NERON OLSA

Serazat güvercindim; hedefi sevgi olan,

Kanat çırptığım ufuk tâ kâinat kadardı

Kara hıncın sinsice fırlayarak pusudan

Dostluk için çırpınan kanatlarımı kırdı,

Umudu emzirmekten yorgun düştü yüreğim

Hançeremde büyüyen avazım akim kaldı.

Bir gülistandı dünüm, göz alıcı bir ufuk,

Mazimin hayalleri yoluyor saçlarını,

İftihar senin hakkın, senin hakkındır şölen,

Yaktın güzellikleri her şeyi alev sardı,

Yok, ettin birer birer; çevirdin viraneye,

Bir masal ikliminden sadece enkaz kaldı.

Enkazımın önünde içtiğin kahkahadan,

Buzullar alev alıp hücrelerimi sardı,

Tutuşturup attığın ateşin alevini,

Malik, kor diyarından hayretle seyre daldı,

Mahzun olma ey zalim; “başaramadım” diye,

İnan ki Neron olsa ancak böyle yakardı…

(Berceste Dergisi, Mart 2006)