Kültür Edebiyat

Ana Sayfa - Profil - Arşiv

Şiir: Cumali Ünaldı

Gönderildi: 17/2/2006 - 02:50 - Yorum Yaz

Cumali Ünaldı

 

ADIN,AŞKLA


Güneşin çocukları
ağartırken sırtını dağların
geceyi kanırtıp
öpüşlerle süsle kalbimi
 
ki
senden başka kim,nasıl
güpegündüz kılabilir geceyi ?
 
ölürken bile
hayatı koklar
güz yaprakları
 
sen söyledin diye
 
hep aşka dair
vurgun gövdelerini
seğirte seğirte 
meydanlarda ve cehri
adını kişneyecek
kalbimin küheylanları
 
18 Kasım 1998:
 
Yüreğim,
kuytularda
tenhaca bakışan
utangaç
mahcup taze örneği
 
Lütfun çok latif/Filleri
               yerle bir eder
                              gibi
                 kuş sürüleri
 
Bir genişlettin genişlettin ki yüreğimi
uçsuz bucaksız ovalara dönderdin
böle böle böle yalnızlığımı
gönül şenliğine tedbil eyledin
 
 
Kim derdi ki dokuz büyüktür ondan
senin sayılarını kim bilebilir ?
 
Hep umut ektin yüreğime
her dem yeşil eyledin
sanki
su kıyısı göğertileri
 
Ben şiir getirdim huzuruna
        sevgili sonsuz Nakkaş
Emrem Yunus alıç getirmişti.
Cumali Ünaldı

cumali.unaldi.org'dan

 


« Son Sayfa :: Sonraki Sayfa »

bedava chat sohbet batak okey tavla