filmine de gitsem iyi olur o zaman di mi ama. kitabı lise 3ün yazında öss sınavından sonra okumuştum ve kitabı bitirir bitirmez çok ilginç bir şekilde başkalarına anlatma isteği içine girmiştim. gerçi kitap son sayfada bitiyor ve ben böyle ilginç sonlu kitapları da seviyorum açıkçası. umarım filmde de aynı ilginç son vardır. biliyorum ama yine de bi görmek istiyorum. bi zaman ayarlayayım da gideyim. hmmm dur bak aklıma ne geldi ben bu perşembe gecesi nidayla adanaya gezemeye gidicem ya (yaaaa çoook mutluyum, gezmeyi, yeni yerler görmeyi seviyorum, aslında ben kendimi iyi hissetmeyi seviyorum) en iyisi mi adanada gidebiliriz bu sinemaya. ben bu perşembe gecesine kadar hastalarımı hazırlayayım. işlerimi biraz azaltayım. adanaya da sinema ve ders çalışma kalsın o zaman. evet bu iyi fikir. bunu yapabilirim. (kendimi motive etme gücüme şükran duyuyorum).

   ahmet ümitin kitaplarından bu ara uzak kaldım. çünkü bu "ruhsal gelişim", "sınırsız bilgi deryası" gibi konulara bir girdin mi zevkten 4 köşe oluyorsun ve yeni şeyler öğrenmek için sabırsızlanıyorsun. gerçi bu sabırsızlık işleri hızlandırmıyor ama yine de sabırsızlanıyorsun işte. ama tabiki sindirmek en güzeli. ben "çekim yasası" nı aldım yine elime karıştırıyorum. "içimdeki yolculuk"tan en önemli öğrenmem gereken şeyi öğrendim (korku çalışması) ve onu rafa kaldırdım. "çekim yasası" çekti beni. önceki gün "iyileşme kitabı" için yanıp tutuşuyordum ama şu anda tam bir durgunluk devresi. (aman Allahım 2-3 saat canım yeni kitap çekmiyor hemen durgunluk devresi diyorum, hmmm ilginç ve bir o kadar da sevimli).

    sırtımın sağ alt yanında 4 gündür "tok" bir ağrı var.

    Üstbenim...İlahi İrade. Sınırsız Bilinç...