Hitabım Süveyda'ya

Süveyda’ya Hitap
Gönül dinmek bilmez uçsuz bucaksız vaveylada
Aynada bir siluet, karşımdaki ben değil.
Adın söyle teselli olsun yokluğunda
Süveyda, kerem et aklım başımda değil.
Vakt-i seherde aklıma düşmen bir elem, bir keder,
Ateş böcekleri ayrılığımızı mumla kutluyor sanki
Yokluğunun gölgesi, varlığının ulaşılmazlığından beter
Süveyda, çık yoluma ne olur? Artık yeter.
Caddede çocuklar inci gibi yağan yağmurda ıslanıyor,
Dert etmek yok, isterse dünyayı sel alsın.
Bak işte çekiliyor bulutlar, güneş nasıl da parlıyor.
Süveyda, sen gül de güneş karanlıkta kalsın.
Talihim kara libaslar içinde ah ile vah ediyor.
Yokluğunda varlığını düşünmek yetişiyor imdada
Mürekkep kendinden geçmiş, kâğıt direniyor feryada
Süveyda, sözler tükendi, kalem gözyaşıyla yazmaya devam ediyor.
Yorum Yap
{ Önceki Sayfa } { Sayfa 15 / 77 } { Sonraki Sayfa }
|