28/12/2006 - içimden gelenler

ey aşk...

gelip kanımızı donduran

beynimizi uyuşturan

benliğimizi unutturan duygu

hayatıma öyle 1 anda giriyorsun ki ne yapacağımı şaşırıyorum.herşeyden uzaklaşmaya ,kaçmaya çalışırken buluyorsun beni.yakıp kavuruyorsun.acılır içinde gözyaşlarım akıyor günlerce gecelerce.kavuşamadıkça ,uzakta oldukça büyüyor acılar,sevgiler,çoğalıyor gözyaşları.imkansızken belkide en çok acıyı veriyorsun ama sen imkansızken güzelsin bence.kavuşsam sana biliyorum ki  bu kada çok şey hissetmeyeceğim.uzaktasın çok uzakta dondurup gömdüğüm kalbimin içindesin.seni ordan çıkarmak istedikçe kaçtım.

istiyrum aşık olmak  acı çekmek. sadistliğimden gelen birşey belki de ama arşılıksız olsa bile istiyorum.yalnız olsam bile içimdeki sevgiyle çok kişii olur çekerim bu acıyı.ama  bu acıyı en safça yaşamak istiyorum.şuanakadar yaptığım çoğu şey belkid kirletti ruhumu uzaklaştırdı beni saflıktan ama  ben herşeye yeniden başlayıp en saf haliyle en  acısıyla yaşamak istiyorum. çünkü bu acılar büyütüyor beni.bu kirli dünyada saf birşeyler istemek suç mu?

(not:yazarken lost controlve far away bitti ama içimdeki duygu nehri akmaya devam ediyor.ben kıyıdan yürüsem bile.belkide içinde yüzmeye korkuyorumdur?)