bu sabah uyandım ve önce pulmoner tromboemboli konusunun kalan kısmını çalıştım. hem de gayet özenli bir şekilde. (dün gece hepsini bitirmemiştim). sonraaa ayna ve afirmasyonlar: "seni seviyorum" daha sonra da doğruca kurtuluş parkına yürüyüşe. yürüken de "ben kendimi onaylıyorum" afirmasyonu. hissiyatım bu etkinliğin ardından kendine geldi valla. sonra simitçiden aldığım  2 simit, 1 tane kocaman eker ayran, 1 tane patatesli pide ve 1 tane çikolatalı kurabiyeyi kantinde vatan gazetesi eşliğinde mideye indirdim. yok yok simitlerden birini yemedim, bilgisayar labında berkaya verdim. şu anda da netteyim. biraz blog, biraz mail, biraz ahmed baki, biraz ahmed hulusi, biraz kitapyurdu derken dolanıp duruyorum işte. yeni yazılar okurken de heyecanlanıyorum aslında... içimde bir genişleme hissi uyandırıyor.

    "tanrı ile sohbet 1" kitabını, dayanamadım ve dün gece bitirdim, daha yeni almıştım. ama bu kitap 1 kere okunup bırakılası bir kitap değil. okunası, tekrar okunası ve tekrar okunası bir kitap, dünyadaki hayatımın sonuna kadar yani. tıpkı düşünce gücüyle tedavi, iyi hissetmek ve çekim  yasasının olduğu gibi. Allah'ım bu kitaplarla beni buluşturduğun için sana şükranlarımı sunuyorum. ve de beni var ettiğin için. tüm bu çabalamaların yanı sıra zihinsel dinlence de pek tatlı oluyor. zihnimi bırakıyorum kendi haline. olumsuz düşüncelerime de değer verip yazıyorum onları, şöle bi mantık süzgecinden geçiriyorum. bu teknik harikaaaaaaaaymış. düşünceni YAZ ve özgürleş. hua.

    şimdi nida msj attı bilgisayar labına gelirmisin diye.

    giyineyim hastaneye gider gibi, önce nidaya uğrayayım, sonra hastamın öyküsünü alayım ve sonra da emrahlar gelicek zaten, akşama bişiler yapabiliriz.

    bugün böbrek çalışsam iyi olur. kitap destekli yine...onur seni seviyorum :)  hmmm bu arada "tanrı ile sohbet 1" kitabında "utanç" ile ilgili şahane bi söz var. onu da aklıma gelirse buraya bloga yazayım. :)