5/5/2008 - 05052008

27/3/2008 - geriye dönüş

yine geçti günler haftalar aylar

dönüp dolaşıp yine burdayım

yaptığım birşey yok ama düşündüğüm çok şey var

planlar planlar planlar

ve hayaller...

tek başıma yeniden hayallerim var

iyi mi kötü mü bilmiyorum ama var işte

tuhaf bi mutluluk kokusu alıyorum ruhumda yada birşeyler yapabilmek için bedenimin o tatlı çırpınışları sadece gördüğüm

işe yaramak birşeyler yapmak ve var olmak

işte tüm mesele bu

olmak yada olmamak!

6/2/2008 - zor günler,son günler..

çok şey birikti içimde

kelimeler dilimin ucunda ama cesaretim yok,yüzüm yok...

karmakarışık duygular var yüreğimde

gurur,özlem,kırılganlık,üzüntü,caresizlik ama en çok sevgi...

ne olduğunu yazmıcam yazamam da sadece olması gerekeni yapmaya çalışıyorum istesem de istemesem de...

geçecek herşey gibi...

çözülecek tüm karmaşıklıklar...

akan göz yaşlarımla sadece sabır dileniyorum...

15/1/2008 - ve tatile başlar:)

evet hızla gelip geçti sınavlar ve şu dakikalarda dersi asıp tatile başlamış durumdayım. yeniden yazmaya başladım bir kere herşeyi bırakıp kafamın içinde gizlediğim düşünceleri ortaya çıkarmaya çalışarak. çok sıkılıp bunaldım. pes etmeyi düşündüm çoğu kez ama her zaman ki gibi savaşçı ruh ağır bastı. inat etti bırakmamak için. yorulsamda istemesemde savaştım. hoş bişi kazanmış değilim ama en azından bişiler için çabaladım bu hayattta. ve bir kez daha yaşadağımı hissettim:)

kafamda dolaşan bir kaç cümle var onları toparlayıp güzel bi yazı yazmak istiyorum aslında:)

ama tatil yeni başladı.henüz yorgunluğumu atmaya fırsatım bile olmadı. önce şöyle bi güzel gezip tozucam arkadaşlarımla,sevgilimle:) sonra oturup düşünücem arasıra belirip beni hayattan soğutan nedenleri. durduk yere canımı sıkan,bunaltan herşeyi düşüncem ve çözüm arayacam. hayat bu olur tabi arada üzülebileceğim sıkılacağım şeyler ama bi terslik var bi yerde istemediğim şeyler oluyor hayatımda ama sınav dönemine geldi diye düşünmek istememiştim artık bu tatilde çok çok vaktim var .hayırlısı bakalım :)

2/1/2008 - saniyeler,dakikalar,saatler,günler,haftalar,aylar,yıllar ve uzayıp gider hızla...

zaman hızla ilerliyor.

şuan bile saniyeler akıp gitmekte avucumdan.

yetişememekten korkuyorum zamana,durup dinlenmek isterken ruhum.

uyumak istiyorum günlerce.rüyalarıma dalıp gitmek.

mutlu muyum bilmiyorum aslında? ama mutsuz değilim.

kendime bi söz vermiştim mutsuz olmamak için ve mutsuz değilim de.

artık mutlu olmak içinde çabalamıyorum:)olursa kendiliğinden olsun diyorum(en doğrusuda bu olsa gerek zaten)

sınavlar yaklaşıyor hızla.zaman akıp gidiyor x2hızla:)

deliksiz uyuyacağım günleri bekliyorum sabırla:)

sevgiyi öğreniyorum zamanla;)

17/12/2007 - antalyadan bir yazı:)

deniz kenarındayım.

Bir kayanın üstüne oturmuş ucsuz bucaksız denizi seyrediyorum.

o şarkıyı dinliyorum. hani dün gece karanlıkta yalnızlığımla tekrar tekrar dinlediğim şarkıyı.

ama bu sefer daha farklıydı duygularım. kış güneşinin altında uçsuz bucaksız denizi seyrederken dinliyorum ve bu anı seninle paylaşmak istiyorum.

müziğin etkisiyle ucsuz bucaksız denizle küçük dünyamda kayboluyorum. doğanın muhteşemliğini düşünürken karşıma dikiliyor hayalin. seni onla aldatmış gibi utanıyorum. gülümsüyorum beni affedesin diye...

güneşin sıcaklığıyla aydınlanıyor yüzüm.

denizin mavisinde kaybolmak istiyor ruhum.

hafif bir rüzgarla oynaşıyor deniz.

bir kez daha yaşama sevinciyle doluyorum,ertesi günde bu anı yaşamak için daha sıkı sarılıyorum hayata,kendime...

bir an için uzaklaşıyorsun benden. ya da ben gidiyorum. beni benle bırakıyorsun. tamda yalnız kalmak istediğim anda. ama içimdesin yine de nereye gitsem ne yapsam da benlesin.

gözümü kapatıp hayal kuruyorum yüzümü güneşe çevirip ısınırken. hissedebiliyor musun güneşin sıcaklığını?

Tam bu anda şarkı değişiyor...

evet evet evet diye bağırıyor kalbim

işte bu melodiler gibi yaşamalıyım diyorum...

hayalime uyan bir ezgi ile...:)

kalkıp dans etmek geliyor içimden.

aslında ediyorumda gözlerimi kapattğımda.

güneşin ışınlarından başka birşey göremediğim bi yerde gülücükler dağıtarak dans ediyorum.

sanki saatlerce dans etmiş ama hiç yorulmamış gibiyim.

deniz kokusunu içime çekiyorum...

dans ediyorum

dans ediyorum

dans ediyorum...

hayat şimdi daha bi güzel...

yeniden hayal kuruyorum ama bu sefer daha güçlüyüm ve daha emin adımlarla yürüyorum. küçük kızdan her geçen gün biraz daha uzaklaşsamda korkmuyorum artık!

11/12/2007 - eve dönüş...

evet gidiyorum ikinci evime.

huzur bulduğum nadide yerlerden biri olan antalyama.

perşembe akşamı binecem otobüse ve gidecem. çoğu şeyi ankarada bırakıp hem de.(her zamanki gibi)

kısa bir tatil olacak belki benim için. hava değişikliği. iyi gelir diyemicem çünkü zaten bu aralar gayet iyiyim. iyinin ötesi varsa o modda dönebilirim sadece:)her neyse ''sokakta koltukta iletişim'' adlı konferansı dinlemeye gidiyorum yazmış olmak için yazdığım yazıyı sonlandırırken.

antalyada bol bol yazarım inşallah:)

5/12/2007 - hayat işte...

aynı günde ikinci yazı...

arada 2 saat felan var yada yok. ama buraya yazmak istedim hep aklımda olan fakat dile getiremediğim şeyi: ÖLÜMÜ

daha bu sabah ölümlü canlılarız diyordum. doğuyoruz büyüyoruz ve ölüyoruz diyordum. doğa kanunu bu deyip geçmiştim. sonra buraya neşeli yazımı yazıp insanlar içine döndüğümde üzücü bir haberle karşılaştım. bir insan bir hekim adayı kendi hayatına kıymış. daha önünde koskoca seneler varken hayatın o kötü yanına boynunu bükmüş. ama bence doğru düzgün hayatı sorgulamamış. hayat herşeyiyle var. herşeyiyle onu yaşıyoruz. üzülsekte sevinsekte. ne acılar var ne üzüntüler. ama hiç biri evlat acısı kadar olamaz. ne benim ne de bir başkasının başkasını üzmeye hakkı yok. bu tüm herkes için geçerli. ben böyle düşünüyorum en azından. eğer herkes bunu düşünerek hareket etse tüm bu üzücü şeyler olur mu?soruyorum size hayatın kötü yanı kalır mı?

5/12/2007 - yağmurlu birgün yazısı

yağmur yağıyor tam şu anda. sonbaharda bitti sararmış yapraklar hala ağaçlarda ama. havanın boğukluğuna tezat bir ruh haline sahibim tam şu anda. neşeliyim mutluyum. yaşama sevincimi görür oldum yeniden :)aman tahtaya vuralım da bozulmasın.hayat güzel bu aralar. gülmek konuşmak şarkı söylemek geliyor yeniden içimden. gülüyorum, konuşuyorum hiç susmadan. ve avaz avaz şarkı söylüyorum. zevk alıyorum bütün bunları yapmaktan. hayat iyisiyle kötüsüyle var. çok çabuk değişen ruh halim olmasına karşın mutluyum yine de. en azından yaşadığımı anlıyorum acı çeksemde sevinsem de.

yine aynı şeyler üzerine yazmaya başladım. güya değişim yapıp farklı farklı konulara girecektim.(biraz duygulardan uzaklaşmalı)

görüşlere her zaman saygım var ama dün akşam haberlerde türban tartışmaları vardı gene. ve bu sabah köşe yazarlarının çoğu bunu konu edinmiş. banane muhafazakarın türbanından sosyetiğin mini eteğinden. benim için önemli olan onun kafasının içindekidir. keşke bunu herkes görse ve neleri dert edip tartışıp yorulduğumuzu anlasa. bizim için nelerin önemli olduğunu kaybetmeye başlamışız. ilgimiz farklı yönlere çekilirken koyun gibi güdülüyoruz. aykırı değilim ama uyanık olmak istiyorum tüm yapılanları görmeye ve anlamaya çalışarak.herkesin görüşüne saygım var beminkiyle örtüşse de örtüşmese de. hayat herşeyiyle güzel sonuçta;:)

3/12/2007 - teşekkür yazısı

27/11/2007 - sıkkınlığın getirdiği nasihat

günlerden salı...

yani hafta başı hala...

ama ben sıkkın ve bezmiş...

isteksiz...

hava bulutlu ve soğuk aynı kalbim gibi...

bazen kötü olmaya çalışıyorum yada biraz bencilce davranmamı söylüyorlar. kötü birşey belki ama en azından daha az üzülürüm insanlar beni kırdıklarında. ama ben sadee iyi olmak iyi düşünmek ve iyi davranmak istiyorum. diğer arsız insanlar bunu kötüye kullanınca ben ne yapabilirim. sadece onların bir daha benim iyi niyetmi kötüye kullanmalarına izin vermem ve üzülürüm onlar kaybettiği için. pek bir kendimi övdüm ama gerçekleri de söyleyeceğim.

kendimi farklı görüyorum hemde oldukça farklı. tabiki her insan farklıdır ama bu dünyada bir kaç sınıf altında toplayabilceğimiz kişilik özellikleri var mesela en başta iyiler ve kötüler mesela iyilerin içinde bencilller dürüstler ben karışmam abiler ve saflar. bazen bir insan hepsine girebiliyor. çünkü tekdüze varlıklar değiliz değişen duygularımız var. bir kere zaman kavramı başlı başına hepimizi anlık olarak değiştiriyor. yani zaman durmuyor ki biz duralım?

ve bize düşen zaman geçerken mümkün olduğunca iyi olmak. iyiliği tanımlamak istemem. çünkü herkesin kendine göre bir iyilik kavramı vardır. arkadaşının kalbini kırana sorsanız iyiliğinden yapmıştır. burda asıl önemli olan birşeyler yaparken değil artık nefes alırken yani yaşarken başkalarını kırmamak, inciltmemek zarar vermemek. iyilik budur. yada kötü olmamak. yani iyiliğin yararrın dokunmuyorsa bırak kötülüğün dokunmasındır.

dünyanın çivisi çıkmış ben burda ne diyorum?

yalnız yaşamaya mahkum ediyoruz her geçen gün kendimizi...

biz susarken bırakalım arsızlar konuşsunlar, ne de olsa yukarda allah var görüyor herşeyi.

belki bir gün kendileri de görür ne hale geldiklerini diyerekten ben yoluma sessiz sessiz devam ederim. iyi niyetliyim arsız olmayacağım. siz de olmayın!

19/11/2007 - ...

10/11/2007 - sahalara döndüm!!!

ne kadar uzun zaman oldu demi yazmayalı?

hoş bilmem kaç kişi okuyordur yazdıklarımı?

neyse neler yaptığımı anlatmayacağım geçen bu uzun süre boyunca. sadece yeniden hayata başladım diyelim. üniversiteliyim artık. bir diş hekimi adayıyım.

yeniden yepyeni kararlarla koşuşturuyorum hayatın içinde. uzun süre oldu duygularımı dinlemeyeli kendimi dinlendirmeyeli. ama artık daha rahatım sanırım. belli aşamaları geçtim kafamda. ne istediğimi az çok da bilir oldum. gene koşuşturuyorum bir yerlere ama duygularımda benimle beraber geliyor artık.

belki de mutluyum bu yüzden...

not: kısa oldu bir dahakine telafi ederim;)

9/7/2007 - 07.07.07

                                                                                                            07.07.07-07:07

tatilimin son günü…

son kez denize gireceğim doya doya…

son kez güneşin bey dağlarının arkasına saklanmasını göreceğim…

son kez  burada geceyi geçireceğim…

belki de buraya son gelişim olacak kim bilebilir?

Güzeldi…

Biraz yandım ama ttile gittiğim belli olacak sonuçta.

Korkulardan kaçtığım sevgiyi bulduğum bir tatil olduJ

Sevgiyi buldum mu gerçekten acaba?

Zaman zaman zaman…

Her şeyi zaman gösterecek beklide…

Sertab erener dinlemek güzel oluyor sabahın bu saatindeJ

Uykulu uykulu…

Acaba hayatımda daha kaç kez güneşin doğuşunu izleyeceğim?

Acaba ilk kimle o güneşin gerçekten doğduğunu hissedeceğim?

Kimin yanındayken?

Ya da yalnız mı geçecek bir ömür?

Bunu da zaman gösterecek elbet!

On sekizim daha!

Gencim,güzelim:P

Hayatın anlamını çözmeye çalışıyorum bu küçük dünyamda.

Nefes almaktan zevk alıyorum bazen

Nefret ettiğim gibi bazen…

Yaşıyorum iyi kötü…

Hayat işte!

Not:uykuluydum yazarken saçmalamamı mazur görünJ

        yolculuktu,imkansızlıktı ancak 2 gün sonra girebildim yazıyı affediverin

2/7/2007 - tatil

I did it my way…

Frank Sinatra…

Güzel şarkı,bilmeyenlere tavsiye ederim;)

Tatildeyim ve günler güzel geçiyor

Gerçi korkularım hemen arkamda ve orda olduklarını hissederek yaşıyorum ama az kaldı yok olmalarına yada beni yok etmelerine. Az kaldı gerçeğe kavuşmama.

Şu an orta halli bir rüyadayım. Korkularımdan kaçtığım bir rüyada. Sadece güzel şeyleri düşünmeye çalıştığım bir rüyada. Yarını düşünmeden yaşadığım bir rüyada.kısacası tatildeyim.içimde sevgi var.gülümsüyorum hayata tatlı tatlı.

Her şeyi sever oldum içimdeki sevgiyle.cırcır böceğinin hiç susmayan sesini,bunaltıcı sıcağı ve yapış yapış nemi…

Daha az dert eder oldum küçük şeyleri

Daha çok mutlu olmaya başladım küçük şeylerden

İçimdeki sevgi sayesinde beklide hepsi

Yeni yeni geçiyor belki o kocaman sınavın ağır yükü

Yeni yeni rahatlıyorum ensemdeki korkuların nefesiyle…

Tuhaf…

Ensemdeki korkularla mutlu olmayı başarmak.

Aslında mutluluktan bahsedemem şuan ama en azından mutsuz değilim ve hala hayat güzel geliyor ensemdeki korkulara rağmen…

Sözü daha fazla uzatmamalı.

Tatildeyim sonuçta…

Az kaldı gerçeğe…

Not: Frank Sinatra’dan love song da çok güzeldir;)

27/6/2007 - BENli dünya

tatildeyim

tüm düşüncelerimle duygularımdan arınarak yapmam gerek bunu ki tatil işe yarasın

kısmen düşüncelerimdn uzağım.en azından öss konusunda.gerçi kabuslarım hala var ama düşünmemek için başka başka konulara yöneldim.

başta güzeldi herşey.

içimde sebepsiz(belkide sebepli ama mutluluğu birine yada birşeye bağlamayı sevmem)mutluluk vardı.güzel duygular çoğalıyordu gün geçtikçe.

ama sonra 1 anda 10 günün 10 ay gibi geçtiğini fark ettim.ve artık güzel duygularımı bastıran endişelerimin olduğunu anladım.

kafa karışıklığı

kendine güvensizlik

karşındakinin davranışlarını çözememe

rezil olma korkusu(aslında umrumda bile değil ya)ve beraberinde getireceği bir daha eskisi gibi olamama(sanırım korkum bu)

aslında biraz kendimi şartlandırmış gibiyim sanki

aceleci davranmakta işin cabası balıklama atlıyorum herşeye

nerde kaldı benim kendimi beğenmişliğim?

nerdeyim ben?

kimim ben?

hepsinin cevabını biliyorum aslında sadece biraz zaman kendime getirecek beni bunu da biliyorum

hayat güzel ben onu güzelleştirdikçe

işte bu sanırım herşey hayat güzel BEN onu güzelleştirdikçe

herşey BENde başlar BENde biter

20/6/2007 - içimde kelebekler uçuyor

suratımda yavşak 1 gülümseme var kim bilir neden?

içimde kanatlanan beni uçuran bir şeyler var kim bilir neden?

hayata daha sevecen bakıyorum kim bilir neden?

dertleri tasaları arkamda bırakıp gidiyorum kim bilir neden?

29/3/2007 - herşey BENde gizli

HERŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...
                                       CAN YÜCEL

14/2/2007 - gece yarısı yazıları 1(11.02.2007-23.23)

uzun olmayalı yazmayalı.çok yazım geldi ama tuttum kendimi ;çünkü içim karamsarlık doluydu.hayallerimi umutlarımı yitirmiştim. şimdi buldum mu? hayır. ama sanırım daha iyisi oldu.yeniden doğdum ve kendime yepyeni 1 yol seçtim yepyeni 1 benlikle. çok sorguladım kendimi ne istediğimi ne istemediğimi.

(bu yazıları biraz kafa dağıtmak için yazacağım ders aralarında o yüzden gece yarıları yazıları adı)

her neyse...

iyi şeylerden bahsedeceğim...

öncelikle değişimden değiştiğimden bahsedeceğim. yeter demekle başladım değişime. üzülmeye ağlamaya yeter demekle.sonra beni üzen şeylere yeter dedim artık hayatımdan çıkın fazla oldunuz dedim

hayatım (geleceğim) ellerimden gidiyordu ve ben sadece bakıyordum buna yeter dedim.sonra tutmaya çalıştığım şeyin aslında var olmadığını anladım ve biraz daha bocaladım.sonra bir gün beynimin en ucra köşesindeki 1 fikir meydana çıktı.ben ''doktor'' olacağım.evet tüm umutlarımın hayallerimin bittiği yerde nefes almaktan yorulduğum anda içimde yepyeni heyecan yepyeni bir istek uyandı.ve ben ona sımsıkı sarıldım.gerçekten istediğim şeyi anladım.hayatım hastanede geçmeli benim insanların arasında.6 sene okuyup önümdeki örnekler gibi olmak beni korkutmuş ve doktrluktan soğutmuştu.kolay yoldan bir an önce hayata atılmma isteği kaplamıştı benliğimi.ama sonra öyle birşey farkettim ki emeksiz ,çabasız hiç birşey tam olmuyor.çalışmalı,çalışmalı,çalışmalı...

sonra  belki de en sevdiğim özelliğim çalışmayı sevmem 6 seneye ve daha fazlasını göze almama yardımcı oldu.sonra insanlar ne kadar kötü olursa olsun seviyorum onlara yardım etmeyi gözlerindeki parıltıyı görmeyi o parıltıyı yaratabilmeyi.

daha sonra yaşadığım ve yaşamak istediğim hayatı gördüm ve karşılaştırdım.evet ben öyle 1 çevrede yaşamalıyım.

insanlara yardım etmeyi,birşeylere katkıda bulunmayı seviyorum.hayata insanlara benden birşeyler kattıkça nefes alıyorum yaşadığımı hissediyorum.

evet ben doktor olmak istiyorum ve umarım olurum.

(tabi olmuşken en iyi olmalı hacettepe olmalı)

28/12/2006 - içimden gelenler

ey aşk...

gelip kanımızı donduran

beynimizi uyuşturan

benliğimizi unutturan duygu

hayatıma öyle 1 anda giriyorsun ki ne yapacağımı şaşırıyorum.herşeyden uzaklaşmaya ,kaçmaya çalışırken buluyorsun beni.yakıp kavuruyorsun.acılır içinde gözyaşlarım akıyor günlerce gecelerce.kavuşamadıkça ,uzakta oldukça büyüyor acılar,sevgiler,çoğalıyor gözyaşları.imkansızken belkide en çok acıyı veriyorsun ama sen imkansızken güzelsin bence.kavuşsam sana biliyorum ki  bu kada çok şey hissetmeyeceğim.uzaktasın çok uzakta dondurup gömdüğüm kalbimin içindesin.seni ordan çıkarmak istedikçe kaçtım.

istiyrum aşık olmak  acı çekmek. sadistliğimden gelen birşey belki de ama arşılıksız olsa bile istiyorum.yalnız olsam bile içimdeki sevgiyle çok kişii olur çekerim bu acıyı.ama  bu acıyı en safça yaşamak istiyorum.şuanakadar yaptığım çoğu şey belkid kirletti ruhumu uzaklaştırdı beni saflıktan ama  ben herşeye yeniden başlayıp en saf haliyle en  acısıyla yaşamak istiyorum. çünkü bu acılar büyütüyor beni.bu kirli dünyada saf birşeyler istemek suç mu?

(not:yazarken lost controlve far away bitti ama içimdeki duygu nehri akmaya devam ediyor.ben kıyıdan yürüsem bile.belkide içinde yüzmeye korkuyorumdur?)

22/11/2006 - bencil dünya

herşey iki atomun çarpışmassıyla başladı belki.tanrının zerrecikleri belki.

belki big bang.

ve bu dünya oluştu.alev alev yanarken zamanla soğudu.

  belki ateşten belki sudan belki topraktan ve belki 1 meyve yüzünden insan doğdu.belki ilk çağlarda sadece merak ve öğrenme duygusuna sahipti.dğaya inandı.doğanın kendinden üstün olduğuna inandı.zamanla çevresini tanıdı ve tanıdıkça kendini doğadan üstün gördü.bu insana kibir getrdi.kendini beğenmişlik getirdi.zamanla doğa yetmedi ona kendi gibi olan diğer insanlardan üstün görmeye başladı kendini.bencilleşmeye başladı ,herşeyi kendi için yapar oldu.

biz değil miyiz birbirimizi kıran ,inciten?biz değil miyiz sadece kendimizi düşünen gün geçtikçe sadece kendimiz için çalışan?8 milyar insnala yaşadığımızı unutup kendimizi dünyanın hakimi gibi görüp öyle davrananlar olmadık mı?kim kim  için iyi birşeyler yapıyor artık?iyiliği burakın niye kötülük yapıyoruz?yararımız dokunmazken niye kötülüğümüz dokunsun?

niye benciliz?niye birbirimize bu şekild davranıyoruz ve niye birbirimize,bize yapılmasını istemediğimiz şeyleri yapma cüretkarı gösteriyoruz?

niye hep egomuz için çalışıyoruz?

ve niye bazı insanlar doymak bilmeyen 1 egoya sahip?

8/11/2006 - bazen

bazen en karamsarken

içinizde iyiye güzele yönelik hiç birşey yokken

kendinizi kendi yüreğinizde hapis olmuş hissederken

hayattaki herşey üstünüze gelirken

grurunuz ve inancınız pes etmek üzereyken iyi birşey olsun diye dua edersiniz

ama aksi olur hep. iyi güzel şeyler duymak kafanızı dağıtmak istersiniz olmaz

olmuyor olmuyor ne kadar yapsam da olmuyor. aslında yeteri kadar da yapmıyorum.

boşverdim gibi.aslında vermedim ama ne yaptığımı nasıl yaptığımı bilmiyorum ve zaman geçiyor geriye baktığımda boşluk görüyorum

sınav sonuçlarım bu boşlukları çok iyi açıklıyor.

niye hep en iyi?

22/10/2006 - evet bende blog edindim

:D hayırlı uğurlu ola

bende blog kardeşliğine katıldım

hoş bu sene zaman bulursam yazarım ama sanırım bulamam

bulduğum bu vakti değerlendireyim bari...

1 ay çok çabuk geçti, dünkü öss denemem de iğrençti aslında ii geçmişti ama sonucu kötü gelecek 269larda 1 puan

hayat görüşüm 1 şey istiyorsan emek vermelisin

manyak gibi emek veriyorum ama genede istediğin olmayınca kötü oluyo insan

şu sıralar kafa dinlemekle meşgulüm onca ders soru arasında

insanları gözlemliyorum sessizce ruhlarına bakıyorum

hele de bu havalarda çok güzel oluyor

tabi bunu çoğu depresyon başlangıcı felan diye görüyor ama benim normal halim bu sanırım

eğlenmeyi severim ama bu durgunluk daha güzel bu aralar

hava soğukken kim çoşacak gereği yok

sanırım soğukkanlı 1 yaratığım

insanların bencilleşmesine sinir oluyorum ne kadar eee dünya bu dicek olanlar kuyorsa bile bu yazıyı sizde bencilsiniz demektir.bende bencilim belki ama en azından bundan şikayetçiyim.mevzu derin giirmesem daha iyi olacak.içimdekileri anlatabilecek kapasitede değilim açıkçası.

herkese iyi bayramlar