düşünceleri yazmak ve onlara mantıklı cevaplar vermek, onları irdelemek ve çarpıtmanın farkına varmak. işte "çözüm" bu. düşünceleri değiştirmek.

bunun üzerine bir öykü (kendi yapımım :) )

adam psikiyatra gider dertlerini anlatırken 15 dk önce olan olayı hatırlar ve psikiyatra bunu da anlatır. olay şudur: muayenehaneye gelirken arabasından inmiş ve de yeni yıkadığı arabasının ön camının kuş tarafından pislendiğini fark etmiştir. "bütün kuşlarda benim arabamı bulur yaaaaa" diye bağırdığını (düşündüğünü) söyler. psikiyatr adama bir kağıt uzatır ve düşündüğü şeyi yazmasını söyler. adam kağıda aynen şöyle yazar:

   bütün kuşlarda benim arabamı bulur yaaaaa....

sonra psikiyatr adama döner ve der ki: "şimdi biraz düşün ve bundan önce ne zaman bana arabanın kuş tarafından pislendiğini söyle." adam düşünür, düşünür ama bir türlü hatırlayamaz. "sanırım bu ilk". sonra adam ilk çarpık düşüncesine karşı psikiyatrın "mantıklı cevap" olarak isimlendirdiği savunmasını yapar:

    daha önce arabama hiç kuş pislemedi ki. hem bulunduğum bölge bol ağaçlıklı bir yer ve buralarda bol miktarda da kuş var. hem bu olan çoook olağan bir şey. sadece kuş pisliği. temizlemesi gayet de kolay. dünyanın sonu değil ya.

adam bu savunmadan ve mantıklı düşünceden sonra duygusal rahatlama yaşar ve duygudurumun düşüncelerden etkilendiğini bir çırpıda anlıyıverir.

(kuş pisliği ve adam örneği konusunda dr. david burs'un "iyi hissetmek" adlı kitabından esinlenilmiştir.)