BEN ANNEYİM

Besledim öz sütümle,

Küçücük beşiğinde,

Mışıl mışıl uyurken bile,

Kalbim hep seninle,

Çarpar birlikte.

Ben anneyim; ben, anneyim.

Gece tatlı uykuda,

Başladın bağırmaya.

“Inga!... Inga!...”

Üşenmeden kalkıp sana,

Yaptım bir mama.

Ben anneyim; ben, anneyim.

Bezin olursa ıslak,

İşin gücün bağırmak.

“Cıyak!... Cıyak!...”

Sen ağlarken böyle,

Bana haram uyumak.

Ben anneyim; ben, anneyim!

Dünyaya gelince,

Öğrendiğin ilk kelime.

“Anne!... Anne!...”

Her gün, her gece,

Uğraştım seninle.

Ben anneyim; ben, anneyim!

En kutsal meslek,

Dünyada tek:

Anne olabilmek.

Yüceltir beni tüm çocuklar,

Bana: “Anne!....” diyerek

Ben anneyim; ben, anneyim!

Latif BATI