insan kendini değerli hissetmek ister. kendini değerli hissetmek de çok iyi hissettirir seni. hoş bir duygu. peki bu durumda bu isteğimizi nasıl gerçekleştiricez şeklinde bir soru olabilir? bir şeyler mi yapmamız gerekiyor, biraz olsun bu hoş duyguyu yaşamak için. evet bir şeyler yapmamız gerekiyor ama sandığımız gibi kendimizi değerli hissetmek için yapmamız gereken "harikulade" şeyler değil bunlar. yapmamız gereken sadece değersizlik hissine yol açan alışkanlıklardan vazgeçmek. yani özeleştiriden, nutuk çeken içsesden vazgeçmek gerek. bunları yapmazsak gelişemez miyiz? gelişiriz, gelişiriz hem de ne biçim gelişiriz. denemeye değer bence. bugüne kadar kabullenmediğimiz kaç şey var hayatımızda? neleri onaylamıyoruz? neler için "keşke" diyoruz? olmasaydı, tüh diye hayıflanıyoruz? peki tüm bu düşük vibrasyonlu düşünce alışkanlıklarımızı sürdürmemize rağmen nasıl olup da kendimizi değerli hissetmeyi bekleyebiliriz? çünkü değerlilik hissi yüksek vibrasyonlu bir duygu. yani düşük vibrasyonlu şeylerle yan yana gelmez. düşüncelerimizi seçen biziz, farkındayız ya da değiliz ama seçme hakkı elimizde var. bunu kullanıyoruz ya da kullanmıyoruz. kullanabiliriz, hem de istediğimiz zaman. nasıl hissedeceğimize kendimiz karar verebiliriz. örneğin yaptığımız bir şeyin utanılacak bir şey olduğunu düşünen de biziz sonuç olarak utanç duygusunu yaşayan da. yaptığımız şeyin utanılacak bir şey olmadığını düşünürsek, bunu kendimize söylersek sonuç olarak utanmayız da. ve kim ne derse desin duygularımızı istediğimiz yönde seçebiliriz. yüksek vibrasyonlu düşünce = yüksek vibrasyonlu duygular = yüksek vibrasyonlu olaylar