başlıktaki cümle "düşüncelerinize tutsak olmayın" adlı kitaptan aklımda kalan bir cümle... ya da bu manaya gelen bir cümle vardı. çünkü yeni öğreneceğiniz şeyleri (kendiniz hakkında) özellikle kendinizi kötü hissettiğiniz zamanlar tekrarlarsanız, çok büyük yararı varmış. kitabın yazarları öyle söylüyor. e o zaman başlayayım: kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum kendimi onaylıyorum.

   kendini kötü hissettiğin zamanlar çok değerli

   tüm bunları ben kendime söylüyorum ama, uygulaması gerçekten çok çaba gerektiriyor. çünkü o iç parçalayıcı hisler öyle bir yükleniyorki sana karşıdan, sen bas bas aynanın karşısında kendimi onaylıyorum (ya da benzer bir olumlu ifade) diye bağırarak (tabi her zaman da bağırmak mümkün olmuyor) gözlerinin içine bakıyorsun ya, ah acıyorsun ya kendine. ama durrr hemen sonra duygudurumunda olumlu bir değişme oluyor gerçekten.Yaradanın bizden istediği de bu sanırım: çaba     aslında bu bir istek de değil, bir tercih. en yüksek versiyonuma ulaşmam için yapsam iyi olacak olan bir tercih. ruhumun olgunlaşması için yapsam iyi olacak bir tercih. aslında en gerçeği kendimi iyi hissetmem için yapsam iyi olacak bir tercih.

    sonuçta ben kendimi iyi hissetmek istiyorsam, bunun için yapmam gereken bişiler de olucak. tercih denilen şey tam burda devreye giriyor. benim için belki zorunlu, çünkü ben bunu istiyorum. bu benim hakkım. iyi hissetmek benim en doğal hakkım. ben kendimi iyi hissetmeye layığım. bunun için de ÇABAlasam iyi olur.