23/11/2008 - İÇİNİZDE ‘İNANDIK’ DEYİP TE İNANMAYANLAR VARDIR.

Allah Tealâ: 'Her şeyde bir işâret vardır' buyurmaktadır. Bu bağlamda : 'Pirincin içindeki siyah taştan korkma. Beyaz taştan kork' demişler.

İnançsız kimseler, pirincin içindeki siyah taş gibidir... Evet! onlar bir tehlikedir, ancak çoğunlukta değildirler, yani büyük bir kitlede değillerdir, fakat Allah'ın adını kullanıp, peygambere iftiralar düzen, Allah'ın ayetlerini yalanlayan, sözde dindar ve sözde İslam’ı yaşadığını sanan Müslümanlar çoğunluktadır, Münafıklar pirincin içindeki beyaz taş gibidirler bunlardan korunmak daha önemlidir.

Örneğin insanların dini duygularını sömüren hocalar ! İnsanları Allah'a yönlendirmek yerine, şeytanlık, fitnelik yapıyorlar.... Sözde insanların dertlerine derman oluyorlar ! Oysa tek kurtarıcı yardım edici Allah, o zaman bırakın da insanlar Allah'tan medet umsun.

Bu ve buna benzer şekildeki insanlar çok daha tehlikelidir, insanları ateşe çağırmaktadırlar.

Bunlardan korunmanın çözümü ise, Allah'ın ipine sımsıkı sarılmak, her denilene körü körüne inanmamak, sorgulamak, inançlarımızı kitabımız olan Kurandan yaşamakla mümkün olacaktır.

Ama onlardan çok daha tehlikelisi; insanları Allah ile aldatanlardır. Allah'ın adını veya peygamberin adını kullanarak insanları yanlışa sürükleyenlerdir. Allah adına veya peygamber adına uydurmalar, hurafeler, iftiralar düzerek insanların sapmalarına yol açanlardır. Onlara karşı tedbir almak, onlardan korunmak zordur çünkü davranışlarıyla oturuş ve kalkışlarıyla çok dindar izlenimi verirler ve bizim en kutsalımızı kullanırlar.

Müslümanlıktan dem vururken,' Ben dinimi biliyorum' diye söze başlayıp mangalda kül bırakmayan niceleri vardır ki, zengin, yoksul ayrımı yapmadan safları kandırarak işi yalan, dolana dökerek deveyi hamuduyla götürür. Kimsenin gözünün yaşına bakmazlar. Onlar için sanki hayat varsa yoksa bu dünyadan ibâretmiş gibi günah işlerler.

Sonra onları görürsün ki camiye gelirler. Çoluk çocuklarını da camiye getirirler diğer yandan hac, umre yerine plaja giderler. Bunlar 'paraya sıkıştım' dese İnsanlar da güvenir varını yoğunu onlara borç verir ve asla da geri alamazlar. Diğer tüm günahları da pervasızca işlemekten zerrece sakınmazlar. Bunlardan korunmanın bir yolu yok mudur?

Evet, tek yolu en sağlam olan kulpa tutunmaktır yani Allah'ın kitabına sarılmaktır. Ateistler bize dünyada zarar verir ama münafıklar hem dünyamızı hem ahiretimizi mahvederler.

Kur'an’da “Onlar inananlarla karşılaştıklarında 'Biz de inandık' derler. Fakat kendi arkadaşlarıyla baş başa kaldıklarında 'Biz sizinle berâberiz. Onlarla ise, sâdece alay ediyorduk” derler. Bu ayet 'İnandım' deyip de inanmayanların durumunu anlatmaktadır. İnanmadığı halde dili ile inandım diyor fakat kalbi ile yalanlıyor o halde onun işlerinin Müslümanlığa yaraşmayacağı anlaşılıyor. Oysa Müslüman’ın inancı iyi niyeti ile birlikte ve o niyete bağlı olarak da iyi işleriyle belli olur. Allah'a iman ile birlikte iyi işlerden olan O'nun emirlerine uymak, yasakladıklarından kaçmak ve bu yolda helâl rızık peşinde koşmaktır.

Kur'an'a göre inanıp ta iyi işler işleyenlerden başka herkes büyük tehlikededir. İman yeter mi yetmez. Şu üç grup kimselerden dolayı sadece imanın yetmediği iyice anlaşılmaktadır.

1. İnandık deyip de inanmayanlar (katıksız münafıklar)

2. Gafiller:  İslam dinini kavrayamadıkları için Şeytan onları Allah'ın affına güvendirerek günah işletiyor aldanış içinde oyalıyor veya dünya menfaatleri elde etmek için emir ve yasaklara karşı kör, sağır dilsizler gibi davranış içindeler.

3. Habersizler: İslam dinini tam anlamıyla bilmiyorlar veya kör, sağır ve dilsiz kalmak istiyorlar.

''İnandık'' deyip de inanmayanlar, Müslümanların arasına karışan onları kandırıp av maksadıyla pusuya düşürmek için kullanan gerçek yüzlerini saklamak için kuzu postuna bürünmüş fakat aç kurtlar gibi gezen onlara her türden zararı dokunabilecek kimselerdir. Münafıklık bu gruba dahil olan kişilerin halleridir. Sözlük anlamı itibariyle münafık: Nefret çıkaran kimselerdir ve iki yüzlüdürler. Yalan konuşan, aldatan. Dışı Müslümân, içi kâfir kişilerdir.

Hadis-i Şerif;

Münafıklığın alâmeti üçtür:

1- Konuştuğu vakit yalan söyler

2- Söz verdiğinde sözünde durmaz.

3- Kendisine bir şey emânet edildiğinde ona hıyanet eder .

Peygamber (sav), buyurdular ki: Mirac gecesi Cehennem’i ve derecelerini görmek hatırına gelince Cebrail (a.s) onun elini tutup, Cehennem’in en büyük meleği Mâlik’e götürdü: ‘Ey Mâlik! Muhammed (aleyhisselâm), düşmanların Cehennem’deki yerlerini görmek ister (O’na Cehennem’i göster)’ dedi. Mâlik Cehennem’in tabakalarını açtı.Yedi tabaka (nın hepsini) gördüm. Yedinci tabakaya Hâviye derler. Onun azâbı, diğer tabakalardan kat kat ziyâde idi. Mâlik’e sual ettim: ‘Bu tabakada hangi tâifeye âzap olunur?’ Malik; ‘Firavun ve soyu,Kârun ve senin ümmetinin münâfıklarına âzâp olunur’ dedi.

Altıncı tabaka Lazy’dir. Orada müşriklere (hiç dini olmayanlara) azap olunur.

Beşinci tabaka Hutâme’dir. Orada ateşe, öküze tapanlara, budistlere azap olunur.

Dördüncü tabaka Cahim’dir. Orada güneşe,yıldızlara tapanlara azap olunur.

Üçüncü tabaka Sakar’dır. Orada hristiyanlara azap olunur.

İkinci tabaka Sair’dir. Orada yahudilere azap olunur.

Birinci tabaka Cehennem’dir. Bunun âzabı öbür tabakaların azabından az idi. (Buna rağmen) orada ateşten yetmiş bin deryâ gördüm. Her bir deryâ o kadar büyük idi ki, eğer yerleri ve gökleri bir deryâya atsalar ve bir meleğe emretseler, bin yıl arasa bulmak mümkün olmazdı. Zebâniler (Cehennem’de vazifeli melekler) öyle azâmetli idi ki, eğer onların biri, yerleri ve gökleri ağzının bir kenarına koysa, hiç belli olmazdı. O deryâlar dalgalanıp, korkunç sedâlar hâsıl olurdu. Eğer o sesten dünyâya az bir ses gelseydi, bütün canlılar helâk olurdu. ‘Bu tabaka hangi tâife içindir?’ diye sual ettim. Mâlik cevap vermedi. Tekrar sual ettim. Sükut etti....

Cebrâil, Mâlik’e; ‘Senden cevap bekliyor’ dedi. O da; ‘Beni mâzur gör’ diye özür diledi. Ben; ‘Her ne ise cevap ver ki, bugün tedâriki mümkün ola’ dedim. Mâlik; ‘Ya Resûlallah! Senin ümmetinin âsileri içindir, onlara nasihat eyle. Tâ ki bu korkunç yerden kendilerini korusunlar. Vücutlarını böyle âzaba sürükleyecek şeylerden kaçınsınlar. O gün ben âsilere merhamet etmem. Ne ak sakallı ihtiyârlarına, ne de gençlerine şefkat göstermem’ dedi.