Baska hayatlarla karsilastirmamali insan kendini derdim hep. Oysa en kizdigim ve karsi ciktigim seyi yine ben yasadim kisa sure once kafamda, hem de kendimden bile gizli. Peki bunu nerden mi biliyorum, benliklerim tartisirken duydum, hatta kulak misafiri diyelim.
Kapisip duruyolardi sabahtan beri keratalar. 1.nin benim hayatim ne kadar da duzenliymis, sikayet etmekle haksizlik ediyomusum kendime ve etrafimdakilere demesiyle basladi butun kargasa. 2. atladi cunku hemen lafa. hop dedi, sen kendine bak sadece, sana ne ondan bundan, utanmiyo musun onlari yargilayip da kendine pay cikarmaya. 1. sus pus oldu ilkin, utandi biraz. Ama, dedi. Cirkin seyler var etrafta, ben uzak kaldim hep, daha dogrusu kalmisim ve bu farkinda olmasam da benim icin cok iyi bir yolmus meger. Kotu birsey degil ki bu canim. 2. de ona hak verir gibi oldu, anlasicaklar mi ne, ama yok olamaz, bunu kendi kendine fark etmen, kendi hayatini sevmeye kendin sebep olman gerek. Baskalarinin kotu tecrubeleriyle sen adam olamazsin, kendin yasaman veya kendin dusunmen gerek bunlari diye yapistirdi cevabi hemen. 1. yedirememisti bu bilgec tavirlari, cocukca asabilesti, gozlerindeki hiddet hic de iyi degildi onun icin halbuki. dedi ki, butun kotulukleri yasayarak mi ögrenicem, benim hayallerim ve dusuncelerim var, aklimi kacirmadigim surece ongorebilirim bunlari. Goremeyenler ise caresizce etrafa kucak acanlar. 2. hayrete dusmustu, sen hic mi bocalamadin dedi, ne kadar zamandir o cok gururlandigin yolda yuruyosun, bi donup baksan arkana hala gorebilirsin o uzun zaman basinda durup da ne yapman konusunda kararsiz kaldigin sapagi. O sapaga kadar seninle birlikte yuruyen, yoruldugunda seni bekleyen, tokezlediginde koluna girenleri nasil olur da tanimamazliktan gelirsin bugun. 1. hala cocuktu, ama asabiyeti gecmis saflasmisti simdi. Ben onlari tanimamazliktan gelmiyorum, tanidigim insanlarin baskalasmis olduklarini gorup uzuluyorum. Secimlerinde ve iste o buyuk yol ayriminda yanlis karar vermis olmalarinin acisini cekiyo olmalari beni de uzuyo. Ama hayat bencil, bizler de bu sekilde yasama savasi veriyoruz. Ben o yol ayriminda onlarla ayni fikirde olmamaktan mutluyum, kendi kararimi verebildigim ve cogunluga karsi gelebildigim icin mutluyum. 2. bu sozleri duydukca karsisindakinin her bir kelimede biraz olsun buyudugunu fark edebiliyordu. o bastaki asabi cocuk gittikce mantikli ve hayati anlamlandirabilmeye bir adim daha yaklasan bir bireye donusuyordu, bunu benim gibi o da gorebiliyodu, gozlerindeki muzip gulumsemeden anladim. 1. hala kendini anlatma cabasi icerisindeyken, 2. birden durdurdu onu. Aslinda herkes hakli degil mi kendince, sen de yanlis degilsin, kotuyu gormeden iyinin degeri anlasilmaz. kimsenin seni korumasini beklememek gerektigi gibi yine kimseyi beklemeden sen kendini desteklemelisin. 1. anlasildigini fark etti, yapmak istedigi kimseyi yerden yere vurmak degildi, sadece yasadigi birkac saat ona sansli oldugunu hissettirmisti, bunu dile getirdi saf cocuksulugunu kaybetmeden. ve kol kola girip uzaklastilar arenadan.
Ben ise yatagima uzandim, ictigim agri kesicinin etkisini gostermesiyle rahatlamistim sonunda. Ne kadar da uzun surmustu bu sefer. Tarif etmek gerekirse, tam da ustteki harflerin cogalttiklari satirlar kadar.
