eveeeet dün akşamüstü saat 16:00 itibariyle ankaraya indim. şu anda da haftanın ilk günkü derslerine girmiş, neden uzun zamandır uzaklarda olduğunu anlatmış, son olumsuz düşüncesi için sayacın tuşuna basmış bir vaziyette bilgisayar ekranının karşısında oturuyorum.

   bugün a.. a... hoca saolsun bana neden gülüyosun diye bir soru sordu? ne diyeceğimi bilemedim de cevaplamadım o zaman hemencecik şimdi şurada cevaplıyorum. :) "sanane sana mı sorucam ne zaman gülüceğimi, neye gülüceğimi"... hocaysan hocalığını bil.

   sabah 11-12 dersindeyiz. hoca arkadaşın birini tamamen yanlış anladı ve "utanmalısın...vb" abudik konuşmalar yaptı. ya ben gitgide insanların hangi duygular içine girmesi gerektiğini söyleyen insanlara kızmaya başladım. "hocam size ne ya, neye utanıp neye utanmayacağıma ben karar verebilirim".. bi de diyo ilkokul öğrencisi gibisiniz. sizin konuşmanızın da stajyer bi ilkokul öğretmeninden farkı yok...Allah Allah ya kızdırıyolar adamı yaaaa :)

   ideefixe.com'a ısmarladığım cd+kitap halen hazırlanma aşamasında. daha kargoya bile verilmemiş. aman ne iyi. "çekim yasası" kitabını 4 gözle bekliyorum. tuşa bas tuşa bas olumsuz düşünce....

   bugün blog başlığımı değiştirdim: "sabırla çabala!" yaptım. daha kısa ve öz oldu. di mi ama?

   kendimi onaylıyorum

   kaygılar ya da obsesif düşünceler her neyse halen bol miktarda mevcut. çalışmalarım devam ediyor. elimden geleni yapıyorum. bulutların ardındaki güneş, senin varlığını biliyorum.

    sınav var haftaya. ders çalışsam iyi olur. bu akşam muratlara gidiyorum. biraz çene çalarız. bu rahatlıkta olmama sevindim. şükür Allah'a. kendimi onaylıyorum. iyi hissetmek'teki 2 egzersize devam, özellikle 1.cisinin yeri doldurulamaz diyodu dr. david burns. sevdim o kitabı. ya sorununun farkında olup çözüm yolu aramaktan daha güzel bir yol var mı? şahane bişi ya. gerçekten.

    onur seni seviyorum