|
YAŞLANDIKÇA YALNIZLIğA BENZEDİM
Karım, çocuklarım
Giderken götürdüler günü
Günün mavisini, sesleri
Akrebi, yelkovanı götürdüler
Yaşadıklarımın yarısı yok
Sonu yok son şiirimin
Bütün kelimeler dağınık
Yazı masamda bir silgi
Ayaklarım, ellerim, kapı
Gözlerim, yüzüm, kapı
Pencere, duvarlar, kapı
Çoğalan yalnızlık oldu
Bırakıp gittiler çocuklarım
Telaşın, kargaşanın içinden
Herkesin ayrılığından bir anı
Evime taşındı
İnsan dokumalıymış içten içe
Bezeksiz, imgesiz yalnızlığı
Yalnız kalacakların
Hazır olmalı şarkısı
Giderken götürdüler günü
Günün mavisini, sesleri
Karım, çocuklarım
Evde unuttular beni
(Berceste Dergisi, Mart 2006)
bercestedergisi.com |