Lailahe illallah,muhammed resulullah

Süveyda'nın Ölümü

—cenaze günü—

Herkesler burada bak işte tabutun,

Gitmeye hazır mısın, Süveyda?

İki gün sürer varlığı yokluğunun,

Sonra unutulur musun, Süveyda?

Gözlerinde bir keder ağlıyor musun ne?

Nerden çıktı bu sessizlik hani çığlıklar dünyada?

Herkes bir yerde bir şeylerin derdinde,

Ölümüne ağlayan yok mu, Süveyda?

---cenazeni ertesi günü---

Herkesten çok düşündüm sensizliği,

Güneşin batışı varlığına bir veda.

Bir çözülmez insanın ölüm dediği,

Son mu başlangıç mı, Süveyda?

Topraklar kapanmış üzerine,

Bu ne karanlık dar kuyunda?

Aşkı anlatan ela gözüne,

Kurtlar musallat mı, Süveyda?

—bir ay sonra—

Dar yatağında eli kanlı bin bir böcek

Sense uyanması uzun süren uykunda.

Şakaklarımdan düşen ağıtlarım üşüyüp ölecek

Sessizliğin uzun sürer mi, Süveyda?

Her an çıkıp gelecekmişsin gibi,

Kapı eşiğine dikilip kalmış gözlerim

Kim bilir nasıl eziyor taşlar seni?

Ağlıyor musun, Süveyda?

Bilmem ki bu kaçıncı uykusuz gecem,

Sanki camda gölgeni görüyorum

Yağmur damlalarından ağlıyor pencerem

Sen nerdesin, Süveyda?

Sırt üstü yatağıma uzandım,

Gözlerim yaşlı tavanı izliyorum.

Dalmışım gecenin bilmem kaçı uyandım,

Varlığına kefen biçilmiyor, Süveyda.

Dörtnala koşan yalnızlığın sesi

Kulaklara ölümün ilahisini fısıldamakta

Ölüm gelir aralar önümde perdeyi,

Sonra biz kavuşuruz, Süveyda.

Günler geceler tuz basıyor yarama,

Sensizlik güzel günlerimi yağmalamada

Zor da olsa varlığına kefen biçtim ama

Yokluğuna alışmak zor Süveyda?

—2 yıl geçer--

Bak bugün yine geldim,

Unuttum sandın değil mi?

Artık bu ben değilim, evlendim

Ne olur kızmadım de Süveyda.

—İki yıldan bir yıl sonra—

Karım kızıyor buraya geliyorum diye,

Hakkı var unutmam lazım seni.

Bitti sözlerim gitsem iyi olur.

Elveda, Süveyda.