| bu başlıktaki "ama" ne ifade ediyor. illa ki de mutlu mu bitecekti. yoksa duygudurumum benim bir seçimim mi? "sınavlar mutlu bitmek zorunda" diye bişi var mı, ya da ben buna mı inanıyorum. hem bana bağlı birazda. olaylar değil onlar hakkında yaptığımız yorumlar, onlar hakkındaki düşüncelerimiz değil mi bizim duygudurumumuzu belirleyen. mutluluk ve huzur var ya en büyük nimet. asıl çaba sınava nasıl daha iyi çalışırım, sınavdan nasıl daha yüksek not alırım, şu hocaya nasıl cevap verebilirim değil; nasıl daha mutlu ve huzurlu olurum, ASIL soru bu. mutluluk ve huzur peşinde kendisi gibi yüksek frekanslıları getirecektir. bugün itibariyle bunu daha da bi anladım. sınav bitti belki de geçtim ama, sınav sırasındaki hocanın söylediği bir cümleden dolayı mutsuzluğum 2 saattir hala sürüyo. tabi bu cümleden ziyade ondan benim ne çıkardığım ve ona yaptığım yorum... lütfen dr. david burns'ü hatırlayalım. :)
|
