arada bir kaygılanıyorum

"acaba benim için ne düşünüyor" diye

peki bu kaygı niçin?

adamın zihninden geçen düşünceyi bilemeyiz.

ve bu yüzden de bu bizim duygudurumumuz üzerinde etkiye sahip değildir

bizi asıl etkileyen "ayyy, acaba ne düşündü" düşüncesinin ardındaki KORKUDUR (ya da her ne duygu ise, ama ben genelde korku duyduğumu düşünüyorum)

gözündeki imajım yıkılır mı?

eskisi gibi bana değer vermez mi?

beni sevmez mi?

falanlar filanlar ve bir sürü kendinden uzaklaşmanın BELİRTEÇleri.

eğer sen kendini olduğun gibi kabul ediyorsan (seviyorsan) asla ve asla yargılama içeren bir düşünce seni rahatsız edemez ve hatta bilincinde böyle düşük frekanslı bir düşünce barındırmadığın için de böyle bir olayla karşılaşmazsın bile. düşüncelerine ve sözlerine dikkat etmeni diliyorum. :) eğer bunu SEÇersen senin için "iyi" sonuçlanacağını düşünüyorum.

KENDİ ZİHNİMİZDE DÜŞÜNEN YALNIZCA BİZİZ. (L. HAY 'in "düşünce gücüyle tedavi" kitabında da buna benzer hatta aynı söz vardır, o kitabı da çok sevmiştim, çook içten yazmış)

DUYGUDURUMUMUZ BİZİM KENDİ ZİHNİMİZDEKİ DÜŞÜNCELERDEN ETKİLENİR, BAŞKALARININ BİZİM HAKKIMIZDAKİ DÜŞÜNCELERİNDEN DEĞİL.

düşüncelerimizi ve inançlarımızı değiştirdikçe deneyimlediklerimiz de değişecek.

çünkü biz BİLİNCİMİZiz.(sanırım :) )

yargılamalardan kabule-sevgiye doğru atılacak her düşünce adımı iyi hissetmeye-huzura doğru yapılmış bir hamle olacaktır. (ya ben bu akşam ne güzel sözler söylüyorum :) )