5/12/2007 - hayat işte...

aynı günde ikinci yazı...

arada 2 saat felan var yada yok. ama buraya yazmak istedim hep aklımda olan fakat dile getiremediğim şeyi: ÖLÜMÜ

daha bu sabah ölümlü canlılarız diyordum. doğuyoruz büyüyoruz ve ölüyoruz diyordum. doğa kanunu bu deyip geçmiştim. sonra buraya neşeli yazımı yazıp insanlar içine döndüğümde üzücü bir haberle karşılaştım. bir insan bir hekim adayı kendi hayatına kıymış. daha önünde koskoca seneler varken hayatın o kötü yanına boynunu bükmüş. ama bence doğru düzgün hayatı sorgulamamış. hayat herşeyiyle var. herşeyiyle onu yaşıyoruz. üzülsekte sevinsekte. ne acılar var ne üzüntüler. ama hiç biri evlat acısı kadar olamaz. ne benim ne de bir başkasının başkasını üzmeye hakkı yok. bu tüm herkes için geçerli. ben böyle düşünüyorum en azından. eğer herkes bunu düşünerek hareket etse tüm bu üzücü şeyler olur mu?soruyorum size hayatın kötü yanı kalır mı?