ÇANAKKALE

Ufacık bir kara, sen ey Çanakkale!       

Mezar oldun iki yüz elli bin şehide.

Bomba yağdırıyor hep havadan uçaklar,

Göğe fırlamakta el, ayak ve bacaklar.

Durmadan ateş etmekte denizden  gemiler,  

Yağmakta her yere dolu gibi mermiler.

İngiliz, Fransız, İtalyan, Yunan, Anzak,

Olsa olsa bu kadar vahşi olunur ancak.

Bu ülke bizim, yıllardır da bu yurt bizim,

Ne işiniz vardı öyleyse burada sizin?

Her yer delik deşik, toz duman dağlar, taşlar,

Eğilmedi, eğilmeyecek şehit başlar.

Siper ettik de kendimizi kahramanca,

Unutulmaz bir ders verdik hain düşmana.

Dünyanın en büyük güçlü devletleriyle,

Savaştık kahramanca göğüs göğse.

Tarihe yeni bir destan daha yazdık da,

Duyurduk ünümüzü yeniden dünyaya.

Yazılan destanı sen yaşadın birlikte,

Ey kutlu toprak, herkes sana imrenmekte!

Lâtif BATI