.

TBMM’deki gizemli işaretler...

TBMM’nin mimarı dünyaca tanınmış Avusturyalı mimar Prof. Clemens Holzmeister’di. 1886 yılında doğan ve 1983 yılında hayata veda eden Holzmeister’in ilginç bir hikayesi vardı. 1930’lu yıllarda Nazi’lerin Almanya’da iktidarı ele geçirmesinden sonra birçok Yahudi’nin yanı sıra, bilim adamı, sanatçı, politikacı alelacele ülkesini terk etmek zorunda kalmıştı...

Masonluk tarihi de Hiram Usta efsanesi ile başlamıştı. Hiram Usta Süleyman Mabedi’nin mimarıydı. Bir iddiaya göre, asıl adı Horemheb’ti. Mısır’daki “yaşamevi” denen tapınakta yetişmişti. Kral Süleyman (Süleyman Peygamber) tek tanrı inancını simgeleyen görkemli bir tapınak yaptırmak isteyince, mimarlarıyla ünlü Mısır’dan genç ve hırslı Horemheb uygun görülmüştü.

Muharref Tevrat kaynaklı bir başka iddiaya göre ise Hiram Usta, Sur ülkesinden “Dul kadının oğluydu”

Süleyman Tapınağı’nın yapımı sırasında büyük bir güce sahip olmuştu. Tapınağın yapımında tam 20 bin işçi çalışıyordu. Hiram bu işçileri üç dereceye ayırmıştı; çırak, kalfa ve usta. Hiram her bir dereceye mimarlığın sırlarıyla birlikte, gizli kelimeler öğretmişti. Bu sayede, çırakları, kalfaları, ustaları birbirinden ayırabiliyordu. Hiram usta, İşçiler arasında kurduğu bu yapı ile sahip olduğu gücü daha da arttırmıştı. Bir el işaretiyle 20 bin işçi aynı anda çalışmaya başlıyor, yine bir el işaretiyle bir anda durabiliyordu.

Efsaneye göre Hiram Usta, Mabed’in bitimine doğru, bir gece tapınağın içinde gezerken, ustaların gizli kelamını öğrenmek isteyen üç kalfa tarafından, üç darbe ile öldürüldü. Hiram Usta’nın öldürüldüğünü duyan 9 ustası O’nun mezarı başında yemin etti. Dünya üzerinde Hiram Usta’nın adını sonsuza kadar yaşatmak ve yaptıkları her esere O’nun sembollerini yerleştirmek üzere and içti.

O günden bu yana Masonlar, yaptıkları her esere bazan açık bazan gizli Masonik sembolleri yerleştirdiler. Bu bir çeşit imzaydı. Masonlar yaptıkları kiliselere dahi Masonik semboller koyuyorlardı. İngiltere’nin Edinburg kenti yakınlarındaki “Rosslyn Şapeli” en çarpıcı örneklerden biriydi. Bir Kilise olmasına rağmen Masonik sembollerle doluydu. (Ayrıntılı bilgi için-Tamer Ayan, Bilinen En Eski Masonik Kuruluş İskoçya Royal Order, Mimar Sinan, 1998, sayı 110, s. 18-19).

Masonlar Türkiye’de yaptıkları eserlere de kendi sembollerini yerleştirdiler. Bunlardan en bilineni Mithat Paşa’nın kurduğu Karaköy Ziraat Bankası’ndaki heykeldi. Harun Yahya’ya ait Yahudilik ve Masonluk adlı esere göre, Karaköy Ziraat Bankası’daki “elinde mason tokmağı olan heykel” Hiram Usta’ya aitti. Tevrat kaynaklıydı. Muharref Tevrat’da “Ve sağ elini işçilerin tokmağına saldı; ve tokmakla Sisera'yi vurdu, başını ezdi” ayeti vardı. (Tevrat-Hakimler- Bab:5-Ayet:26) Hemen yanındaki kadın heykeli de “Dul Kadın”ı sembolize ediyordu. Türkiye Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Locası’nın resmi web sayfasındaki listeye göre de Mithat Paşa Masondu.

TBMM'nin halen çalışmalarını sürdürdüğü görkemli binanın inşaatına 1938 yılında başlandı. Binanın yapımı uzun zaman aldı. Çünkü dönemin şartlarında parasal kaynak bulmakta büyük zorluklar çekildi. Binanın yapımı sırasında patlak veren İkinci Dünya Savaşı da sıkıntılara yol açtı. Bu nedenle, binanın yapımına ancak aralıklarla devam edilebildi. 1957'den sonra yapımı hızlandırılan yeni Meclis Binası, 6 Ocak 1961'de hizmete açılabildi.

Binanın Mimarı dünyaca tanınmış Avusturyalı mimar Prof. Clemens Holzmeister’di. 1886 yılında doğan ve 1983 yılında hayata veda eden Holzmeister’in ilginç bir hikayesi vardı. 1930’lu yıllarda Nazi’lerin Almanya’da iktidarı ele geçirmesinden sonra birçok Yahudi’nin yanı sıra, bilim adamı, sanatçı, politikacı alelacele ülkesini terk etmek zorunda kalmıştı. Avusturya’nın, Nazi Almanyasına bağlanmasından sonra da aynı şey Avusturya için sözkonusu oldu. Avusturyalı mimar Clemens Holzmeister de ülkesini terk edip Türkiye’ye sığınanlar arasındaydı. Nazi’lerden kaçmıştı. Çünkü nedense Naziler, Avusturya’ya girdiklerinde onun peşine takılmıştı. Hatta Avusturya’daki çalışma ofisini basmışlar, ofisin altını üstüne getirmişlerdi.

Burada araya girip bir parantez açmamız gerekiyor. Tarihi kayıtlarda Avrupa’daki Nazi iktidarında Hitler ve adamları özellikle iki kesimin peşine düşmüştü. Yahudiler ve Masonlar. Bu yüzden nazi iktidarlarının hakim olduğu ülkelerden kaçanların büyük çoğunluğu ya “Yahudi asıllı” ya da açık-gizli “Masondu”

Türkiye Hür ve Kabul Edilmiş Mason Locaları Üstadı Azamlarından Kaya Paşakay bir röportajında ilginç bir ayrıntı veriyordu. Üstadı Azam Paşakay’a göre; “Nazi Yönetiminde Masonlar çok taciz edildikleri ve kötü şartlara mahkum edildikleri için gönye ve pergel rozetlerini kullanmayıp yakalarına mine çiçeği takmaya başlamışlardı” Almanlar’da mine çiçeği; “Beni unutma” anlamına geliyordu.

Türkiye’ye geldiğinde yakasında mine çiçeği olup olmadığını bilmiyoruz ama TBMM’nin mimarı Holzmeister, Naziler’in ofisini bastığı, bu yüzden kaçarak Türkiye’ye sığınmak zorunda bıraktığı bir isimdi.

TBMM Binasının yapımında başrol oynayan bir başka önemli isimde, Abdülhalik Renda idi. 1881 yılında doğdu ve 1948 yılında öldü. Mimarlığının Holzmeister’in üstlendiği, TBMM’nin temeli 26 Ekim 1939 yılında Abdülhalik Renda tarafından atıldı. Çünkü dönemin Meclis Başkanı O’ydu.

Tesadüfe bakın ki; Meclis Başkanı Abdülhalik Renda, Türkiye Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası’nın resmi listesine göre Mason devlet adamlarından biriydi.

Garip ve bir o kadar gizemli işaretler TBMM’nin anıtsal nitelik taşıyan Şeref Holü ile Genel Kurul Salonu’nun bulunduğu orta mekanın arasında yer alıyor. Adı “Mermer salon ve sütunlu galeri” olarak biliniyor. İlginç olan bu esrarengiz sembollerin, 475 bin 521 metrekare gibi çok büyük bir arazi üzerine oturan TBMM’nin sadece bu bölümünde yer alıyor olması. Başka hiçbir yerde bu tür semboller yok. Esrarengiz sembollerin konuşlandırılmış olduğu bu yer fiziksel olarak da oldukça çok ilginç bir özelliğe sahip; TBMM arazisinin en yüksek noktasına inşa edilen TBMM Ana Binası’nın, ortasına denk geliyor.

Peki TBMM’deki bu esrarengiz işaretler hangileri ve Masonik sembolizmde ne anlama geliyorlar?

TBMM Genel Kuruluyla, Şeref Girişi arasında yer alan bu işaretlerden en dikkat çekeni “Üçgen” Farklı şekil ve boyutlarda oldukça ilginç “üçgen”ler ilk bakışta geometrik birer şekilmiş gibi dursa da, dikkatli bakıldığında çok ilginç ayrıntılar veriyor. Ama bu ayrıntılara geçmeden önce Üçgen ve Masonluk bağlantısına ilişkin bilgilere bakmakta fayda var. Üçgen masonların en çok kullandıkları ve en fazla önem verdikleri sembollerden birisi.

Masonların, kendi yayın organlarında Masonik allegori’ye örnek olarak “Hiram Efsanesi” gösterilirken, Masonik Sembole örnek olarak da "üçgen"i göstermeleri dikkat çekicidir.

Türkiye Hür ve Kabil edilmiş büyük masonlar Locası’nın resmi yayın organı Tesviye’de yer alan bilgiler bu konuda oldukça aydınlatıcıdır: “Üstadı Muhterem kürsüsünün arkasında, eşkenar üçgen vardır.